Jak zatrzymać piękno włosów?

Gęste, lśniące i zdrowe, włosy to dar natury i atut urody. Niestety z dnia na dzień mogą stracić blask, jest to powiązane z kondycją skóry głowy. Jeżeli pojawiają się problemy z włosami, najpierw należy zdiagnozować problem skóry.

Włosy narażone są codziennie na szkodliwe działanie czynników zewnętrznych. Dym papierosowy, kurz, słońce oraz chlorowana, twarda woda i słońce wpływają niekorzystnie na ich stan i wygląd. W podobnym stopniu cierpi również skóra głowy. Zwłaszcza wtedy, gdy poddana jest brutalnym zabiegom chemicznym. Jeśli skóra jest przetłuszczona, przesuszona czy wrażliwa, podobnie wyglądają włosy.

Kiedy gruczoły łojowe w skórze głowy produkują zbyt mało łoju, włosy nadmiernie się przesuszają. Brakuje bowiem tłuszczu, który w naturalny sposób rozprowadzany jest na włosach. Wpływ mają również czynniki zewnętrzne. Zimą, zarówno na dworze, jak i w ogrzewanych kaloryferami pomieszczeniach, wilgotność powietrza jest niewielka. W zimie dodatkowo częściej niż latem sięgasz po suszarkę. W takich warunkach wysuszone łuski włosów zaczynają się rozchylać, powodując ucieczkę wilgoci z ich wnętrza, co prowadzi do łamliwości a  w rezultacie do wzmożonego wypadania. Szczególnie zniszczone i przesuszone są włosy farbowane. Matowe, łamliwe, z rozchylonymi łuskami, które zachodzą na siebie nierównomiernie, zahaczają o siebie i jak gąbka chłoną kurz wraz z zanieczyszczeniami. Jeśli chcesz im pomóc, stosuj szampon i odżywkę o działaniu regenerującym. Pamiętaj o tym, by odżywkę nakładać na całą długość włosów, a nie tylko na ich końce. Dzięki niej włosy stają się bardziej elastyczne, błyszczące, łatwo się rozczesują i lepiej układają. Jeśli włosy są mocno przesuszone i odwodnione, potrzebna jest im intensywna kuracja kremem nawilżającym, maską czy balsamem. Zdolność odnawiania uszkodzeń mają proteiny – wnikają w struktury włosa, wypełniając wszelkie ubytki. Pantenol, czyli prowitamina B5 poprawia nawilżenie. Kosmetyki do włosów suchych zawierają składniki tłuszczowe, które powlekają powierzchnię włosów i – tak jak łój – uniemożliwiają parowanie wody. Nakładanie grubszej warstwy odżywki, pianki czy innego preparatu do stylizacji nie jest szkodliwe. Stanowi to dodatkową i solidniejszą ochronę przed silnym promieniowaniem UV, wiatrem, chłodem. Preparat regenerujący stosuj raz na tydzień, nakładając go na kilka – kilkanaście minut. Gdy włosy są bardzo zniszczone, nałożony na włosy kosmetyk przykryj czepkiem, otul ręcznikiem i ogrzej suszarką – łuski włosów rozchylą się, a składniki odżywcze lepiej wnikną. Efekty systematycznej pielęgnacji widać po kilku zabiegach. Jednak silnie działających preparatów nie można stosować zbyt często, bo włosy staną się oklapnięte i niepodatne na układanie. Włosy farbowane myj szamponem do włosów suchych i zniszczonych lub farbowanych, a po umyciu, jeszcze mokre, natłuść odżywką pielęgnacyjną. Tworzy ona na włosach warstwę ochronną, utrudniającą osiadanie i wnikanie w głąb włosów szkodliwych substancji zapobiegając zniszczeniom. Dwa razy w tygodniu nakładaj odżywkę regenerującą z keratyną, która przywróci włosom dobrą kondycję.

Domowe przepisy:

• Maska multiwitaminowa

Łyżeczkę soku cytrynowego wymieszaj 2-3 łyżkami oleju rycynowego, ampułką witaminy C, trzema ampułkami witaminy B1, taką samą ilością kapsułek witaminy B2. Wykonaną odżywkę wmasuj w wilgotne włosy. Po upływie 20 minut zmyj ją z włosów i umyj głowę szamponem. Kurację można powtarzać co 10-14 dni przez około 3 miesiące.

• Maska z oliwą

Łyżeczkę oleju rycynowego lub oliwy z oliwek należy wymieszać z 2-3 kroplami witaminy A oraz żółtkiem. Miksturę należy nałożyć na skórę głowy i włosów. Następnie na głowę zakładamy foliowy czepek i owijamy ją ręcznikiem. Pod czepkiem wytwarza się ciepło, powodujące rozchylenie się łusek włosów, dzięki czemu składniki odżywcze znacznie łatwiej mogą wniknąć wewnątrz włosa. Po upływie 20-30 minut należy zmyć maskę ciepłą wodą z dodatkiem octu bądź soku z cytryny. Kurację powinno się powtarzać co dwa tygodnie.

Włosy przetłuszczające się

Włosy tłuste to efekt nadmiernej pracy gruczołów łojowych. Włosy są nieustannie obleczone tłustą powłoką. Intensywna produkcja sebum sprawia, że już kilka godzin po umyciu i ułożeniu fryzury uczesanie wygląda brzydko. Tłuste włosy należy myć szamponami do włosów przetłuszczających się tak często, jak tego potrzebują. Kosmetyki te są łagodne, nie zawierają składników natłuszczających a zarazem skutecznie zmywają łój, który gromadzi się na włosach. Niewłaściwy szampon drażni zakończenia nerwowe w skórze głowy oraz pobudza do pracy gruczoły łojowe, które i tak wydzielają za dużo sebum. Do mycia dobrze jest używać letniej wody, która nie spowoduje podrażnienia gruczołów łojowych. Odżywka pielęgnacyjna nie powinna pozostawiać na włosach tłustej warstewki. Jej zadaniem jest nadanie im połysku i miękkości. Przy silnym łojotoku najlepsze są lekkie żele w spray’u i delikatne pianki, które nie obciążają włosów i sprawiają, że włosy dłużej zachowują sprężystość i świeżość. Włosy skłonne do przetłuszczania wymagają produktów odżywczych oraz nawilżających o lekkiej konsystencji, do spłukiwania. Można używać odżywek w spray’u, które otaczają włos delikatną mgiełką, wzmacniają, nie obciążając delikatnego kosmyka gęstą konsystencją.

Domowe maseczki

• Aloesowa

Zerwij z rośliny jeden spory liść. Należy go umyć i zmiksować w połowie szklanki przegotowanej, ciepłej wody. Następnie dodać łyżeczkę miodu i dokładnie wymieszać. Otrzymaną miksturę nanieś na lekko zwilżone włosy i otul je folią. Po upływie pół godziny spłucz odżywkę i umyj włosy.

• Piwna

Pół szklanki jasnego piwa wymieszaj z 2 żółtkami. Papkę nakłada się na mocno wilgotne włosy. Pozostawiamy ją na 15-20 minut. Po upływie podanego czasu maskę spłukujemy ciepłą wodą i myjemy głowę szamponem. Tą odżywkę można stosować 1-2 razy w tygodniu.

Wrażliwa skóra głowy

Nadwrażliwość skóry to rezultat uszkodzenia naskórka. Na skórze głowy, w wierzchnich warstwach naskórka znajdują się liczne zakończenia nerwowe. Każda z cebulek włosowych otoczona jest siateczką włókien nerwowych wrażliwych na wszelkie bodźce. Gdy uszkodzony naskórek nie spełnia prawidłowo swojej funkcji ochronnej, zakończenia nerwowe zaczynają reagować. Skóra piecze, swędzi  jest zaczerwieniona i  podrażniona. Tego typu reakcję może wywołać stosowanie źle dobranych kosmetyków do mycia głowy. Powodem jest również zbyt ciasne upinanie włosów, mocne drapanie skóry grzebieniem bądź tarcie ręcznikiem. Podrażniać może także nieustanny stres i zanieczyszczone powietrze. Włosy są zwykle cienkie i delikatne, wymagają specjalnej pielęgnacji.

Preparaty do pielęgnacji wrażliwej skóry głowy powinny zawierać połączenie substancji myjących i łagodzących, które chronią komórki skóry i zakończenia nerwowe. Dzięki temu stają się one mniej reaktywne, a skóra głowy ukojona. Warto też wypróbować działanie prostej receptury domowej:

• Krem odżywczo-kojący

Żółtko zmieszaj z 10 g gliceryny, 10 kroplami soku z cytryny i 3 łyżeczkami przegotowanej wody. Mieszaninę utrzyj na jednolitą emulsję i nałóż na włosy, wcierając także w skórę głowy. Krem pozostaw na 15-30 minut, a potem spłucz ciepłą wodą i umyj szamponem. Odżywkę stosuj raz na 10 dni przez 2-3 miesiące.

Włosy wypadające

Jeśli codziennie znajdujesz na grzebieniu trochę włosów, nie powinno cię to niepokoić. Każdy włos wypada po kilku latach intensywnego wzrostu, a po okresie spoczynku, z mieszka włosowego wyrasta jego następca. Etapy wzrostu, spoczynku i wypadania następują po sobie w ściśle określonym rytmie. Dziennie można tracić nawet do 100-150 włosów: tyle samo odrośnie po pewnym czasie. Natomiast w przypadku wypadania większej liczby włosów, które utrzymuje się ponad miesiąc, a czasem trwa wiele tygodni, konieczna jest wizyta u dermatologa. Wypadanie włosów jest często wypadkową schorzeń wewnętrznych. Stan włosów zależy od kondycji całego organizmu. Warto wiedzieć, że nadmierne wypadanie włosów jest zwykle opóźnione o 2-3 miesiące w stosunku do działania czynnika, który je wywołał. Patologia powoduje, że włos szybciej przechodzi z fazy wzrostu w fazę wypadania. Np. w przypadku sezonowego wypadania dopiero w październiku lub listopadzie obserwuje się zwiększoną utratę włosów. Tak samo dzieje się w wypadku silnego stresu.

Jak je ratować?

Nie ma cudownego środka gwarantującego szybki odrost włosów. Większość kosmetyków przeznaczonych do wzmacniania włosów i przyspieszania ich wzrostu działa poprzez poprawę ukrwienia skóry głowy. W ten sposób zwiększa się zaopatrzenie mieszków włosowych w znajdujące się we krwi substancje odżywcze.

Gdy poprawia się ukrwienie głowy, wydłuża się faza wzrostu i spoczynku, natomiast skraca się faza wypadania. Dlatego w każdym typie łysienia pomagają leki rozszerzające naczynia krwionośne. Jeśli wypadanie włosów nie trwa dłużej niż miesiąc, można poratować się preparatem z apteki na bazie mi-noxidilu. Jest to substancja czynna, która występuje w niewielkim stężeniu (maks. 2 proc.) w wielu kosmetykach. W przypadku długotrwałej utraty włosów stosuje się minoxidil w wyższym stężeniu (ok. 5 proc), dostępny na receptę. Z kolei niedobór mikroelementów, np. żelaza, selenu czy magnezu, pomogą uzupełnić preparaty mieszane, będące połączeniem minerałów i witamin oraz preparaty miejscowe, których zadaniem jest poprawa ukrwienia skóry. Warto jednak pamiętać, że środki miejscowe działają tylko i wyłącznie objawowo – wzmacniają włosy, nie likwidując przyczyny. Stosuje się je często jako dodatkową terapię, ale podstawą jest zawsze leczenie.

Preparaty wzmacniające należy stosować 2-3 miesiące. Wynika to z cyklu życia włosa. Substancja aktywna działa w ten sposób, by maksymalnie wydłużyć fazę wzrostu oraz skrócić fazę wypadania.

Według dermatologów, pielęgnacja szamponami nie daje oczekiwanego efektu terapeutycznego, ponieważ krótki kontakt preparatu ze skórą nie wystarcza, by lek przeniknął do jej komórek i wywołał pożądany efekt. Znacznie lepszym rozwiązaniem jest stosowanie ampułek czy płynów, które zawierają małe stężenia substancji poprawiających ukrwienie skóry. Ich użycie jest proste – wystarczy wetrzeć w skórę głowy i zostawić bez spłukiwania.

Szampony i odżywki działają wzmacniająco na zewnętrzne części włosów (łodygi), wygładzająco na łuski włosów oraz nawilżają powierzchnię skóry. Dzięki temu włosy stają się bardziej błyszczące i elastyczne.

Spa dla włosów

Indywidualnie dobrane, specjalne, pachnące kosmetyki, i relaksujący masaż głowy to nie wszystkie przyjemności, jakich możemy sobie zażyczyć w sa­lonie fryzjerskim.

Sauna- urządzenie w postaci plastikowej lub szkla­nej kopuły, pod którą wydziela się para wodna o temperaturze 30-45°C. Rozchylone łuski włosa łatwo chłoną wilgoć, pod wpływem ciepła zwiększa się i przyspiesza wchłanianie aktywnych składników preparatu odżywczo–regenerującego, np. maski. Zabieg trwa od 5 do 20 minut. Kosztuje około 40-50 zł (koszt preparatu).

SPA – zabieg nawilżający włosy. Fryzjer nakłada na włosy tonik z substan­cjami odżywczymi i wykonuje masaż skóry głowy, który pobudza krążenie i ułatwia wniknięcie dobroczynnych składników. Masaż pobudza zmysły, od­pręża i pozwala w pełni rozkoszować się aromatem kosmetyków. Następnie fryzjer przykrywa głowę gorącym ręcznikiem, aby cenne składniki wchłonę­ły się pod wpływem ciepła.

Komputerowa diagnostyka włosów- badanie kondy­cji włosów i skóry głowy za pomocą sondy w kształcie słuchawki telefo­nicznej. Obraz budowy włosa widoczny jest na monitorze w 400-krotnym powiększeniu, a powierzchni skóry głowy w 150-krotnym. Tak precyzyjna diagnoza pozwala ocenić wrażliwość, suchość lub nadmierny łojotok skóry, oraz stwierdzić wszelkie choroby, np. łupież. Można także przekonać się, czy łodyga włosa jest gładka i zdrowa, czy też postrzępiona, wymagająca silnej regeneracji. Usługa bezpłatna, w ramach zabiegu lub przy sprzedaży produk­tów profesjonalnych.

Komputerowe nawilżanie włosów - wyrównuje poziom wilgoci włosów, zmiękcza je i uelastycznia oraz wygładza łuski. Po nałoże­niu odżywki fryzjer podłącza komputerową sondę (klips przypięty do pasma włosów), przykrywa całość folią i suszarką. Urządzenie ustawia automatycz­nie czas i temperaturę zabiegu. Pod wpływem ciepła składniki nawilżające i odżywcze maski doskonale się wchłaniają. Zabieg przeprowadza się raz w miesiącu, a przy zniszczonych włosach – dwa razy. Cena (w zależności od długości włosów) – od 35 zł do 50 zł.

Żylaki… Co przyśpiesza ich rozwój?

• Praca stojąca

Żylaki to zawodowa choro­ba dentystek, fryzjerek, ekspedientek, hostess, a nawet kosmetyczek. Jak widać są kobiety, których praca wymaga wielogo­dzinnego stania. W tej pozycji droga krwi do serca jest daleka, mięśnie stóp i łydek tkwią w bezruchu i nie tłoczą krwi ku sercu.

• Praca siedząca

Coraz więcej osób spędza całe dnie siedząc przy komputerze bądź zwykle pracując za biurkiem. Go­dzinami nogi są zgięte w stawach kolanowych i biodrowych, nieruchomo oparte na podłodze. Krew ma utrudnioną drogę do serca, a poza tym pompa mięśniowa nie działa.

• Pigułki antykoncepcyjne

Terapia hormonalna terapia również może powodować roz­wój żylaków. Ginekologowi, który przepisuje leki, należy koniecznie powiedzieć o dole­gliwościach wskazujących na niewydolność żylną, czyli cierpienie z powodu ciężkich nóg, obrzęków, skurczów, drętwienia nóg.

• Ciąża i poród

Co czwarta kobieta, rodząca pierwsze dziecko zaczyna mieć problemy z żylakami (nie tylko nóg, ale i odbytu (hemoroidy)). Połowa matek trojga dzieci cierpi na żylaki. Przez wiele lat lekarze twierdzili, że to reakcja żył na dodatkowe kilogramy, których przyszłej mamie przybywa. Obecnie twierdzi się, że jest to skutek zmian hormonalnych.

• Guzy i zapalenia macicy i jajników

Zmiany tego rodzaju powo­dują powiększenie żylaków przez ucisk na żyły, co utrud­nia odpływ krwi z nóg.

• Zła dieta

Za mała ilość błonnika w jedze­niu, apetyt na słodycze, kotlet w białej bułce i inne fastfoody mogą wywołać długotrwałe zaparcia. Gwałtownie rośnie ciśnienie we­wnątrz brzucha, ucisnięte żyły przepuszczają mniej krwi. Krew zalega w żyłach nóg, roz­szerzone zastawki nie mogą się domknąć, co powoduje powstanie żylaków.

• Otyłość

Osoby z dużą nadwagą z reguły mało się ruszają, spędzają wiele godzin w po­zycji siedzącej lub leżącej. Stopy, łydki stale noszą większy ciężar, przez delikatne żyły musi przepływać więcej krwi, pod większym ciśnieniem.

• Papierosy

Palenie papierosów upośledza cały układ krwionośny.

• Gorące kąpiele, sauna, solarium, depilacja ciepłym woskiem

Wysoka temperatura powoduje, że krew w kierunku serca płynie wolniej, bo żyły się rozszerzają. Z tych samych powodów nie służy im wielogodzinne wylegiwanie się na słońcu.

• Zbyt obcisłe ubranie

Gorsety, dopa­sowane dżinsy, rajstopy, również utrudniają odpływ żylnej krwi do serca. Należy zrezygno­wać z uciskających skarpet i podkolanówek.

• Niewygodne buty

Zbyt wysokie obcasy-  powyżej 5 centymetrów zupełnie zmieniają dynamikę chodu. Stopa nie przemieszcza się naturalnie z pięty na palce. Chód staje się „ostrożny”, ogranicza aktywność mięśni łydki. Pompa mięśniowa nie pracuje jak należy. Również zbyt wąskie obuwie natomiast upośledza krążenie krwi w stopie.

• Brak ruchu

Zanim współczesna cywilizacja nie zmusiła ludzi do wielogodzinnego bezruchu, na żylaki chorowali jeźdźcy boje, którzy całe dnie spędzali w siodle raz nie tylko pracujemy stojąc, siedzą i wypoczywamy nieruchomo przed telewizorem. Pompa mięśniowa nie pracuje, krew na nie jest popychana ku sercu.

