Błonnik – jak wpływa na nasze życie?
Błonnik, czyli celuloza, również należy do węglowodanów. Nasz organizm mimo, że potrafi strawić i rozłożyć wszystkie cukrowce to błonnik jest wyjątkiem. Toteż nic dziwnego, że przez długie lata uważano, iż jest on naszemu organizmowi niepotrzebny. Dopiero od kilku lat badania wykazują, jaki to był wielki błąd. Błąd, który wiele milionów ludzi przypłaciło utratą zdrowia, a nawet śmiercią.
Bez błonnika chorujemy na zaparcia, polipy jelit, kamicę wątrobową, z których jakże często powstaje choroba nowotworowa, kończąca się zgonem. Reasumując błonnik okazuje się dla organizmu ludzkiego konieczny. Zapobiega obstrukcjom, pobudza perystaltykę jelit, nie dopuszcza do wielu chorób i dolegliwości przewodu pokarmowego.
Najwięcej błonnika znajduje się w otrębach, a ponadto w suchych ziarnach strączkowych (groch, fasola, soczewica i in.), suszonych owocach (brzoskwinie, orzechy, śliwki), a także w świeżych warzywach i owocach.
Błonnik wspomaga działanie jelit w ich ciężkiej pracy, czyli w rozłożeniu cukrów złożonych na proste, a potem przenikaniu ich przez ścianki jelit do krwi, aby w przemianie materii mogły służyć jako źródło energii. Cały ten proces wymaga czasu. Cukry proste małymi porcjami dostają się do krwi i tu zostają spalone jako energia lub „dowożone” na odpowiednie miejsce, aby np. utworzyć warstwę tłuszczu. Dzięki tej pracy, po spożyciu bogatych w skrobię produktów, przez dłuższy czas odczuwamy uczucie sytości. Gdy zjemy coś słodkiego, jesteśmy nasyceni na krótko, ponieważ cukry mające budowę mniej skomplikowaną i są szybko zamieniane na energię. Kostka cukru potrafi cudownie ratować przed „upadkiem ze zmęczenia” sportowca.
Wiadomo, że mamy w jelitach bogatą florę bakteryjną. To ona pomaga w trawieniu dostarczanych pokarmów, jednak może również przeszkadzać. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy zwyciężą nie te drobnoustroje, które są w danym momencie potrzebne. Wówczas zaczyna się niepożądana fermentacja, gazy, biegunki lub zaparcia. Łatwo się z nimi uporać nawet domowymi środkami, w momencie kiedy niedyspozycja żołądkowa jest od razu a przede wszystkim umiejętnie leczona.
Profilaktycznie zaleca się jadanie otrąb. Zawarty w nich błonnik działa nieco inaczej niż pektyny, choć również pomaga w „wymiataniu” jelit, dodatkowo wypełnia przewód pokarmowy. Ponieważ błonnik nic ulega trawieniu i przemianie materii, dlatego też stosunkowo długo „zalega na żołądku”, dając uczucie sytości. Dzięki temu staje się doskonałym pożywieniem dla tych, którzy permanentnie się odchudzają. Spożywając błonnik czują się nasyceni, choć pokarmu nie przyswajają. Błonnik bowiem nie jest „składnikiem pokarmowym” w dosłownym tego słowa znaczeniu. Jest to węglowodan celulozy z którego zbudowany jest szkielet rośliny. Nasz organizm nie rozkłada błonnika, ponieważ ma on zbyt duże komórki, aby mogły się wydostać przez ścianki jelit. Błonnik opuszcza więc przewód pokarmowy jako niewykorzystany. Niemniej jednak dla naszego organizmu jest niezbędny. Niestety na naszym rynku nie ma czystych otrąb, więc należy jadać tylko otręby dietetyczne (prażone przemysłowo). Można również we własnym zakresie przygotować do spożycia otręby z młyna. Jak to wykonać? Należy prażyć je na suchej patelni, na małym ogniu, przez 15 min. W ten sposób zniszczy się drobnoustroje, które dostały się do otrąb w czasie obróbki ziarna. Profilaktycznie wystarczą 2 łyżeczki otrąb dziennie. Jeśli mają służyć jako lekarstwo dawkę musi ustalić lekarz. Najdogodniejszą formą jadania otrąb, jest spożywanie ich na śniadanie zalewając 1- 3 łyżeczki wrzącym mlekiem. Można także dodać garść płatków kukurydzianych. Polepszy to nie tylko smak, ale również działając profilaktycznie nie dopuści do powstania nowotworu. Wszystko z powodu dużej zawartości selenu w kukurydzy, działa on antynowotworowo. W tym przypadku kukurydza stanowi także cenne węglowodany.
Podobne wpisy:
