Jak wykonać maseczkę aspirynową?

Która z nas nie chce mieć gładkiej, promiennej i pięknej skóry twarzy bez żadnych niedoskonałości czy zatkanych porów? Okazuje się, że możemy uzyskać taki efekt już domowym sposobem. Przedstawiam wam  maseczkę aspirynową, do której potrzebujemy:

• łyżkę jogurtu naturalnego (bez cukru)
• 3-4 tabletki aspiryny Bayer (nie musującej)
• łyżkę wody

Sposób przygotowania:

1. Tabletki aspiryny wkładamy np. do kieliszka i zalewamy wodą rozdrabniając je.
2. Dodajemy jogurt i mieszamy wszystkie składniki.
3. Gotową maseczkę nakładamy na naszą twarz.
4. Po około 20 minutach spłukujemy maskę letnią wodą.

By zauważyć efekty maseczkę najlepiej stosować 2 razy w tygodniu.

Kilka słów o aspirynie:

Aspiryna, czyli tak naprawdę kwas acetylosalicylowy jest pochodną kwasu salicylowego używanego w medycynie  jako środka keratolicznego (np. w lekach na trądzik) i dezynfekującego  (np. w postaci spirytusu salicylowego). Podsumowując aspiryna nie tylko ma działanie przeciwzapalne, może również zrobić wiele dobrego dla naszej cery,  jeśli tylko będziemy stosować ją z rozwagą. Pamiętajmy, że jest to kwas, który w niewłaściwym użytkowaniu potrafi nam zaszkodzić. Na co więc się zdecydujecie? Na wizytę u kosmetyczki czy może domowy zabieg?

Czy leczenie raka bez utraty włosów jest możliwe?

Międzynarodowy zespół naukowców pod kierownictwem Uniwersytetu Queensland w Australii twierdzi, że opracowali lek na raka, dzięki któremu chorzy są w stanie uniknąć nieprzyjemnych skutków chemioterapii, takich jak wypadanie włosów.

Tradycyjnie rak zostaje „zaatakowany” przez chirurga, radioterapię lub chemioterapię. Te dwie ostatnie metody leczenia powodują skutki uboczne, takie jak wypadanie włosów. W swym nowym odkryciu, naukowcy twierdzą, że za pomocą powłok bogatych w tłuszcze można doprowadzić do wyciszenia genów i dezaktywacji poszczególnych, zaangażowanych w wypadanie włosów.

Naukowcy wykorzystali w ten sposób modele myszy i u 70% badanych zaobserwowano zmniejszenie wielkości guzów szyjki macicy.

Alergia na słońce? Czy to możliwe?

Pierwsze objawy alergii na słońce uaktywniają się wraz z pojawieniem się wiosny. Wtedy promyki są dość intensywne, a skóra po okresie zimowym nie zdążyła się jeszcze przyzwyczaić do obcowania z nimi.

Do objawów takiej alergii należy zaczerwienienie skóry i swędząca, drobna wysypka, która może pozostawić na skórze przebarwienia. Zaczerwienienie natomiast może samoistnie zniknąć.

Czasami uczulenie może przyjąć postać opuchlizny, swędzących pęcherzyków czy łuszczącej się skóry. Tego typu zmiany lokalizują się najczęściej na odsłoniętych partiach ciała. Miejsce w którym pojawią się zmiany zależy od czasu ekspozycji oraz długości fali światła.

Dodatkowymi odczuwalnymi zmianami mogą być nudności, ból głowy, wymioty, uczucie rozbicia, biegunka. Zmiany te nie są spowodowane jedynie promieniami słonecznymi, ale także innymi substancjami znajdującymi się w naszym organizmie. Do takich substancji zaliczamy np. leki bądź perfumy aplikowane na skórę.

Fotouczulenie  może powstać na wskutek dwóch reakcji. Pierwsza jest to reakcja fototoksyczna. Polega ona na podwyższeniu wrażliwości naszej skóry na słońce, poprzez aplikację niektórych substancji. Drugą reakcją jest reakcja fotoalergiczna. W tym przypadku angażowany jest układ odpornościowy. Działanie jakichkolwiek substancji uwrażliwiającej skórę nie jest potrzebne. Oba przypadki mają identyczne objawy do których zaliczamy swędzące wykwity.

Co może spowodować fotouczulenie?
Dość dziwny może wydawać się fakt, że niektóre środki kosmetyczne specjalnie mają umieszczane preparaty uwrażliwiające skórę na promienie słoneczne. Taki substancje można znaleźć najczęściej w przyspieszaczach do opalania. Do nich zaliczamy beta-karoten, L-tyrozynę i wyciąg z orzechowa włoskiego.

Związki chemiczne, które z łatwością znajdziemy w owocach, warzywach, ziołach a nawet lekach również prowadzą do niepożądanego fotouczulenia.
W kontakcie ze słońcem mogą uczulać:

• leki antykoncepcyjne,
• leki hormonalne – stosowane w hormonalnej terapii zastępczej,
• niektóre antybiotyki, tj.  fluorochinolony, tetracyklin,y sulfonamidy,
• preparaty przeciwbólowe,
• leki przeciwdepresyjne,
• leki przeciwłupieżowe,
• leki przeciwgrzybiczne,
• leki przeciwtrądzikowe np. z dziegciem,
• niektóre warzywa np. pietruszka, seler,
• niektóre zioła np. ruta, dziurawiec,
• dodatkowe substancje np. zapachowe stosowane w kosmetyce – piżmo, olejek bergamotowy.

Stosowanie perfum bezpośrednio na ciało w okresie letnim może doprowadzić nie tylko do uczulenia, ale również do trwałych przebarwień. Takie zmiany mogą okazać się trudne do usunięcia. z pewnością należą do tych mało estetycznych.

Alergia – pytania i odpowiedzi

Co powoduje alergie? Objawy. Leczenie.