Leczenie…

Operacja jest najbardziej skutecznym sposobem uporania się z żylakami. Nie jest skomplikowana ani ryzykowna. Jednak przez pewien czas noga może pobolewać. Powstałe krwiaki i sińce mogą się wchłaniać przez klika tygodni.  Aby zapobiegać chorobom żył i łagodzić ich  przebieg, trzeba po prostu ułatwić odpływ krwi do serca. Najprostszy sposób to podniesienie nóg do góry tak, aby pięta była na poziomie lub nieco wyżej poziomu serca, co zapobiega to gromadzeniu się krwi. Krew żylna nie musi już pokonywać siły grawitacji, więc łatwiej jest jej dopłynąć do serca. Inny prosty sposób to poruszanie nogą, co wprawia w ruch pompę mięśniową.

• stawaj na palcach
• poruszaj palcami stóp
• spaceruj na piętach
• stawaj na piętach
• maszeruj w miejscu
• kołysz się na stopach od palców do pięt
• nie stój nieruchomo, co chwilę przejdź kilka kroków

Jeśli prowadzisz tryb siedzący pracy staraj się mieć nogi w ciągłym ruchu.

Gładkim nogom służą kąpiele naprzemienne w ciepłej i zimnej wodzie.

Najlepiej polewać nogi od stóp do ud cie­płym, a następnie chłodnym prysznicem o nie­wielkim natężeniu. Warto również masować nogi ciepłym a potem chłodnym ręcznikiem. ‘Warto pamiętać, że woda powinna być chłodna, a nie lodowata (ok. 15°C) i ciepła, nie gorąca (36-37°C), Żyły nie lubią szoku termicznego ani wyso­kich temperatur. Strumień wody zimnej i ciepłej należy zmie­niać dość często, najlepiej co pół minuty i robić to gwałtownie.  Trzeba pamiętać o obfitym polewaniu łydki, kolana i uda z tyłu nogi. Zabieg zawsze rozpoczynamy od polewania ciepłą wodą. Po kilku minutach trzeba dokładnie nogi wytrzeć, a następnie wymasować. Warto wykonać kilka ćwiczeń typu rower­ek, nożyce bądź jedynie pochodzić po pokoju. Naprzemienne kąpiele wodą poprawiają krążenie krwi żylnej. Zaletą domowej hydroterapii jest również to, że usuwa zmęczenie z nóg i przywraca minimum energii potrzebnej do rozpoczę­cia zajęć sportowych.

Godzinny energiczny nieprzerywany marsz, jazda na rowerze czy pływanie do­skonale poprawią pracę pompy mięśniowej.

Kiedy siedzisz, oprzyj wyprostowane nogi na krześle tak, aby stopy były położone 15 cm wyżej niż pośladki. Jeśli w tej pozycji nie możesz oglądać telewizji, oprzyj wyprostowa­ne nogi na podnóżku,

Oglądając film nie siedź bezczynnie , wykonaj kilkanaście rower­ków bądź nożyc poziomych, pionowych, zatocz kostkami nóg kilkanaście kółeczek.

Nie zakładaj nogi na nogę oraz nie siadaj z pod­kurczonymi nogami. Taka pozycja powoduje zablokowanie od­pływu krwi żylnej z nóg.

Jeśli na leżąco czytasz książkę lub gazetę, podłóż pod nogi poduszkę lub zrolowany koc, tak, aby pięty wyprostowanych nóg były poło­żone 15 cm wyżej niż serce.

Kiedy odpoczywasz, pamiętaj o tym, by ułatwić odpływ krwi żylnej z nóg odbywał się w kierunku serca. Wielogodzinny „bezruch” upośledza pompę mięśniową i spowalnia odpływ krwi żylnej do serca. Trzeba więc zadbać o komfort żył w czasie snu. Należy tak ustawić łóżko, by nogi leża­ły kilkanaście centymetrów wyżej od serca. Najlepiej na stałe. Można to zrobić na wiele sposobów, np. podłożyć pod nogi łóżka klocki lub cegły. Ktoś, kto rozkłada kanapę na noc, powinien sobie sprawić np. trójkątne poduszki. Trzeba pamiętać, by nogi podniesione w czasie snu były wyprostowane i nie męczyły się w tej pozycji.

Przestrzeganie owych zasad według lekarzy oznacza 90% szansy na sukces w walce o zdrowe żyły i gładkie nogi.

Jaki masz typ urody?

Jeśli chcesz dobrze się prezentować, zachwycać ludzi swoim nienagannym makijażem idealnie dobranym do koloru włosów i oczu musisz przeprowadzić analizę kolorystyczną. Dzięki zdiagnozowaniu swojego typu urody możesz lepiej dobrać, nie tylko paletę kolorystyczną makijażu, ale również zmienić swoje upodobania związane z kolorami stosowanymi w ubiorze. Wtedy na pewno poczujesz się pewniej i piękniej.

Wyróżniamy cztery główne typy urody – wiosna, lato, jesień i zima. Każdy z nich ma swoje dwa podtypy bardziej lub mniej różniące się od siebie.

Niżej zamieszczony, dokładnie opisany podział na pory roku pozwoli z większą precyzją dokonać analizy kolorystycznej.

Przed rozpoczęciem diagnozy warto jest się odciąć od otaczających kolorów za pomocą białej chusty. Ten neutralny kolor wydobędzie intensywność pozostałych barw twarzy. Chustę kładziemy na dekolcie.

Wiosnę dzielimy na bursztynową i wiosnę orzechową. Obie mają ogólny wizerunek miękki i delikatny. Cera przy typie bursztynowym ma najdelikatniejszą karnację, skóra jest przeźroczysta, blada o odcieniu lekko żółtawym, może mieć również odcień delikatnego jasnego beżu z odcieniem brzoskwini. Skóra jest płytko unaczyniona, z widocznymi pajączkami. Wiosny są często piegowate (piegi w kolorze bursztyny), łatwo się rumienią, mają niewidoczne pory. Skóra jest wrażliwa, delikatna, świeża, a opalenizna przybiera kolor złotobrązowy. Oczy są zwykle jasne, przejrzyste, o delikatnych, mało intensywnych ale koniecznie czystych barwach (niebieskie, niebiesko- zielone, morskie lub delikatne zazielenienie, jasno brązowe). Tęczówki są pokryte złotobrązowymi, złotym lub zielonymi cętkami. Źrenica za zwyczaj oddzielona jest od tęczówki w kolorze złotym lub złotobrązowym, a białkówka jest lekko zażółcona. Rzęsy i brwi są rzadkie na całej długości, mają kolory brązu i złoto-brązu. Włosy – delikatne i cienkie z ciepłym złotawym odcieniem. Najczęściej spotyka kolory to złoty blond, lniany, słomkowy, jasno rudy i miodowy. Usta mają wyraźny kontur, a czerwień wargowa jest w stonowanym kolorze moreli. Odpowiednia paleta kolorów nie powinna zawierać zimnych i zabrudzonych barw. Podstawa stylizacji to tony pośrednie, nigdy głębokie. Bursztynowa wiosna powinna unikać kontrastów.
Ogólny wizerunek wiosny orzechowej jest złoty i czysty. Cera ma delikatną karnację, skóra jest przeźroczysta, blada, w odcieniu brzoskwini, jasnego beżo- brązu. Może pojawiać się rumieniec. Często pojawiają się piegi w kolorze złoto brązowym. Kobiety o tym typie mogą mieć policzki w kolorze brzoskwiniowym. Oczy mogą być intensywne, w ciepłych barwach- ciepłe zielenie, turkus, delikatny orzech. Tęczówki często poryte są złoto brązowymi, złotymi lub zielonymi cętkami. Źrenica zazwyczaj oddzielona jest od tęczówki w kolorze złotym lub złotobrązowym. Rzęsy i brwi rzadkie, na całej długości brązu i złoto- brązu. Włosy zazwyczaj są delikatne i cienkie, mogą mieć odcień jasno rudy, marchewkowo złoty bądź złoto brązowy.
Usta charakteryzuje nasycona czerwień wargowa, w kolorze brzoskwini bądź moreli. Odpowiednia paleta kolorów charakteryzuje się wyborem odcieni intensywnych ze złotą poświatą. Wybierając odcienie czerwieni, niebieskości czy różu zawsze muszą w nich przeważać złote tony np. róż koralowy, odcienie moreli, karmelu, terakoty. Wiosna orzechowa może również dźwigać ładnie kontrasty od jesieni karminowej.

Kolejny typ to lato, może być szmaragdowe i lazurowe.
Lato spostrzegane jest jako delikatny typ. Szmaragdowe ma cerę płytko unaczynioną, w odcieniach mlecznych, blado-beżowych, blado- różowych z podbiciem szarości. Jest wrażliwa na słońce, łatwo może dojść do poparzenia. U pań o tym typie kolorystycznym występują piegi o odcieniu chłodno złoto-szarobrązowym. Oczy mają odcień matowy, zamglony, tęczówki są przeźroczyste w kolorze szarym, szaro- niebieskim, zielonym. Białkówka podbita szarością bądź błękitem. Rzęsy i brwi mają grafitu bądź szarobrązowy z jaśniejszymi końcami, są gęste ale bez widocznego konturu. Jeżeli chodzi o włosy to w grupie pań o tym typie urody spotykamy platynowe blondynki, szatynki o włosach jasno lub ciemnobrązowych, zawsze w popielatej tonacji (kolory mysi). W dzieciństwie o tym typie kolorystycznym włosy pod wpływem słońca zachowywały się jak naturalny balejaż. Usta mają rozmyty kontur, są jasno różowe. Odpowiednie kolory to paleta przepełniona błękitami, pastelami, delikatnie mętnymi, odcienie miętowe i ich wzmocnione tony. Czerń jest zdecydowanie zbyt ciężkim kolorem.
Lato lazurowe ma grubszą skórę, czasami widoczne są rozszerzone pory. Cera ma odcień mleczny, bladoróżowy, podbity szarością. Lepiej się opala na kolor szarobrązowy. U pań o tym typie występują piegi chłodne, złoto-szaro-brązowe. Reszta cech jest taka sama jak w przypadku lata szmaragdowego. Lato lazurowe łatwiej unosi kontrasty, dobrze wygląda w mocniejszych akcentach kolorystycznych, uniesie również dodatki zimy krystalicznej.

