Czy cukier to trucizna??

Szczególnie w ostatnich latach pojawiło się wiele osób, które głoszą: „cukier to trucizna!”. W wielu krajach zachodnich bardzo przejęły się tym hasłem matki. Są miejsca gdzie dzieci do 7 roku życia nie znają smaku cukru. Dzięki temu są szczupłe, zdrowe, odporne na choroby, silne i mają świetne a przede wszystkim zdrowe uzębienie. My naszym dzieciom nie żałujemy
cukierków, batonów i innych słodyczy, ale za to mają one próchnicę już w mlecznych zębach co z pewnością potwierdzą dentystki. Dzieci przechodzą przez niemal wszystkie choroby dziecięce, są tłuste a nawet „spasione”, co im niestety zostaje najczęściej na całe życie. Więc może rzeczywiście trzeba przyjąć hasło, że „cukier to trucizna?”.

Cukrowe plusy
Gdy nie można zasnąć, łyżeczka cukru lub słodkich ziółek sprowadza sen nieraz lepiej, niż farmaceutyczne środki usypiające. Upadając ze zmęczenia, np. na wycieczce górskiej, kostka cukru wyjęta z kieszeni i ssana powoli prawie natychmiast przywraca siły.
Już wiemy, że cukier jest bez przemiany materii od razu zamieniany w energię, że najszybciej potrafi odżywić nie tylko mięśnie, ale i mózg, więc nie zawsze jest „trucizną”.

Jednak jego nadużywanie rzeczywiście może być zgubne. Sporo jest go w wielu owocach, sokach owocowych i warzywnych (tych nie słodzonych). Uważa się więc, że te ilości powinny nie tylko dzieciom, ale i dorosłym, wystarczać.

Dzieci można nie przyzwyczajać do cukru, ale co robić z dorosłymi, którzy „przepadają” za słodyczami?

Zapraszam do dzielenia się swoimi opiniami w komentarzach.