Wiosna i początek lata, a nawet sam okres letni jest to czas rozkwitu roślinności oraz pylenia. Coraz więcej osób, właśnie w tym okresie boleje z powodu kataru czy piekących i zaczerwienionych oczu. Są to najczęstsze objawy alergii sezonowej. Niestety z roku na rok zwiększa się także ilość osób mających alergię na kosmetyki, zwierzęta, jedzenie a nawet kurz. Jest to niezwykle uciążliwa dolegliwość często nie pozwalająca normalnie funkcjonować.

1. Pojęcie alergii.
Alergia oznacza nadmierną, niekorzystną, nieadekwatną i powtarzalną reakcją układu odpornościowego organizmu na czynniki środowiskowe zwane alergenami. Atopią nazywamy podwyższony stan podatności na alergię.

2. Alergeny – co to takiego?
Alergenami nazywa się substancje, które są w stanie wywołać reakcje immunologiczne. Przeważnie zaliczamy do nich związki, które w przypadku większości ludzi nie powodują żadnych reakcji, są tolerowane i nie stanowią zagrożenia dla zdrowia. Alergeny mogą spowodować wystąpienie niepożądanych objawów a nawet stanowić zagrożenie dla życia, w przypadku kiedy mamy do czynienia z astmą, nadwrażliwością, obniżoną odpornością czy atopowym zapaleniem skóry.

3. Na co można być uczulonym?
Należy stwierdzić, że niestety prawie na wszystko. Alergenem może być każda substancja, niezależnie od tego czy jest połykana, wdychana czy wstrzykiwana. Do najczęstszych alergeny zaliczamy:

Alergeny pokarmowe:

• białko jaja kurzego,
• cielęcina, wołowina,
• czekolada,
• leki (najbezpieczniejsze są te podawane doustne – gdyż w razie wystąpienia reakcji alergicznej najłatwiej je wyeliminować z organizmu),
• mleko krowie,
• orzechy, migdały,
• pomidory, soja, owoce cytrusowe,
• ryby, skorupiaki.

Alergeny wziewne:

• pierze,
• pyłki roślin,
• pyły w miejscu pracy,
• roztocza kurzu,
• sierść zwierzaków,
• wełna,
• zarodniki pleśni.

Alergeny kontaktowe:

• jady os, pszczół, żmij,
• kosmetyki,
• guziki,sztuczna biżuteria, monety, metalowe dodatki do ubrań-  zawierające chrom i nikiel,
• środki czystości.

4. Co może być przyczyną alergii?
Przyczyny są różne. Głównie bazuje się na predyspozycjach genetycznych połączonych z kontaktem z alergenem. Odczyn alergiczny może wywołać nawet niewielkie stężenie alergenu.

5. Czy alergię mogą powodować leki?
Niestety one również. To indywidualna skłonność do alergii decyduje czy w naszym przypadku wystąpi nadwrażliwość na daną substancję. Dlatego też, przeważnie na ulotce preparatu znajduje się informacja, że jest on przeciwwskazaniem jeżeli stwierdzono nadwrażliwości na lek.

Leki najczęściej uczulające to:

• anestetyki (substancje znieczulające)- np. lidokaina,
• antybiotyki- szczególnie penicyliny, także neomycyna,
• barbiturany (np. fenobarbital, tiopental),
• insulina,
• leki o budowie sulfonamidowej – diuretyki (np. furosemid),
• leki stosowane w reumatoidalnym zapaleniu stawów (np. sulfasalazyna),
• leki przeciwwirusowe (np. stosowana w leczeniu opryszczki tromantadyna),
• leki przeciwbakteryjne (np. sulfacetamid, sulfadiazyna),
• leki przeciwbólowe – szczególnie salicylany i ich pochodne (np. aspiryna),
• doustne leki przeciwcukrzycowe (np. glimepiryd, gliklazyd),
• leki przeciwdrgawkowe z grupy benzodiazepin (np. klonazepam),
• substancje dodatkowe stosowane jako konserwanty np. glutaminian sodu,
• środki kontrastowe podawane przy wykonywaniu badań TK, RTG.

6. Jak może objawiać się alergia?

Na skórze: może pojawić się pokrzywka, wysypka, zaczerwienienie, rumień, bąble na skórze, pieczenie, swędzenie bądź obrzęki.
Jeżeli chodzi o układ oddechowy można zaobserwować duszności, kaszel, świsty a nawet astmę.
Przewód pokarmowy może uraczyć nas biegunką i wymiotami, natomiast w kanale nosowo-łzowym dochodzi do obrzęku nosa, kataru siennego, nieżytu nosa, zapchanego nosa bądź zapalenia spojówek.

Do najgroźniejszych postaci alergii zalicza się wstrząs anafilaktyczny. Tego typu reakcja organizmu charakteryzuje się natychmiastowym niewydolnością krążeniową, oddechową i spadkiem ciśnienia. Z pewnością wymaga interwencji lekarskiej, ponieważ jest to stan zagrożenia życia.

7. Jakie schorzenia mają zwykle podłoże alergiczne?

• alergiczne choroby przewodu pokarmowego,
• atopowe zapalenie skóry,
• astma oskrzelowa,
• katar całoroczny i sezonowy,
• obrzęk Quink’ego,
• pokrzywka,
• skaza białkowa,
• wyprysk kontaktowy (egzema),
• wstrząs anafilaktyczny,
• zapalenie spojówek.

8. Marsz alergiczny – co to takiego?
Marszem alergicznym nazywa się zmiany manifestacji objawów alergicznych. Na przestrzeni lat, nasz organizm zaczyna nieco inaczej reagować na ten sam alergen. Marsz alergiczny polega na przechodzeniu z jednej alergii w kolejną. Przykładem może być niemowlak, u którego alergie rozpoczynają się od uczulenia na białko mleka krowiego. W tym momencie alergia będzie objawiać się bólami brzucha, biegunką, wymiotami. W okresie wczesno-szkolnym z tego samego powodu, dziecko może cierpieć na kaszel, duszności bądź wysypkę. U dziecka nastoletniego zaobserwujemy nieżyt, a gdy będzie już dorosły objawy mogą przyjąć charakter ataków astmy.

9. Skaza białkowa, czyli uczulenie na mleko.
Jeśli dziecko cierpi na skazę białkową oznacz to, że jest ono uczulone na mleko. Może być również tak, że pod pojęciem mleko, kryją się inne produkty mleczne. Przez skazę białkową   rozumiemy alergie pokarmowe niemowląt powodowane nietolerancją mleka.

Objawy skazy białkowej można dostrzec na skórze w postaci zaczerwienień, swędzących zmian na rączkach, nóżkach i buzi, zmiany mogą się sączyć. Mogą być także odczuwalne w postaci dolegliwości przewodu pokarmowego. W tym przypadku występują biegunki, kolki jelitowe i częste ulewanie. Zwykle takie zmiany spowodowane są uczuleniem na białko krowiego mleka. Dolegliwości mogą również zostać wywołane przez przyjmowaniem wraz z mlekiem matki nietolerowanych przez organizm dziecka składników diety rodzicielki.
Produkty najczęściej uczulające nazywa się mianem „wielkiej ósemki” . Zaliczamy do nich jajka, mleko krowie, ryby, orzeszki ziemne, orzechy (pistacje i migdały), pszenicę, soję i skorupiaki.  Jeżeli dziecko jest alergikiem, ważne aby matka karmiła go piersią co najmniej przez pół roku. Pokarm matki jest dla niemowlaka z problemami alergicznymi najkorzystniejszy.
Bardzo ważnym elementem jest wystrzeganie się przez matkę pokarmów, które mogą być przyczyną uczuleń malucha. Tak dieta nosi nazwę „diety eliminacyjnej”.  Również dziecko powinno odżywiać się według takiej diety. W celu jej ułożenia należy skonsultować się z lekarzem specjalistą, również dlatego aby uniknąć niedoborów żywieniowych. Nowe produkty w diecie dziecka, a w szczególności te podejrzane o możliwość uczulania należy wprowadzać pojedynczo wraz z zastosowaniem kilkudniowych odstępów.

Skaza białkowa zwykle samoistnie zanika przed 2 rokiem życia. Aby  oszczędzić dziecku dokuczliwych i przykrych dolegliwości, zaleca się stosowanie mieszanek mlekozastępczych wraz z dietą eliminacyjną. Są to tak zwane hydrolizaty serwatkowe, dostępne na receptę. Pośród nich, do godnych polecenia znajdziemy: ALFARE firmy Nestle oraz Bebilon Pepti1, Bebilon Pepti MCT i Bebilon Pepti2 – produkowane prze firmę Nutricia.

10. Zespól alergii jamy ustnej (OAS)
Dopiero niedawno, tego typu schorzenie zostało poznane i opisane. Jego przebieg opisano w dwóch etapach i występowaniu tylko pozornie odrębnych reakcji uczuleniowych. Tak naprawdę reakcje krzyżują się i wspólnie tworzą obraz choroby. W pierwszym etapie powstaje uczulenie na pyłek rośliny, najczęściej leszczyny, brzozy bądź olchy. Pełny obraz choroby rozwinie się dopiero po upływie kilku tygodni. W tym momencie osobie chorej zaczynają szkodzić jarzyny i owoce. Na tle uprzednio istniejącej alergii wziewnej powodowanej przez pyłki rozwija się alergia pokarmowa.
Głównym objawem OAS jest pokrzywka kontaktowa powstająca w miejscu, w którym alergen styka się ze skórą. W przypadku jarzyn i owoców cierpią ręce i wargi. Bardzo szybko objawy przenoszą się na całą jamę ustna, także język. Mogą pojawić się także duszności.

W naszym regionie do najgorzej tolerowanych owoców zaliczamy brzoskwinie i jabłko. Początkowo osoba chora jest uczulona tylko na produkty surowe a objawy pojawiają się przy jedzeniu a także wąchaniu i dotykaniu ich. Po pewnym czasie nawet produkty gotowane powodują nieprzyjemne objawy. Jaki jest związek pomiędzy dwoma rodzajami wyżej wymienionych alergii? Wszystko wynika z faktu, że białka zawarte w pyłkach roślin mają zbliżony chemizm do alergenów pokarmowych występujących w niektórych jarzynach i owocach.

11. Profilaktyka przeciwalergiczna.
Oczywiście bez wątpienia do najlepszej profilaktyki należy unikanie alergenu. Jednak jest to możliwe dopiero wtedy, gdy mamy zdiagnozowaną alergię na konkretny czynnik. Jest to jednoznaczne ze świadomością i unikaniem rzeczy drażniących nasz organizm. W momencie kiedy mamy do czynienia z alergią kontaktową bądź pokarmową nie jest to trudne. Wiemy co możemy jeść, dotykać a co nie. Problem pojawia się dopiero w momencie, gdy jesteśmy uczuleni np. na zarodniki grzybów czy pyłki roślin.

W rodzinach, w których występuje skłonność do ujawniania się alergii, zaleca się unikanie kontaktu z alergenami zwierząt domowych i roztoczami kurzu domowego. Tyczy się to szczególnie małych dzieci. Warto również rozważyć pozbycie się dywanów, tapicerowanych mebli, a także klimatyzacji. Zwierzęta również należą do niezbyt mile widzianych w domu alergika. Oczywistym istnieje potrzeba stosunkowo częstej wymiany pościeli, utrzymania czystości całego mieszkania a także odpowiedniej higieny osobistej.
Jako działanie profilaktyczne zaleca się zażywanie cynku. To właśnie on wspomaga walkę z alergenami i stymuluje naszą odporność. Jeżeli zbliża się okres pylenia roślin (na które jesteśmy uczuleni), warto zażywać wapno, najlepiej w połączeniu z kwercetyną i cynkiem. Jeśli nawet pojawią się objawy alergii to z pewnością nie będą one tak nasilone jak bez stosowania wyżej wymienionych środków. Jeżeli alergia dotyczy objawów skórnych warto stosować odpowiednie kosmetyki. Najlepiej sięgnąć po te do cery bardzo wrażliwej i skłonnej do alergii. Przykładowe firmy to FlosLek i AA.
Cierpiąc z powodu uczulenia na roztocza, można a nawet warto zaopatrzyć się w specjalne preparaty, urządzenia służące do zwalczania roztoczy. Na rynku dostępny jest specjalne aerozole, płyny do dywanów zwalczające roztocza i wkłady rozgrzewające. Takie urządzenie jest połączeniem prześcieradła i odpowiedniego dla niego wkładu rozgrzewającego, którego zadaniem jest redukcja liczby roztoczy dzięki zastosowaniu odpowiedniej tkaniny, z jakiej wytworzone jest produkt oraz podwyższonej temperaturze.

12. Jakie leki stosować, gdy pojawią się objawy?
Leczenie alergii należy do leczeń wielokierunkowych. Grupa lekarzy zajmująca się alergią to alergolodzy. To właśnie oni stosują schematy leczenia z wykorzystywaniem leków, najczęściej dostępnych wyłącznie na receptę. Oczywiście nie zawsze alergia jest tak nasilona, że wymaga wizyty u alergologa. Często stosuje się proste preparaty antyalergiczne, dostępne bez recepty. Do takich należą np.:

• Leki doustne zawierające cetyryzynę: Alerzina, Allertec WZF Letizen, Amertil Bio, Cetalergin Ten, Zyrtec UCB.
• Leki doustne zawierające loratadynę: Aleric, Loratadyna galena, Loratan Claritine SPE, Loratan Pro.
• Leki zwężające naczynia krwionośne (krople, kremy, żele, maści (do oczu/nosa)): Visine, Starazolin hydrobalance, Starazolin 0.05%, krople do oczu- Oculosan, krople do nosa- Berberil- Rhinophenazol, Betadrin.
• Preparaty do stosowania miejscowego z glikokortykosteroidami: maść Hydrocort 0,5%, Hydrocortisonum krem 0,5%.
• Preparaty z zawartością wapnia i cynku np.: Calcium Pliva z wit.C i cynkiem, Calcium Duo Alergo + kwercetyna, Calcium Alergo plus.

13. Zażywasz leki przeciw alergii? O czym musisz pamiętać…
Nawet leki stosowane w terapii do leczenia alergii również mogą wywołać nadwrażliwość. Jeżeli dojdzie do takiej sytuacji, lek należy odstawić a następnie udać się na konsultację lekarską.

Lek jak każdy, nawet przeciw alergii może powodować niepożądane skutki. A oto kilka przykładów. Niektóre leki antyhistaminowe (np. difenhydramina, klemastyna, cetyryzyna, loaratadyna) mogą powodować: obniżenie koncentracji, senność, uniemożliwia wykonywanie pracy na wysokościach czy pracy wymagającej skupienia, spowolnia reakcje podczas prowadzenia samochodu.

Leki obkurczające naczynia, stosowane miejscowo przez dłuższy niż zalecany mogą wywołać anemizację naczyń, co może doprowadzić do obumarcia tkanek.

Wcześniej wymienione glikokortykosteroidy – powinny być stosowane wyłącznie kiedy są niezbędne. Tego typu leki, stosowane w wysokich dawkach bądź  podawane długotrwale mogą wywołać zaburzenia gospodarki hormonalnej.

Przyjmowane leki, zbliżając się do zakończenia terapii należy odstawiać stopniowo. Szybkie zrezygnowanie z lekarstw może spowodować nawrót alergii z podwójna siłą.

14. W jaki sposób możemy rozpoznać na co mamy uczulenie?
Jednym z najprostszych sposobów jest obserwacja swojego organizmu. Należy zauważyć po  zastosowaniu jakich kosmetyków bądź zjedzeniu jakich pokarmów występują symptomy alergii. Jeśli alergia pojawia się o okresie pylenia, należy sprawdzić w jakim czasie kwitną konkretne rośliny. Jednak chyba najskuteczniejszą i sprawdzoną metodą, która pozwala dokładnie określić na jakie alergeny jesteśmy uczuleni jest wykonanie specjalistycznych testów alergologicznych. Tego typu testy obejmują badanie krwi, testy skórne oraz testy prowokacyjne.

15. Czy istnieje możliwość uwolnienia się a na zawsze od alergii?
Jest to wykonalne, jednak bardzo trudne. Wraz z wiekiem objawy alergii ulegają wygasaniu a czasami mogą całkowicie zniknąć. Jeżeli jest to możliwe powinno się wyeliminować  bądź ograniczyć kontakt z alergenami. Do najbardziej skutecznych metod walki z alergią zaliczamy immunoterapię swoistą – odczulanie.

Jak odpowiednio zapobiegać poceniu się?

Zanim poczujesz nieprzyjemny zapach wydzielający się spod pach, możesz skutecznie przedłużyć swoją świeżość i higienę nawet podczas gorących dni. Skórę warto zabezpieczać odpowiednimi antyperspirantami. NIE DEZODORANTAMI. Antyperspiranty w obecnych czasach są znane pod trzema formami – w kulce, sztyfcie (żelowym/z dodatkiem talku) i aerozolu. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na napis – antyperspirant. Przez pomyłkę możemy zakupić zwykły dezodorujący preparat nie mający nic wspólnego z ochroną przed poceniem. Odpowiednia ochrona zapewni nie tylko komfort nam samym ale również uprzyjemni innym pobyt

Każdy z nas się poci (chyba że ostrzyknęliśmy gruczoły potowe botoxem;)), jest to normalny proces regulacji temperatury naszego organizmu. Sam pot jest prawie bezzapachowy, ale gdy na skórze zaczynają rozkładać go bakterie, zaczyna nabierać przykrej woni.

Kilka informacji o pocie…

• Pot jest wodnym roztworem soli. W jego skład wchodzą między innymi związki takie jak: mocznik, kwas mlekowy, aminokwasy, węglowodany, związki mineralne (wapń, potas, żelazo, magnez). To właśnie te składniki decydują o pH potu i nadają skórze kwaśny odczyn.
• Codziennie organizm produkuje ok. 800ml potu, a w upalne dni ilość zwiększa się nawet do kilku litrów. Na skórze jest około 3 miliony gruczołów potowych, do których zaliczamy gruczoły ekrynowe i apokrynowe.
• Gruczoły ekrynowe są rozmieszczone na całym ciele i odpowiadają za regulacje temperatury, ponieważ poprzez parowanie chłodzi skórę. Ten rodzaj potu w 99% składa się z wody, a resztę stanowi sód, potas, chlor, mocznik i kwas mlekowy. Pot wydzielany przez gruczoły ekrynowe nie jest dobrym podłożem do rozwoju bakterii więc nie ma przykrego zapachu.
• Gruczoły apokrynowe, znajdują się tylko pod pachami i w okolicach pachwin. Uaktywniają się w okresie dojrzewania i reagują głównie na bodźce hormonalne i emocjonalne. Wydzielany przez gruczołu apokrynowe pot zawiera niewielkie ilości substancji tłuszczowych co stanowi bardzo dobrą pożywkę dla rozwoju bakterii. To ten rodzaj potu stanowi źródło przykrego zapachu.

Jeżeli obficie się pocisz masz dwa wyjścia. Dysponując dużą gotówką, możesz poddać się zabiegowi wstrzyknięcia Botoxu, który zaprzestanie aktywności gruczołów i pot nie będzie wydzielany. Jednak jest to na tyle kosztowny i nietrwały czasowo zabieg, że pozwalają sobie na niego przeważnie biznesmeni, którzy cierpią na nadpotliwość w strefie dłoni. Z uwagi, że często witają się, podając swoją dłoń, stanowi to dla nich i otoczenia dość duży dyskomfort. Drugim sposobem, znacznie tańszym jest przestrzeganie odpowiedniej higieny, noszenie odzieży z włókien naturalnych, przewiewnych i stosowanie odpowiednich kosmetyków. Głównymi składnikami takich preparatów są niedrażniące skóry, alkaliczne (zasadowe) sole glinu, które nie tylko hamują rozmnażanie bakterii, ale także ograniczają wydzielanie potu. Pod wpływem temperatury i wilgoci substancja aktywna zmienia się na skórze w żel, który nie zatyka porów, a jedynie zwęża je, ograniczając nadmierną potliwość. W składzie antyperspirantów odnajdziemy także garbniki oraz preparaty ziołowe, takie jak szałwia, tymianek, rozmaryn, wyciągi z kory dębu. Ostatnio stosuje się naturalny krzemian magnezowy, czyli talk, który pochłania pot oraz neutralizuje towarzyszący mu zapach. Ponadto wysuszając skórę, ogranicza rozwój mikroflory bakteryjnej. Jest łagodny dla skóry, nie powoduje podrażnień.

Nowoczesne antyperspiranty chronią skórę przez 24 godziny, a niektóre nawet dwukrotnie dłużej. Oczywiście jeżeli nie uprawiamy prac bardzo wysiłkowych w temperaturze 35 stopni Celsjusza. Bezwonne lub delikatnie perfumowane produkty nie wykluczają stosowania perfum lub wody toaletowej, są też idealne dla osób z wrażliwą skórą. Można używać je przy ciemnym ubraniu ponieważ nie pozostawiają białych śladów na odzieży.

Ważne uwagi:

1. Stosowanie kosmetyków chroniących przed potem przynosi właściwe skutki tylko wtedy, kiedy zastosujemy je na czystą i suchą skórę. Tylko w tym wypadku zapewniają skuteczne działanie.
2. Antyperspiranty w przeciwieństwie do zwykłych dezodorantów działają przez kilkanaście godzin, wystarczy więc użyć go tylko raz, najlepiej po porannym prysznicu. Stosowanie takich preparatów na noc nie jest wskazane. W tym czasie skóra powinna się regenerować i spokojnie oddychać. Nadmierne zwężenie kanalików potowych może prowadzić do powstawania stanów zapalnych w okolicach ich ujść.
3. Kosmetyki na bazie alkoholu mogą prowadzić do powstania podrażnień w momencie zastosowania po depilacji. Warto więc odczekać kilka godzin od momentu depilacji do aplikacji kosmetyku.
4. Depilacja pach jest absolutną koniecznością. Zalegający na włosach pot i mnożące się bakterie zniwelują działanie nawet najlepszego dezodorantu.
5. Antyperspiranty stosujemy wyłącznie pod pachami i ewentualnie na stopy. W żadnym przypadku na całe ciało.
6. W upalne dni kończ mycie chłodnym natryskiem. Zimna woda zwęża ujścia gruczołów potowych.
7. Przed wyjściem na plażę lub do solarium staraj się ograniczyć ich kontakt ze skórą. Mogą powodować powstawanie miejscowych przebarwień.
8. Podczas wieczornej kąpieli dokładnie zmyj resztki preparatu ze skóry i pozwól jej odpocząć.
9. Dobierając preparat, kieruj się głównie skutecznością działania, a dopiero na końcu zapachem i reklamą. Forma aplikacji i zapach preparatu nie mają większego wpływu na jego efektywność. O jego skuteczności decydują przede wszystkim zawarte składniki i to właśnie od nich zależy, czy preparat działa dezodorująco czy również hamuje wydzielanie potu.
10. Zwróć uwagę na siebie… Pot sam nie znika a to, że ty go nie czujesz nie sprawi, że inni nie będą go odczuwać…