Jesień. Wyróżniamy subtelną i żywą jesień karminową o cerze jasnej w kolorze kości słoniowej, kremowo- morelowa, delikatna, płytko unaczyniona, wrażliwa ze skłonnością do zaczerwień. Cechą charakterystyczną są piegi w ciepłym, intensywnym kolorze rudawym. Ten typ źle znosi promienie słoneczne. Oczy wydają się nasycone, intensywne w przewadze brązu i zieleni. Brązy przybierają wszelkie, ciepłe odcienie bursztynu, złotego brązu, przez rude, aż do po intensywne odcienie brązu czekoladowego. Zielone zaś są często przejrzyste. Można spotkać też piwne i ciemno oliwkowe. Nieliczne jesienie mają oczy o barwie jasnego błękitu. Charakterystyczną ceną jesieni jest występowanie na tęczówce, plamek złotych, brązowych lub czarnych. Brwi i rzęsy od rudawych po ciemnobrązowe, gęste. Charakterystycznym kolorem włosów jest rudy, począwszy od rudawego blondu, poprzez marchewkę, miedziany i złotobrązowy. Często spotykamy też jasne szatynki i brunetki przy czym włosy zawsze mają złote refleksy. Włosy są bujne, gęste, błyszczące. Usta cechuje czerwień wargowa silnie podbita pomarańczem. Odpowiednie kolory to ciepłe, pastelowe barwy. Jesień karminowa może unosić delikatne kontrasty.
Natomiast jesień kasztanowa ma ogólny wizerunek dość przytłumiony. Cera jest w kolorze jasno brzoskwiniowym, złocisto beżowym lub oliwkowym. Skóra jest delikatna, płytko unaczyniona, wrażliwa, skłonna do zaczerwień. Cechą charakterystyczną są piegi w kolorze intensywnym, ciepłym, rudawym lub złocisto-beżowym. Ten typ również nie najlepiej znosi kąpiele słoneczne. Pozostałe cechy charakterystyczne tego typu urody nie odbiegają od cech jesieni karminowej. Odpowiednia paleta opiera się na niższej chromatyczności kolorów. Cera lepiej wygląda w harmonii, paleta powinna być zbliżona do mocnych i nasyconych odcieni przyrody. Najlepsze są czerwienie jednak muszą mieć zawsze poświatę pomarańczy.

Zimę dzielimy na krystaliczną i wiśniowa. Zima krystaliczna charakteryzuje się wizerunkiem czystej, lodowatej i kontrastowej niczym Królewna Śnieżka. Cera jest jasna, chłodna, porcelanowa skóra, czasami z subtelnym, ledwie zauważalnym odcieniem błękitu lub różu. Ten zimowy typ z reguły nie ma rumieńców. Najczęstszy odcień cery to odcień śnieżono- biały. Panie o tym typie będące bez makijażu wydają się blade, wręcz przeźroczyste. Niezbyt dobrze znoszą kąpiele słoneczne opalając się na czerwono. Ich cera szybko powraca do śnieżno-białego zabarwienia. Oczy. Charakterystyczną cechą zimy jest silny kontrast między czystą bielą gałki ocznej a kolorem tęczówki. Kolor tęczówki jest zawsze intensywny, zdecydowany, nasycony. Kolor oczu natomiast mieści się w odcieniach lodowatego błękitu, szklistej i zimnej zieleni, koloru ciemnoniebieskiego, granatowego a nawet czarnego. Brwi i rzęsy są najczęściej w kolorze czarnym, są gęste i z wyraźnym konturem, który mocno odcina się od cery. Typowy kolor włosów to granatowoczarny, bądź kruczoczarny, silnie kontrastujący z bladą cerą. Szatynki mają odcień włosów w kolorze popielatego brązu aż po ciemny, szarawy brąz oraz kolor czarno-brązowy. Wśród zim nie ma prawie blondynek. Zimy najczęściej siwieją w młodym wieku. Czerwień wargowa jest nasycona różem, z wyraźnym okonturowaniem. Odpowiednie kolory są kolorami czystymi i kontrastowymi.
Zimę wiśniową charakteryzuje cera oliwkowa, może przybierać odcienie ciemnego brązu, podbita szarością i różem. Ten typ bardzo dobrze się opala i długo się utrzymuje (kolor czekolady). Oczy są takie same jak w przypadku zimy krystalicznej. Włosy natomiast mają kolor popielatego brązu, aż po ciemny, szarawy brąz oraz kolor czarno- brązowy. Usta jak i kolorystyka w ubiorze i makijażu utrzymuje się taka sama jak w przypadku zimy krystalicznej.

Jak pielęgnować męską skórę?

Wygląd męskiej skóry jest przede wszystkim wynikiem różnic hormonalnych, na przykład grubości skóry i większej ilości wydzielanego sebum. Męska cera jest znacznie tłustsza i ma szersze pory niż skóra kobiety. Jak wiadomo grubsza skóra lepiej zatrzymuje wilgoć, co sprawia, że jest bardziej jędrna i napięta. Większa ilość wydzielanego sebum ułatwia zatrzymywanie wilgoci i tworzy na powierzchni skóry płaszcz lipidowy. Reguluje ona wilgotność głębszych warstw oraz zapewnia skórze gładkość. Grubsza skóra ma jeszcze jedną ważną zaletę – jest bardziej odporna na powstawanie zmarszczek. U mężczyzn pojawiają się one troszkę później niż u kobiet lecz zwykle przybierają formę głębszych, a nie zaledwie drobnych rowków.
U młodych mężczyzn zwiększona ilość wydzielanego sebum powoduje pojawienie się wągrów bądź stanów zapalnych. Powstają one w momencie kiedy sebum łączy się z martwymi komórkami skóry i zatyka pory. Podrażnione wągry ulegają infekcji a w rezutlacie pojawiają się stany zapalne.

Typy męskiej cery:

- Normalna
Skóra jest świeża, zdrowa i gładka. Oczywiście nie oznacza to, że można zrezygnować z codziennej pielęgnacji i higieny skóry. Produkty do pielęgnacji skóry normalnej powinny szybko się wchłaniać, dostarczać skórze nawilżenia i jednocześnie odświeżać skórę nie pozostawiając zbyt intensywnego zapachu. Dodatkowa zawartość filtrów UV chroni skórę przed negatywnym wpływem środowiska.

- Tłusta
Mężczyźni częściej mają problemy z przetłuszczającą się skórą. Wszystko z powodu pracy hormonów, które funkcjonują nieco inaczej niż kobiece. Męskie powodują większe wydzielanie sebum przez całe życie. Dlatego też mężczyźni często cierpią z powodu wykwitów, wągrów i rozszerzonych porów. Dlatego też potrzebują zaawansowanych kosmetyków do pielęgnacji cery. Kosmetyki te powinny być lekkie i szybko się wchłaniać. Po aplikacji na skórę nie powinny pozostawiać tłustego filmu. Ich formuła musi być delikatna, aby uniknąć dalszego podrażnienia naskórka.

- Sucha
Sucha skóra często jest szorstka, napięta i łatwo pęka. Jest wrażliwa na suche powietrze, zimno oraz wodę. Do pielęgnacji cery potrzebne są odpowiednie kosmetyki z dużą ilością składników nawilżających oraz odżywczych.

- Wrażliwa
Skóra wrażliwa mocno reaguje pieczeniem na różnego rodzaju obtarcia np. podczas golenia. Nieodpowiednia pielęgnacja również objawia się podrażnieniami i zaczerwienieniami. Skóra wrażliwa potrzebuje delikatnej pielęgnacji poprzez użycie specjalnych kosmetyków. W tym celu należy wybrać łagodny kosmetyk z minimalną ilością minimalną ilością składników zapachowych, bez zawartości środków konserwujących i alkoholu. Substancje nawilżające przyspieszają regenerację naskórka i zapobiegają powstawaniu zaczerwienień.

Czym różni się skóra sucha od skóry tłustej?
Sucha skóra jest znacznie trudniejsza w pielęgnacji niż skóra tłusta. Ta pierwsza łatwiej ulega podrażnieniom i szybciej się wysusza. Zmarszczki również pojawiają się znacznie szybciej niż w przypadku skóry tłustej. Nie należy używać kosmetyków do golenia zawierających alkohol, gdyż ten dodatkowo usuwają sebum ze skóry i narusza płaszcz wodnolipidowy. Warto natomiast używać kremów nawilżających. Pomieszczenia w których często się przebywa powinny mieć zamontowany nawilżacz powietrza.
Tłusta skóra lepiej reaguje na czynniki zewnętrze, a także wodę i mydło. Jej stan poprawia się latem, kiedy jest wystawiona na działanie promieni UV, dochodzi wtedy do upłynnienia się łoju. Należy jednak pamiętać o ostrożności i nie nadużywaniu kąpieli słonecznych. Warto stosować kremy ochronne. Dobierając kosmetyki, należy wybierać te nie zawierające tłuszczu i innych składników mogących blokować pory w skórze, ponieważ to zaważy na wyglądzie skóry.