Problem ze skórą wrażliwą… Dezodoranty bądź antyperspiranty mogą uczulać. Takie reakcje powoduje najczęściej ich skład, czyli substancje zapachowe i konserwanty zawarte w produkcie. Zawartość alkoholu, która wzmacnia działanie przeciwbakteryjne  może działać drażniąco na wrażliwą i skłonną do alergii skórę. W przypadku, kiedy po zastosowaniu dezodorantu pojawia się zaczerwienienie i swędząca wysypka, należy jak najszybciej sięgnąć po inny środek. Pamiętaj, że najbezpieczniejsze dla skóry są dezodoranty i antyperspiranty hipoalergiczne tzn. pozbawione alkoholu, środków zapachowych i konserwantów, czyli środków mogących wywołać podrażnienie, a nawet uczulenie. Naturalnym produktem jest deokryształ – ałun. Jest to siarczan glinowo-sodowy, półprzezroczysty minerał. Przed użyciem należy zwilżyć lekko jego powierzchnię wodą i potrzeć nim miejsca szczególnie skłonne do pocenia. Jego działanie jest identyczne jak w przypadku innych preparatów – zwęża on ujścia kanalików potowych i eliminuje przykry zapach.

Na czym polega dieta proteinowa?

Opracowanie diety proteinowej zawdzięczamy francuskiemu lekarzowi – dr. Dukanowi, który dokonał tego na podstawie swoich własnych obserwacji i doświadczeń. Trwały one aż trzydzieści lat podczas odchudzania otyłych pacjentów.

Ten typ diety należy do diet niskowąglowodanowych, czyli ograniczających w spożyciu cukry proste i złożone, do których zaliczamy cukier, ciastka, słodycze, słodkie owoce, soki, pieczywo, makarony, kasze, ziemniaki itp. W założeniu diety Atkinsa , diety Kwaśniewskiego i proteinowej jest jeden wspólny mianownik – ograniczenie podaży węglowodanów. Dlatego też wyżej wymienione możemy do siebie przyrównać. Ograniczenie cukrów w diecie z pewnością przynosi efekty wyszczuplające jednak przed zmniejszeniem dostatku cukru warto poradzić się dietetyka. Jak wiadomo dieta, która jednej osobie pomaga, drugiej może zaszkodzić.

Dieta proteinowa obiecuje nam zrzucenie nadmiaru kilogramów na trwałe bez potrzeby liczenia kalorii, napadów głodu i wydzielania mikroskopijnych porcji. Doktor zapewnia, że podczas odbywania kuracji będziemy dobrze wyglądać i tak samo się czuć a to wszystko bez efektu jo-jo. Gwarantuje także utrzymanie wymarzonej wagi po zakończeniu odchudzania, oczywiście pod jednym warunkiem – należy wprowadzić kilka prostych ograniczeń w codziennym menu.

Chyba największą zaletą diety proteinowej jest jej prostota. Wprowadzić ją w życie może każdy, nawet osobą nie potrafiąca gotować czy ta nie mająca czasu na tego typu „błahostki”. Najważniejszym punktem w diecie jest odpowiednia kolejność. Dieta zawiera cztery etapy, których nie wolno zmieniać. Oczywiście doktor dokładnie tłumaczy co należy jeść podczas każdego z nich i nie stawia warunków dotyczących spożywania odpowiedniej ilości. Jedynym obowiązkiem jest picie codziennie rano koktajlu proteinowego na każdym etapie diety.

Wykonanie koktajlu:

• 5 łyżek płatków owsianych
• 3/4 szklanki mleka
• średni kubeczek jogurtu naturalnego
• 5 truskawek, malin bądź innych owoców jagodowych (świeżych lub mrożonych)
• pół kostki twarogu półtłustego
• 3 płaskie łyżki mleka w proszku (odtłuszczonego)

Wymienione produkty należy dokładnie zmiksować. Koktajl dzielimy na 2 części, gdzie pierwszą wypijamy do śniadania, a drugą 2 godziny później.

A oto kolejne 4 fazy diety:

I Faza, czyli faza ataku

Podczas tej fazy musisz jeść tylko chude produkty wysokobiałkowe, ale za to jesz ile chceszJ Tym sposobem przyspieszysz metabolizm. I faza diety może trwać do 10 dni, wszystko zależy od tego, ile kilogramów mamy do zrzucenia. Spodziewaj się spektakularnych efektów nawet od 3 do 5 kilogramów mniej!
Dozwolone jest pieczone na grillu lub w piekarniku bez tłuszczu:

• chude mięso (wołowina, cielęcina);
• kurczak, indyk i królik (bez skóry);

• ryby o białej lub niebieskiej skórze – surowe, pieczone, wędzone lub gotowane;
• podroby – wątroba, ozór cielęcy lub wołowy;
• jajka;
• owoce morza;
• odtłuszczona szynka;
• wędliny drobiowe z białego mięsa lub chude wieprzowe;
• chudy nabiał (ser biały, jogurty, kefiry, mleko, maślanka).

Do tego dużo pijemy – co najmniej 1,5 litra wody nisko- lub średniomineralizowanej, kawę, herbatę, herbatki ziołowe, zioła.

Stosujemy przyprawy pobudzające trawienie (chili), korniszony, cytryny, sól i musztarda. Dozwolone są również napoje gazowane słodzone aspartamem.

II Faza równomiernego rytmu (naprzemienna)

Tą fazę prowadzi się tak długo, aż uzyska się odpowiednią według siebie wagę, być może nawet przez rok. Jednak przeważnie nie trwa to tak długo. Przez pięć dni jemy produkty białkowe, a przez kolejne pięć – białkowe z dodatkiem warzyw surowych lub gotowanych. Wśród warzyw, które można spożywać jest naprawdę wielki wybór, a wśród nich odnajdziemy pomidory, ogórki, rzodkiewki, szpinak, szparagi, kapustę, seler, sałatę, cykorię, bakłażany, paprykę, botwinę, zieloną fasolkę, marchew, buraki, także grzyby.

III Faza – utrwalenie wagi

Podczas przechodzenia tej fazy nie można dopuścić do efektu jo-jo i utrzymać efekty poprzednich dwóch faz diety. Niestety ten czas trwa najdłużej. Liczy się go jako 10dni za każdy utracony kilogram. Więc jeżeli straciłaś 15 kilogramów to Twój III etap trwa aż 5 miesięcy. Spożywa się takie produkty jak w fazie naprzemiennej, jednak można dodać owoce – należy jednak wystrzegać się bananów, winogron i czereśni, ponieważ zawierają dużą ilość cukru. Dozwolone jest także spożywanie pełnoziarnistego chleba – 2 kromki dziennie, ser – 3 plastry, węglowodany- ryż, makaron i 2 razy w tygodniu ziemniaki.

Dwa razy w tygodniu należy zjeść pełny obiad, czyli składający się z przystawki, daniem głównym, dodatkowo należy wypić kieliszek czerwonego wina. Podczas utrwalania wagi ważne jest również, aby jeden dzień w tygodniu jeść produkty wyłącznie wysokobiałkowe, identycznie jak w fazie ataku.

IV Faza fazą stabilizacji

W tym momencie wybieramy jeden dzień w tygodniu – dr Dukan sugeruje czwartek, kiedy będziemy jeść wyłącznie produkty wysokobiałkowe. Tej zasady należy trzymać się do końca życia. Dodatkowo pijemy minimum 2 litry wody niegazowanej dziennie, a rano obowiązkowy koktajl proteinowy wykonany według przepisu podanego wyżej. W pozostałe dni na śniadania należy jeść jajka, chudy twaróg, maślankę z 3-4 łyżkami otrąb. Oczywiście trzeba zrezygnować z cukru do kawy i herbaty. Jedyne szaleństwo w świecie słodkości na jakie możemy sobie pozwolić to kawałek czarnej czekolady i ciastko owsiane.

Plusy stosowania diety proteinowej

• nie wymaga głodzenia,
• jest łatwa w stosowaniu,
• nie trzeba obliczać kalorii,
• dochodzi do ograniczenie cukrów prostych i jasnego pieczywa.

Jednak minusy diety proteinowej mogą przeważać…
Spożywanie produktów zalecanych w diecie może prowadzić do zakwaszenia organizmu. zbyt małe spożycie węglowodanów złożonych, w tym błonnika i spadek wagi w początkowej fazie związany jest z utratą wody ustrojowej a nieumiejętne a przede wszystkim długie stosowanie diety z dużą ilością białka może prowadzić do obciążenia nerek i układu trawiennego.
Diety wysokobiałkowej nie mogą stosować osoby z ostrą i przewlekłą niewydolnością nerek, niewydolnością wątroby, szczególną ostrożność powinny zachować osoby chore na cukrzycę, chorzy z kamicą nerkową.

Miałeś/aś styczność z dietą proteinową? Czy według Ciebie była skuteczna i warta zastosowania?

Makijaż permanentny – czym jest i jak wybrać odpowiedni salon?

Makijażem permanentnym nazywamy makijaż stały, wykonywany na określony czas za pomocą igły. Polega na wprowadzeniu pod skórę pigmentów, oczywiście odpowiednich do tego celu. Tego typu makijaż stosuje się głównie w okolicach:

• oczu – dla przyciemniania i podkreślenia ich oprawy,
• ust – dla wyrównania konturu, podkreślenia ich, powiększenia,
• brwi – w celu nadania im pięknego kształtu.

Aplikowanie barwników w skórę przypomina nieco proces tatuowania. Efekt makijażu permanentnego utrzymuje się od 2 do 5 lat. Uzależnione jest to także od rogowacenia naskórka i jego ścieralności w tych okolicach.

Niczym nowym jest dla nas pomysł na makijaż, mający przetrwać dłuższy czas i na wiele dni poprawić naszą urodę. Już od wieków ludzie stosowali kosmetyczne tatuowanie. Zasada postępowania jest ciągle taka sama – polega na wprowadzaniu farby pod skórę. Oczywiście wraz z upływem czasu nieco zmieniły się techniczne zabiegu. Wieki temu barwnik był wprowadzany za pomocą igieł oprawionych w bambus lub innych wręcz „barbarzyńskich” narzędzi. Obecnie stosuje się specjalne maszynki elektryczne a kolor wprowadza się delikatną igiełką płytko w naskórek.

Zanim się zdecydujesz na tego typu zabieg, ze względu na jego trwałość warto jest poprosić kosmetyczkę o narysowanie zwykłą kredką proponowanego makijażu. Warto również wykonać zdjęcie i dobrze poprzeglądać się w lustrze. Jeżeli efekt jest nie zadowalający, nie zmuszaj się do zabiegu! Najgorzej jest w momencie kiedy źle czujemy się w swoim ciele. Przed poddaniem się zabiegowi musisz być pewna, że się sobie podobasz.
Zabieg oczywiście nie należy do najtańszych, dlatego też musisz nastawić się na dość spory wydatek. Na szczęście zrekompensuje go nam trwałość makijażu.

Niezbędna może okazać się również kolejna wizyta w celu przeprowadzenia małej korekty. Zdarza się, że około pięciu dniach kolor nieco blednie i pojawiają się przerwy w ciągłości linii. Przyczyną jest fakt, że w pierwszych dniach po zabiegu część pigmentu zanika. Zawsze ewentualna poprawka wliczona jest w kwotę wcześniej zapłaconą.

Makijaż trwały wykonany jest w celach kosmetycznych a nawet medycznych. Często nazywany jest również mianem mikropigmentacji. W Hollywood nazywa się go makijażem przyszłości i jest równie popularny jak farbowanie włosów.