Czym różni się skóra męska od kobiecej? Dlaczego powstały specjalne kosmetyki dla mężczyzn?
Męska skóra w porównaniu do skóry kobiecej jest grubsza o około 20%, bardziej tłusta i elastyczna, dzięki czemu dużo łatwiej broni się przed wiatrem, mrozem, słońcem i zanieczyszczeniami. Nie potrzebuje makijażu, aby mniej przepuszczać wyżej wymienione czynniki. Dodatkowo zawiera więcej kolagenu i elastyny, dzięki czemu wolniej się starzeje. Niestety z drugiej strony jest dużo bardziej narażona na podrażnienia, głównie spowodowane codziennym goleniem, które powoduje mikrouszkodzenia skóry oraz narusza płaszcz hydrolipidowy skóry. Golenie wysusza skórę, wzmaga występowanie podrażnień bądź nawet stanów zapalnych. Dlatego też powstają kosmetyki przeznaczone specjalnie dla mężczyzn. Działają z uwzględnieniem ich potrzeb skóry.

Wpływ słońca na skórę męską…
Wbrew pozorom nawet w pochmurny dzień skóra jest narażona na działanie promieni UV, oczywiście tylko ta odsłonięta. Zawsze powinno się korzystać z kremu z filtrem, obojętnie od panującej pory roku, w momencie kiedy przebywa się długo na świeżym powietrzu.

Co lepsze ? Maszynka zwykła czy może elektryczna?
Dla osób posiadających bardzo wrażliwą skórę bardziej polecane są golarki elektryczne, zwłaszcza te posiadające nad ostrzami siateczkę ochronną siateczkę. Niestety nie są tak dokładne jak klasyczne maszynki, za to pomogą utrzymać skórę w dobrej kondycji. Mężczyźni o skórze tłustej lub normalnej mogą spokojnie korzystać ze zwykłych maszynek, bądź tych elektrycznych.

Kiedy stosować preparaty przeciwtrądzikowe? Przed czy po może goleniu?
Preparaty myjące typu peelingi do mycia twarzy najlepiej stosować jest przed goleniem. Mikrogranulki zawarte w peelingu delikatnie złuszczą naskórek i wygładzą skórę, dzięki czemu dobrze przygotują skórę do golenia. Natomiast toniki i kremy antybakteryjne powinno się stosować po goleniu. Najlepiej jest odczekać kilka minut aby skóra nieco wyschła. Wtedy mamy pewność, że zawarte w kosmetykach antybakteryjnych, substancje czynne mają szansę zadziałać.

Golenie na mokro
Każdy włos z męskiego zarostu jest twardy niczym miedziany drut. Dlatego też skuteczne zmiękczenie jest niezbędne. Najlepszym rozwiązaniem jest golenie się zaraz po wyjściu spod prysznica. Przed goleniem, należy przygotować skórę używając pianki, kremu bądź żelu do golenia. Kosmetyki muszą być odpowiednie dla typu skóry i powinny zawierać substancje nawilżające, a także łagodzące. Efektem jest wypielęgnowana skóra z jednoczesnym zmiękczeniem owłosienia, co znacznie ułatwia jego usunięcie.

Golenie na sucho
Golenie na sucho jest wygodne i szybkie. Jednakże należałoby zacząć się golić zanim weźmie się prysznic, bo w przeciwieństwie do golenia na mokro, zarost nie powinien być zbyt miękki.
Zasada działania maszynki elektrycznej to nie ciąć, lecz ścierać i to dość ostro. Jeśli goli się na sucho, należałoby przełożyć poranny prysznic na później. Dokładnie trzeba oczyścić i wysuszyć skórę, aby zapobiec podrażnieniom. Po goleniu należy użyć odpowiedniego balsamu, który zawiera składniki pielęgnacyjne o działaniu nawilżającym i odżywczym.

Przebieg golenia
Ważnym elementem jest sposób prowadzenia ostrza. Maszynkę należy przesuwać zdecydowanie, zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów, naciągając skórę i nie naciskając zbyt mocno na ostrze. Często należy płukać ostrze w ciepłej wodzie. Rozpoczynamy zawsze od miejsca, gdzie włosy są delikatniejsze, żeby reszta mogła w tym czasie dobrze zmięknąć.

Idealna kolejność golenia wygląda następująco:
1. policzki,
2. szyja,
3. nad ustami,
4. broda.

Co stosować po goleniu?
Resztki piany należy dokładnie zmyć letnią wodą. Oczywiście można odświeżyć twarz odrobiną zimnej wody. Następnie należy użyć preparatów, których składniki pielęgnacyjne skutecznie nawilżają i odżywiają skórę.
Niedoskonałości na skórze po goleniu
Powstawanie zmian ropnych w obrębie twarzy może mieć związek z goleniem i niekoniecznie musi oznaczać trądzik. Może to oznaczać powstanie tzw. zapalenia mieszków włosowych. Ta bakteryjna choroba skóry występuje często u młodych mężczyzn i wymaga leczenia dermatologicznego. Najczęściej poleca się zewnętrzne stosowanie antybiotyku. Preparaty przeciwtrądzikowe, mają w tym przypadku ograniczone zastosowanie.

Nie tylko kobiety potrzebują specjalnej pielęgnacji, ale jak widać również mężczyźni. Kosmetyki powinny uwzględniać indywidualne wymagania mężczyzn. Potrzebują zaawansowanych produktów, które skutecznie oczyszczają skórę, jednocześnie nie niszcząc zewnętrznej warstwy ochronnej naskórka.

Jak zadbać o włosy farbowane?

Na rynku wciąż pojawiają się nowości z dziedziny koloryzacji włosów. Dzięki temu farbowanie staje się coraz szybsze i zarazem prostsze.
Wśród preparatów przeznaczonych do koloryzacji wyróżniamy:

• Nietrwałe środki koloryzujące

Należą do nich żele, szampony oraz spray’e zawierające barwniki. Działają one na zasadzie „otulania” włosów swoim barwnikiem, który po kilku umyciach, stopniowo traci kolor aż w rezultacie znika.

• Naturalne środki koloryzujące

Tutaj zaliczamy hennę która jest najzdrowszą i najlepszą metodą farbowania włosów. Niestety nie obędzie się bez minusów… nigdy nie można być pewnym końcowego efektu koloryzacji.

• Farby półtrwałe

Do takich zaliczamy szampony lub tzw. ‘szamponetki’. W ich składzie często nie znajdziemy amoniaku. Doskonale nadają się do pokrywania siwych włosów, jednak wymagają ponownej koloryzacji po upływie około 1-2 miesięcy. Nie są tak wytrzymałe i intensywne jak tradycyjne farby.

• Farby trwałe

Ten rodzaj farb jest najczęściej stosowany zarówno, jeżeli chodzi o koloryzację, jak i o rozjaśnianie włosów.

Z jednej strony farbowane włosy mają intensywny kolor i piękny blask, jednak z drugiej strony wymagają ochrony i ciągłego odżywiania. Aby włosy pięknie się prezentowały a kolor utrzymywał się jak najdłużej musimy dbać o włosy we właściwy sposób.

Rozpoczęcie kuracji wiąże się z zakupem kosmetyków przeznaczonych do włosów farbowanych. Mają one za zadanie odżywić zniszczoną strukturę włosa i zapobieganie blaknięciu koloru. Środki przeznaczone do pielęgnacji włosów, zarówno szampony, jak i odżywki, zawierają składniki zapobiegające łamaniu i wysuszaniu włosów, dodatkowo zamykając otwarte łuski włosów. Dzięki nim włosy poddane koloryzacji odzyskają połysk, a ich końcówki nie stają się rozdwojone.

Warto, przynajmniej raz w tygodniu uzupełnić pielęgnację włosów zastosowaniem maski. Te mają silne działanie nawilżające oraz regenerujące, dodatkowo pozwalają na łatwiejsze rozczesywanie sztywnych i splątanych włosów.

Bardzo ważnym elementem jest również ochrona włosów przed szkodliwym działaniem promieni UV. To właśnie one w gruncie rzeczy odpowiadają za blaknięcie koloru. Warto więc sprawdzać, czy kosmetyki do pielęgnacji włosów zawierają filtry UV oraz czy chronią włókna włosów przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych.

Woda jest również ważnym czynnikiem. Najlepsza oczywiście jest woda źródlana niegazowana, ponieważ chlor zawarty w wodzie wodociągowej niszczy włosy ze zdwojoną siłą.

A co z dietą? Jeśli chcesz mieć piękne włosy niezbędne jest dostarczanie do organizmu niezbędnych witamin takich jak:
· Cynk – jego niedobór prowadzi do wypadania włosów.
· Żelazo – niedostatki powodują łysienie.
· Miedź – brak prowadzi do zmian strukturalnych we włosach.

Zabiegi powtarzane cykliczne i wykonywane dokładnie w połączeniu ze zdrową dietą z pewnością sprawi, że włosy na dłuższy czas zachowają swój intensywny kolor.

Depilacja brazylijska

Ten rodzaj depilacji otrzymał nazwę po kraju w jakim jest najbardziej znany. Brazylijskie kobiety znane są ciemnego owłosienia, skąpych kostiumów kąpielowych i odważnych masek karnawałowych. Dlatego też owłosienie zaczęło się rzucać nieco w oczy, a usuwanie włosków jedynie na linii bikini zaczęło nie wystarczać. Kobiety potrzebowały sposobu do pozbycia się wszystkich włosków w strefie bikini. I tak powstała depilacja brazylijska. Zgodnie z jej koncepcją polega ona na usuwania wszystkich włosów ze strefy bikini oraz owłosienia łonowego z genitaliów. Pierwotnie stosowany do tego celu był wosk, jednak stopniowo zaczęto wprowadzać inne rozwiązania, np. usuwanie włosków za pomocą pasty cukrowej. Początkowo depilacja brazylijska nie była przyjmowana zbyt entuzjastycznie, ale po jakimś czasie sposób ten przeniknął nawet na inne kontynenty. Metoda ta jest najbardziej rozpowszechniona w Stanach Zjednoczonych i Australii, gdzie poddaje się jej ponad 50% kobiet. W mniemaniu Polek idea brazylijskiej depilacji lub nawet częściowa depilacja miejsc intymnych z pozostawieniem wzorków, paseczków itp. jest jeszcze mało popularna. Najbardziej przychylne do tej metody są młode i aktywne seksualnie kobiety.

Jak już wspomniano woskowanie brazylijskie oznacza usunięcie wszystkich włosów z intymnych części ciała oraz narządów płciowych. W obecnym czasie wyróżniamy co najmniej dwa sposoby przeprowadzenia zabiegu – za pomocą wosku i pasty cukrowej. Zabieg można wykonać samodzielnie w domu, jednak zaleca się odwiedzenie specjalistycznego salonu, w którym to wszystko odbędzie się stosunkowo mniej boleśnie. Niestety ból uważany jest za jedną z największych wad tego typu usuwania owłosienia, jest to jednak rekompensowane przez zadowalający wynik końcowy.

Korzyści z przeprowadzania depilacji brazylijskiej
Kobiety decydują się na tego typu zabieg nie tylko ze względów estetycznych. Brazylijska depilacji daje również znaczące korzyści zdrowotne, na przykład pozwala kobietom łatwiej i bardziej dokładniej myć intymne miejsca. Ponadto kobiety, czują i wydają się bardziej sexy, są pewniejsze siebie. U większości kobiet stwierdzono również, że brazylijska depilacja poprawia życie seksualne.

Brazylijska depilacja a mężczyźni
Głównie temat depilacji poruszany jest odnośnie kobiet, jednak jak powszechnie wiadomo depilacji, nawet brazylijskiej poddają się również mężczyźni. Oczywiście są to najczęściej młode osoby. W tym przypadku depilacja ma również podtekst zarówno higieniczny jak i sexualny.

Prosta zmiana kilku nawyków żywieniowych

Zmiany w kuchni? Co zmienić, aby lepiej się odżywiać?
Kilka szybkich wskazówek pomoże zmienić codzienne nawyki żywieniowe z niewielkim nakładem, dzięki czemu nasza codzienna dieta stanie się lepsza a co za tym idzie – zdrowsza.

1. Wszystkie ciasta kupowane najlepiej jest zamienić na te wypiekane w domu. Wiąże się to oczywiście z większą ilością czasu jaki trzeba poświecić na tego typu słodkości, jednak ma to swoje duże plusy. Piekąc ciasto w domu wiemy jakie składniki dodajemy, na pewno nie użyjemy jajek w proszku bądź spulchniaczy, co jest dość często spotykane w produkcji ciast sklepowych.
2. Spożywane dotąd batony dobrze jest zastąpić gorzką czekoladą, która zawiera magnez, żelazo i potas. Potrafi zaspokoić chęć zjedzenia słodyczy, jednocześnie wzbogacając organizm w wyżej wymienione składniki.
3. Mleko – najczęściej pijemy krowie. Po pierwsze dużo zdrowsze od mleka UHT spotykanego w sklepach jest mleko pasteryzowane. Wprawdzie jego data przydatności do spożycia jest znacznie krótsza, ale czy tak właśnie nie powinno być w przypadku mleka? Po drugie znacznie lepsze jest mleko kozie niż krowie.
4. Do smażenia powinno się stosować tylko produkty zawierające jednonasycone kwasy tłuszczowe np. olej rzepakowy, olej z oliwek. Te podczas smażenia nie wytwarzają szkodliwych aldehydów. Natomiast do potraw na zimno, do sałatek najlepszy jest olej winogronowy, lniany, z pestek dyni, arachidowy i korkoszowy – należą do wielonasyconych kwasów tłuszczowych (zawierają kwasy z grupy omega-3, 6, 9, których organizm sam nie wytwarza. Wyżej wymienione nie nadają się do smażenia, ponieważ wydzielają aldehydy.
5. Jogurty naturalne nie tylko warto jeść w połączeniu z musli, zamiast jogurtów słodzonych i owocowych, ale również warto nimi zastąpić śmietanę.
6. Dobrze jest ograniczyć spożywanie masła.
7. Prawie każdy Polak nie wyobraża sobie drugiego dania podawanego przy obiedzie bez ziemniaków. Te jednak warto zamienić na kaszę bądź ryż, dzięki temu posiłki staną się bardziej wartościowe i mniej kaloryczne.
8. Jak wiadomo, już od wielu lat przechodząc na różnego rodzaju diety jesteśmy namawiani na zamianę białego chleba na chleb ciemny, a najlepiej pełnoziarnisty. Jest on bardziej sycąca i jednocześnie mniej tuczący.
9. Ryby morskie są źródłem tak ważnych dla organizmu kwasów omega 3, 6 i 9. Warto nimi zastąpić mięso, najlepiej dwa razy w tygodniu. Kwasy omega dobrze wpływają na umysł i ciało.
10. Woda źródlana czy mineralna? Oczywiście, że mineralna! Najlepiej średnio bądź wysoko zmineralizowana. Odnajdziemy w nich takie składniki jak wapń, potas i magnez. Woda źródlana, owszem zawiera minerały jednak w bardzo małych ilościach.
11. Chcesz żyć zdrowiej? Kup sokowirówkę i wyciskaj soki z owoców samodzielnie. Wtedy masz 100% pewności, że owoce są świeże, a sok bez dodatku cukru i innych barwników, barwników
12. Do swoich nawyków żywieniowych włącz produkty takie jak:

a. warzywa liściaste – szpinak, cykoria, sałata – zawierają witaminy A, B1, B2, C, E, flawonoidy i żelazo,
b. płatki owsiane – krzem, cynk, siarka, magnez, żelazo,
c. tran i ryby – nasycone kwasy tłuszczowe, witaminy B1 i B2,
d. wątróbkę – miedź, cynk, żelazo,
e. orzechy – cynk, magnez, siarka,
f. pomidory – cynk, witaminy A i C,
g. sery – witaminy A i B12, siarka.

Kilka zmian tego typu sprawi, że poczujesz się zdrowiej i lżej. Nie wymagane są rygorystyczne głodówki i duży nakład finansowy. Małe zmiany mogą zdziałać naprawę wiele.

Działanie kofeiny

Pijąc kawę czujemy się pobudzenie i odprężeni. Jednak u niektórych powoduje również ból głowy, kołatanie serca, może również uzależniać. Czy w tej sytuacji powinniśmy odstawić ten najbardziej lubiany i popularny ciepły napój? Owy środek pobudzający według lekarzy i dietetyków w nadmiarze potrafi zaszkodzić.

Źródła kofeiny

Jak wiadomo kofeina znajduje się nie tylko w kawie. Składnik ten znajdziemy również w czekoladzie, herbacie, pepsi coli, coca coli, kakao, również napoje energetyczne obecnie tak popularne na rynku spożywczym. Jest również składnikiem wielu leków przeciwbólowych, gdyż zwiększa skuteczność ich działania. Oczywiście ilość kofeiny umieszczona w lekach nie jest większa od tej znajdującej się w filiżance kawy. Jednak nawet częste spożywanie tabletek może doprowadzić do nadmiaru kofeiny w organizmie.

Zawartość kofeiny w przykładowych produktach:

• 150 mg – filiżanka kawy z ekspresu
• 80 mg – szklanka mocnej herbaty
• 80 mg – puszka napoju energetycznego
• 70 mg – butelka coca-coli
• 50 mg – filiżanka kawy rozpuszczalnej
• 40 mg – tabletki przeciwbólowe z kofeiną
• 40 mg – czekoladowy baton
• 5 mg – kubek kakao

Plusy i minusy „małej czarnej”

Kofeina działa na mózg stymulująco, przez co ten zaczyna odbierać zadawane mu bodźce ze zwiększoną intensywnością. Dawka przyjętej kofeiny bardziej bądź mniej  poprawia przemianę materii, działanie nerek, przyśpiesza oddech, pobudza pracę serca. Chwilowo podnosi się ciśnienie krwi a organizm staje się ożywiony.

Wiele osób zarówno młodych jak i starszych jest wprost uzależnionych od kofeiny. Bez porannej filiżanki nie potrafią funkcjonować. To ona usuwa senność, dodaje witalności, pobudza do myślenia i ułatwia koncentrację. Jednak nie na wszystkich kofeina potrafi zadziałać. Niektórzy pijąc kawę bądź inny napój zawierający kofeinę mogą czuć się senni, znudzeni bądź wcale nie odczują zmian w organizmie.

Podejrzenia padające na „małą czarną” odnośnie udziału w powstaniu chorób takich jak przewlekłe zapalenie tętnicze czy choroby serca nie potwierdziły się. Natomiast nawet mała dawka przyjęta przez wrażliwe osoby może spowodować bóle głowy, rozdrażnienie, kłopoty z koncentracją, zaburzenia ruchowe, napady lęku, drżenie ciała. Cierpiąc na depresję bądź nadmierne stres jesteśmy bardziej podatni na wyżej wymienione dolegliwości po zażyciu kary.

Kofeina przyjmowana w dużych dawkach może wypłukiwać z organizmu witaminę B i C oraz wiele mikroelementów np. magnez, potas, cynk. Cierpiąc nawet na niezbyt silne uzależnienie a ograniczając ilość przyjętej dziennie dawki kofeiny o połowę, można poczuć nieprzyjemne skutki jej braku. Może pojawić się ból głowy, uczucie zmęczenie, pogorszenie nastroju i kłopoty z koncentracją. Dlatego też ograniczenie ilości spożywanej kawy, nie należy do najprzyjemniejszych dla uzależnionego już organizmu.