Technikę jego wykonania można porównać do haftu w najdelikatniejszej koronce. Za pomocą jednorazowej mikroigły, w sposób niezwykle delikatny wprowadzany jest barwnik do 2-3 warstwy naskórka. Tkwi tam przez okres 3-4 lat. Następnie jaśnieje z równą intensywnością. Pigmenty są nietoksyczne, nadają się nawet dla alergików. W ich skład wchodzi alkohol, woda i minerały takie jak: magnez, krzem, siarka, aluminium, tytan i węgiel.

Kto powinien skusić się na tego typu zabieg?
Na pewno osoby, które chcą podkreślić swoją naturalną urodę i zakamuflować jej niedoskonałości. Makijaż permanentny jest w stanie zagęścić rzadkie brwi, poprawić zarys ust i powiek, podkreślić kontury oczu, a także zatuszować przebarwienia. Zalety tego makijażu doceniają zwłaszcza osoby prowadzące tzw. życie publiczne, od których wymaga się odpowiedniego wyglądu bez konieczności ciągłego poprawiania makijażu i pilnowania wyglądu w lusterku.
Jeżeli nie potrzebujesz upiększenia, to innym celem wykonania takiego zabiegu są cele medyczne. W przypadku oparzeń, po chemioterapii i operacjach makijaż permanentny jest jednym sposobem przywrócenia normalnego wyglądu.

Czy makijaż permanentny należy do zabiegów bolesnych?
Z pewnością zabieg nie należy do najprzyjemniejszych. Niektóre okolice wykazują bowiem zwiększoną nadwrażliwość na ból. Należą do nich powieki i usta. Na szczęście stosuje się miejscowe środki znieczulające, które mają na celu spowodować odrętwienie powierzchni, która podlega kosmetyce. Najczęściej są to żele bądź kremy zawierające lidokainę.

Jak wybrać odpowiedni salon?
Aby odnieść sukces w wykonywaniu makijażu należy posiadać bądź opanować:

• odpowiednią technikę w połączeniu z dobrą aparaturą,
• najwyższej klasy pigmenty,
• talent plastyczny osoby wykonującej zabieg.

Przed podjęciem decyzji o wykonaniu zabiegu należy zwrócić uwagę, czy farby i urządzenia mają atest. Certyfikat CE 0123 daje gwarancję jakości, poziomu bezpieczeństwa, a przede wszystkim higieny wykonywanego zabiegu. Należy zapytać kosmetyczkę o dyplom linergisty uprawniający do wykonywania zabiegu, praktykę w zawodzie i oczywiście doświadczenie.
Lepsze salony swoje efekty pracy mają udokumentowane zdjęciami bądź nawet na twarzach personelu. Warto przyjrzeć się dowodom pracy kosmetyczki, gdyż nie wszystkie panie cechuje profesjonalizm, a wizja posiadania przez kilka lat na twarzy makijażu w stylu klowna nie należy do najprzyjemniejszych.

Jakie możliwości oferuje nam mikropigmentacja?
Najpopularniejszym zabiegiem z działu makijażu permanentnego jest LIP LINER, czyli wykonanie konturu ust. Zabieg ten zalecany jest dla osób z asymetrią linii warg lub osób chcących uzyskać wygląd pełniejszych ust. Osoba odpowiednio wyszkolona jest w stanie dobrać najlepszy kolor do Twojej czerwieni wargowej. Efektem są ładniejsze usta a ich naturalne piękno zostanie dyskretnie poprawione.

Technika FULL LIP COLOR polega na połączeniu wykonania konturu wraz z całkowitym wypełnieniem ust. Osoby posiadające wąskie usta mogą je powiększyć poprzez wykonanie makijażu poza linią warg. W tym przypadku niezbyt dobrym rozwiązaniem jest wybór pigmentu odpowiadającego obecnym trendom z uwagi na szybko przemijającą modę.

Bardzo popularny jest również makijaż oka, należy on do najmniej miłych, ze względu na delikatność owej okolicy. Najczęściej wykonywany jest EYEBROWS, czyli makijaż brwi. Technika ta jest niczym zbawienie dla osób, które straciły odpowiedni kształt bądź brwi mają problem z powrotem do poprzedniego stanu. Wytatuowanie linii brwi pozwala na uzyskanie ich pięknego i przede wszystkim regularnego zarysu. Zadowoli to także osoby marzące o całkowitej zmianie kształtu brwi.

Na optyczne zagęszczenie rzęs czyli EYELASHES często decydują się Panie, które zdecydowały się również na korektę brwi. Zabieg polega na namalowaniu małych kropek pomiędzy naturalnymi włoskami. W tym przypadku barwnik wprowadza się odrobinę głębiej, by uzyskać bardziej naturalny wygląd.

EYELINER jest to wykonanie trwałej kreski na powiece. Powodzenie zabiegu zależy od doboru barwnika. Najlepiej by był to kolor zbliżony do barwy rzęs. W każdej chwili możemy zmienić barwę kreski, pokrywając ją dowolnie wybranym ołówkiem.

Jaka jest średnia cena zabiegu?

Jak każda cena w różnych salonach kosmetycznych i ta jest nieco zróżnicowana.
Podam średnie ceny zabiegu, które jak wiadomo są uzależnione od standardów danego salonu.
Kontur ust około 500zł, kontur ust z zacienieniem około 700zł, usta z wypełnieniem około 1 000 zł, brwi około 800zł, kreski na górnej powiece około 450zł, kreski na dolnej powiece około 350zł.

Przeciwwskazaniem do zabiegu mikropigmentacji jest:

• ciąża,
• cukrzyca,
• infekcja,
• łuszczyca,
• przyjmowanie leków sterydowych.

Jak już wcześniej pisałam  makijaż permanentny ma zastosowanie zarówno w kosmetyce jak i w medycynie. Może również dojść do sytuacji, że makijaż zostanie źle wykonany, a ściąganie koloru wiąże się z powstaniem barwy, np. na brwiach w odcieniu niebieskawym bądź różowawym. Jest to niezwykle nieprzyjemny defekt tego typu zabiegu.