Kontrola spożywania ilości kawy

Może nie każdy jest jeszcze świadomy, ale kofeiną można również się zatruć. Objawami takiej sytuacji może być nadmierne pobudzenie, wystąpienie kołatania serca i ogólny niepokój. Tego typu dolegliwości występują szczególnie u osób palących papierosy, cierpiących na migreny, żyjące w częstym stresie, kobiety stosujące antykoncepcję i dzieci.

Bezpieczna dawka kofeiny dla osoby dorosłej wynosi około 600 mg. Poważniejsze objawy zatrucia mogą wystąpić przy dostarczeniu do organizmu nawet 1 grama. Kofeina dostarczona do organizmu w wysokości 10 gram powoduje śmierć.

Dla młodzieży do 18. roku życia dopuszczalna dawka wynosi 1/3 dawki dorosłej osoby. Jednak nie może być dostarczana codziennie. Dość duże ograniczenia dotyczą także 5 i 10 letnich dzieci. W tym przypadku najlepiej jest ograniczyć produkty typu cola do 2-3 spożyć w tygodniu, zwłaszcza w przypadkach kiedy dzieci zajadają się czekoladą i często piją kakao. Dzieciom w wieku niższym niż 5 lat nie wcale nie powinno się podawać napojów z kofeiną.

Już 5 minut po spożyciu odczuwalne są efekty działania kofeiny. Ma zdolność do szybkiego przenikania do mózgu. Po upływie 20-30 minut potrafi osiągnąć maksymalne stężenie we krwi. Oczywiście czym więcej dodanego mleka i cukru do kawy bądź herbaty tym działanie napoi staje się opóźnione. Natomiast czas trwania i siła z jaką zostaniemy pobudzeni zależy między innymi od ciężaru naszego ciała i przyjętej ilości kofeiny.

Działanie kwasu hialuronowego

Kwas hialuronowy należy do substancji niezwykle cenną dla ludzkiego organizmu. Jego działanie polega na łączeniu ze sobą włókien elastylowych i kolagenowych w skórze właściwej oraz utrzymaniu odpowiedniego nawilżenia skóry poprzez wiązanie cząsteczek wody. Dzięki swym właściwościom zapewnia gładkość skóry, dodatkowo ma zdolność do usuwania wolnych rodników oraz minimalizowania stanów zapalnych skóry. Dla wyobrażenia siły kwasy warto dodać, że jego jeden gram potrafi połączyć ok. 6 litrów wody. Niestety wraz z wiekiem jego ilość maleje co prowadzi do pojawiania się zmarszczek.

Jest to bezbarwna, przeźroczysta substancja o konsystencji żelu. Dostępny jest w postaci kapsułek, zawierających w swoim składzie mikrocząsteczki naturalnego kwasy hialuronowego. W obecnym czasie jest pozyskiwany za pomocą syntetycznych biotechnologicznych metod. Wytwarzają go specjalnie dobrane szczepy bakterii, które są hodowane na odpowiedniej dla swoich potrzeb pożywce.

Kwas hialuronowy stosowany jest od dawna zarówno w medycynie jak i w kosmetykach. Jego głównym przeznaczeniem jest nawilżanie. Używany w kosmetykach wspomaga odbudowę uszkodzonego naskórka, wygładza, poprawia elastyczność skóry, ujędrnia i tworzy na naskórku ochronny film, który ma na celu zapobieganie utracie wilgoci.

Co oznacza skrót HA? Czym jest kwas hialuronowy?
Oznaczenie HA jest funkcjonującym skrótem od nazwy kwas hialuronowy. W chemii występuje jako glikozoaminoglikan, jest rodzajem rodzaj polisacharydu. Jednak wbrew swojej nazwie nie należy do kwasów a do biopolimerów. Należy on do największej grupy związków mających taką samą budowę chemiczną u człowieka i bakterii. HA występuje we wszystkich organizmach żywych. Został wyizolowany już ponad 70 lat temu.

Zastosowanie kwasu
Kwasem hialuronowym wypełnia się uszkodzone stawy, niweluje blizny, wykorzystuje się go również do zabiegów korekcyjnych i modelujących, np. przy poprawie konturu ust, ich uwypukleniu, zmniejszeniu zmarszczek, podniesieniu policzków, wypełnieniu ubytków ciała, poprawy wyglądu piersi, konturowania, powiększania i ujędrniania pośladków, ud oraz łydek. Kwas znalazł także zastosowanie przy korekcji i modelowaniu narządów płciowych.

Sól kwasu czyli hialuronian sodu jest składnikiem filmu łzowego, dlatego też znalazła zastosowanie w łagodzących kroplach do oczu i w płynach do soczewek kontaktowych.

Istnieje wiele produktów na bazie HA. Jedne z nich zawierają czysty kwas hialuronowy, inne dodatkowo zawierają składzie zawierają substancje przedłużające jego trwałość. Jak wiadomo za zabiegi najbardziej bezpieczne uważa się wypełnianie z użyciem czystego kwasy hialuronowego bez żadnych dodatków.

Bezpośrednie wstrzykiwanie kwasu daje znacznie lepsze rezultaty niż działania zewnętrzne np. za pomocą kremów. Dzieje się tak dlatego, że cząsteczki HA są za duże, aby dostać się w głąb skóry. Jeżeli wstrzyknięcie kwasu hialuronowego nie jest możliwe istnieje jeszcze jeden sposób w którym kwas może zostać wprowadzony w skórę. Odbywa się to za pomocą aplikacji kremu zawierającego kolagen o wyższej czystości. Zastosowany preparat składa się z mniejszych cząsteczek dlatego też może wnikać głębiej niż w wierzchnie warstwy skóry.

W obecnym czasie naukowcy prowadzą eksperymenty łącząc kwas hialuronowy z innymi substancjami o właściwościach odmładzających np. retinol- A, saponina, pro-xylane. Saponina pobudza syntezę naturalnego kwasu hialuronowego, pro-xylane natomiast wzmacnia tkankę podporową.

Czy stosowanie HA jest bezpieczne?
Kwas hialuronowy należy do substancji biozgodnych. Po jego zastosowaniu nie występują żadne niekorzystne reakcje typu alergia, pieczenie, zaczerwienienie, ogólne podrażnienie. Produkty które w swoim składzie zawierają wyżej wymienioną substancję można bezpiecznie stosować zimą, ponieważ ta nie rozszerza naczyń krwionośnych w przeciwieństwie do zwykłych kremów, których czynnikiem nawilżającym jest po prostu woda.

Prawdy i mity na temat trądziku

Trądzik jest najczęstszym problemem skórnym na świecie. Walczy z nim prawie co druga osoba, w mniejszym lub w większym stopniu. Wokół niego wciąż krążą bardziej bądź mniej znane mity.

Wiele osób ma „swoje sposoby” na trądzik, przekazując je wśród rodziny czy znajomych. Takie działanie często prowadzi do uszkodzeń skóry, pogorszenia wyglądu miejsc objętych trądzikiem. Wszystko z powodu wręcz śmiesznych porad typu – nacieranie twarzy cebulą, smarowanie wykwitów pastą do zębów. W ten sposób przeprowadzane zabiegi są może nie tyle śmieszne co również niezgodne z zasadami leczenia owej dolegliwości. Dlatego też należy przestać ich słuchać i zacząć działać w zgodzie z nauką dermatologiczną i kosmetologiczną. Im więcej wiesz o tym problemie tym skuteczniej się jego pozbędziesz.

Oto lista najbardziej popularnych mitów na temat trądziku:

• Trądzik spowodowane przez brud

Przyczyny trądziku jest wiele, ale brud nigdy nie był wśród nich. Zanieczyszczenia powstałe w formie zalegających martwych komórek naskórka owszem stanowią problem. Proces ten jednak nie ma nic wspólnego ze zwykłym brudem zalegającym na twarzy (pył, kurz). Nadmierne mycie twarzy i ciała (więcej niż dwa razy na dobę) również nie poprawi stanu skóry i trądziku. Stosowanie drastycznych środków czyszczących (żele z zawartością alkoholu, mydło) mogą tylko pogorszyć stan skóry. Zawarte w nich składniki myjące podrażniają skórę i naruszają płaszcz hydrolipidowy skóry.

• Trądzik pojawiający się przy złym odżywianiu

Sądzisz, że jedząc na kolację frytki czy pizzę następnego dnia pojawią się czerwone plamy na twarzy? W rzeczywistości naukowcy nie wykryli bezpośredniego związku pomiędzy jedzeniem a trądzikiem. Tak więc wszystkie środki spożywcze typu pizza, frytki, czekolada nie mają wpływu na trądzik. Cierpiąc na tego typu dolegliwość nie bój się jeść dobrych chodź może nie zdrowych potraw. Czasami jednak bywa tak, że p zjedzeniu czekolady widzimy poprawę na twarzy. Może dzieje się to za przyczyną psychiki, a może faktycznie czekolada dobrze na nas działa. Oczywiście zdarzają się tego typu indywidualne przypadki.

• Problem dotyczący tylko nastolatków

Ponad 85% osób w wieku od 12 do 24 lat cierpi na trądzik. Jednak ten przedział wiekowy nie wyklucza możliwości pojawienia się trądziku w wieku 30, 40 lat. Jak wiadomo wszystko zależy od hormonów, dlatego też trądzik może stać się zmorą kobiet przechodzących menopauzę. Na szczęście jego przebieg nie jest tak nasilony jak u osób nastoletnich. Lekarze szacują, że jedna na cztery osoby dorosłe pomiędzy 25 a 44 rokiem życia cierpi z jakiejś formy trądziku, a prawie co druga kobieta cierpi na jego łagodną formę. Jak widać liczby są dość niepokojące.

• Sam się pojawił to sam zniknie

To niestety również nie jest prawdą. Trądzik nie leczony powoduje zwiększenie zmian w obrębie twarzy, powstanie przebarwień i blizn, a nawet jednego i drugiego. Nie ważne ile masz lat, leczenie jest konieczne i należy rozpocząć je jak najszybciej. Oczywiście najlepszym leczeniem jest zapobieganie jego powstaniu, wtedy problem jest o wiele mniejszy.

• Zapobieganie powstaniu zmian trądzikowych

Pojawienie się zmian trwa stosunkowo krótko, natomiast ich zniknięcie zajmuje czas od 2 do 3 tygodni, przy czym kilkudniowe wykwity stają już się tzw. „starym problemem”. Tutaj nie wystarczy leczenie punktowe. Cierpiąc na tego typu zmiany skórne należy oczyszczać całą skórę twarzy i unikać roznoszenia bakterii po jej powierzchni. Kompleksowa pielęgnacja ciała począwszy od oczyszczania specjalnymi kosmetykami i peelingami, a na nawadnianiu kończąc. Poprawnie wykonane zabiegi zmniejszą pole rozwoju trądziku i pomogą w jego skutecznym zwalczaniu.

• Trądzik jest tylko problem kosmetycznym

Oczywiście trądzik wpływa bezpośrednio na nasz wygląd, jednak to tylko pozory. Psychika również jest bardzo ważna dla ogólnej kondycji naszego ciała. Więc jeśli czujesz się źle, nieatrakcyjnie, poziom pewności siebie znacznie spada a to również wiąże się z problemami zdrowotnymi. Nie pozwól się zniechęcić i szukaj pomocy podczas jego leczenia.a Wzmocnij swoją psychikę przekonaniem, że każdy musi przez to przejść i zwyciężyć tego typu walkę.

• Słońce pomaga w leczeniu trądziku

Pojęcie całkowicie błędne! Długie opalanie skóry działa nie tylko szkodliwie na jej wygląd ale również na istniejący trądzik. Oczywiście niewielka ilość słońca jest korzystna, ponieważ dostarcza organizmowi witaminy D i może nieco poprawić wygląd skóry. Jednak czym więcej przebywa się na słońcu czy w solarium tym cera staje się coraz gorsza. W przypadku skóry objętej trądzikiem dochodzi do chwilowej poprawy stanu skóry, jednak po krótkim czasie dalszej kuracji słonecznej dochodzi do pogorszenia jej wyglądu i zmian skórnych.

• Szybko i skutecznie uleczalny

Niestety szybkie i całkowite wyleczenie trądziku nie jest jeszcze możliwe… ale nie traćmy nadziei. Trądzikowi można zapobiec, bądź mieć go pod kontrolą dzięki regularnej pielęgnacji. W tym celu należy wybrać specjalne kosmetyki drogeryjne bądź apteczne przeznaczone dla skóry z tym problemem. Jeżeli nie wiesz na jakie kosmetyki, leki się zdecydować zasięgnij porady lekarza. On będzie w stanie ocenić stan skóry i zalecić odpowiednie leczenie i profilaktykę. Oczywiście zanik trądziku nie oznacza jego całkowitego wyleczenie. Ponowne zaniedbanie skóry wiąże się z jego powrotem. Dlatego też należy pamiętać o utrzymaniu czystości i piękna naszej skóry.

Kilka konkretów odnośnie problemów trądzikowych.

Przyczyny powstawania trądziku:

1. hormony
2. nadprodukcji wydzielania łoju przez gruczoły
3. zaburzenia w usuwaniu martwych komórek skóry
4. przerost bakterii w porach  – może być reakcją na kosmetyki, leki i żywność, ale jest to mniej prawdopodobne

Bakteria Propionibacterium acnes, utrzymująca się na skórze najlepiej czuje się i rozwija wśród martwych komórek skóry i sebum. Sebum pomaga utrzymać skórę delikatną i gładką, jest to naturalne nawilżanie skóry. Martwe komórki blokują wzrost nowych, nie usuwane powodują pogrubienie warstwy rogowej i wzrost zanieczyszczenia na twarzy. Wtedy pojawiają się krostki, grudki, zaskórniki otwarte i zamknięte.

Głównymi przyczynami są hormony wydzielane podczas dojrzewania ale również stresu, menstruacji czy ciąży. Zażywanie leków hormonalnych też może wpływać niekorzystnie bądź korzystnie na trądzik. W tym przypadku tabletki mogą nasilić lub zmniejszyć jego widoczność..

Leczenie

1. zmniejszenie produkcji sebum,
2. regularne usuwanie martwych komórek z powierzchni skóry za pomocą łagodnych preparatów,
3. w razie potrzeby stosowanie farmaceutyków z przeznaczeniem do walki z bakterią Propionibacterium acnes

a. Antybiotyki w połączeniu z lekami hormonalnymi.

b. Roaccutane – terapia polea na przeleczeniu witaminą A. Korzystając z tego typu terapii możemy czuć się niekomfortowo, pojawiają się różnego rodzaju dolegliwości (mdłości, depresje, ogólne zniechęcenie), leczenie jest stosunkowo drogie jednak efekty są w pełni zadowalające.

c. Stosowanie retinoidów w celu normalizacji aktywności komórek.

Czego należy unikać?

1. Nie należy stosować żadnych drażniących kosmetyków. Przede wszystkim należy unikać alkoholu, detergentów, zwykłego mydła, mięty, mentolu, eukaliptusa, kamfory. Jeśli męczy Cię wrażenie brudnej twarzy, musisz się oprzeć ciągłemu jej myciu. Niestety wszystko w nadmiarze szkodzi.
2. Unikaj produktów zawierających alkaliczne detergenty, ponieważ te naruszają pH skóry dzięki czemu bakterie łatwiej mogą się rozmnażać.
3. Usuwanie wykwitów w domu. Tego typu działania są oczywiści zbaraniane przez lekarzy i kosmetologów, jednak kto tego nie robi? Męczący widok wzrastających wykwitów prowokuje nas do wyciskania. Jeżeli wykwit jest już wystarczająco „dorodny”, ewentualnie można go usunąć przy pomocy zdezynfekowanych opuszków palców i jednorazowej chusteczki higienicznej. Krwawiące miejsce należy zdezynfekować. Jeśli wykwit dopiero wzrasta i nie nadaje się jeszcze do usunięcia, warto zrobić ujście. Naciskając miejsce niewykształconego wykwitu powodujemy powstanie podskórnego stanu zapalnego, dlatego też wokół wykwitu pojawia się czerwona otoczka. Utworzenie ujścia (najlepiej pod wieczór) w wykwicie za pomocą zdezynfekowanej, cieniutkiej igły pozwoli na powolne wydostanie się zawartości wykwitu przez noc. Jest to zdecydowanie szybszy sposób niż spowodowanie i leczenie stanu zapalnego.
4. Palenie tytoniu jest szkodliwe dla skóry. Występowanie trądziku w niepalących wynosi około 25%, natomiast u palaczy aż 40%.
5. Produkty do stylizacji włosów mimo, iż nie są pozornie związane z problemem trądziku to jednak mają na niego mały wpływ. Wszelkiego rodzaju lakiery, żele, pianki zawierają w swoim składzie polimery, które zatykają pory. Dlatego też należy uważać i osłaniać twarz przed kontaktem z wyżej wymienionymi specyfikami do włosów.
6. Kiedy trądzik pojawia się głównie wokół ust, zaleca się wyłączenie substancji do higieny jamy ustnej zawierające fluor.

Plan działań w domu/salonie kosmetycznym – jak radzić sobie ze skórą trądzikową?

• Łagodne oczyszczanie – delikatne oczyszczanie skóry objętej trądzikiem polega na stosowaniu preparatów do cery trądzikowej z jak najmniejszą zawartością alkoholu (np. Nivea Visage Young).
• Dezynfekcja skóry – najlepszy na trądzik jest nadtlenku benzoilu o stężeniu 2,5-10% (zaleca się rozpoczęcie od stosowania najsłabszych stężeń, ponieważ silniejsze mogą być drażniące). Nadtlenek przenika przez pory, więc potrafi wyeliminować bakterie u samego źródła ich powstawania. Alkohol, siarka i olejek z drzewa herbacianego również jest odpowiedni do dezynfekcji skóry. Kolejny etapem jest użycie maści z antybiotykiem.
• Złuszczanie - w tym przypadku najlepiej działa kwas salicylowy (BHA) o stężeniu 1-2% w krajach UE maksymalne dozwolone stężenie BHA w kosmetyce to 0,5%, co daje minimalną skuteczność. Kwas salicylowy jest rozpuszczalny w tłuszczach co oznacza, że w przeciwieństwie do normalnych kwasów owocowych potrafi przenikać w głąb porów, oczyszczając je. Dodatkowo ma zdolność wnikania w głąb mieszków włosowych, co ma duże znaczenie w leczeniu trądziku. Ma działanie antybakteryjne, przeciwzapalne, ściągające. Złuszczanie starych komórek naskórka może również odbywać się w domu za pomocą peelingów mechanicznych i enzymatycznych. Jest to wygodny sposób na kontynuowanie kuracji prowadzonej w salonie kosmetycznym.
• Usuwanie nadmiaru sebum – jeżeli chodzi o tego typu problem z pomocą mogą przyjść maski z glinką. Te nie zawierają żadnych składników drażniących więc są delikatne dla skóry. tutaj są dobre maski gliniane, chyba że nie masz żadnych drażniących składników. Maseczki stosowane są zarówno w gabinetach kosmetycznych jak i w domu. Można je łatwo zakupić w saszetkach w drogerii kosmetycznej.