Co szkodzi zębom? Na jakie napoje należy uważać?

Butelka z napojem gazowanym to bardzo częsty towarzysz naszych wypraw czy spotkań weekendowych. Oczywiście znajdą się tacy, którzy popularne napoje pijają do obiadu, do kolacji, w domu, w szkole, w pracy, w autobusie czy samochodzie. Kto z nas wogóle nie pije słodkich napojów gazowanych? Z pewnością takich osób jest bardzo mało. Co więc możemy pić ze szklanki a do jakich napojów używać słomki?

Napoje najczęściej są słodkie i dostarczają organizmowi jedynie puste kalorie. Wpływa to niekorzystnie na naszą wagę. Dodatkowo Organizacja Academy of General Dentistry (AGD) ostrzega, że nadmierne i nieumiejętne spożywanie napojów gazowanych szkodzi naszemu uzębieniu. Jak wiadomo Amerykanie spożywają największe ilości różnego rodzaju napojów gazowanych. Statystyki mówią, iż jest to rocznie aż 576 puszek. Po przeliczeniu, na głowę każdego mieszkańca przypada 1,5 puszki dziennie. Jak łatwo można się domyśleć, odbije się to niekorzystnie na stanie uzębienia każdego z nich.

Dlaczego napoje szkodzą?
Cała szkodliwość kryje się za kwasami, które zawiera większość napojów. Tutaj najczęściej wyróżniamy kwas cytrynowy i fosforowy. Erozję szkliwa powodują również cukry, których duże ilości znajdziemy w sokach słodkich i gazowanych. Napoje gazowane na przykład typu ice-tea, zawierają szkodliwe dla zębów dodatki smakowe i barwiące. Najbardziej wrażliwe jest jednak uzębienie młodych ludzi.

Jak zminimalizować niekorzystne działanie napojów na uzębienie?
Odpowiedź na to pytanie jest zadziwiająco prosta- wystarczy umiejętnie je spożywać.
Academy of General Dentistry opublikowało raport z którego jednoznacznie wynika, że niezbyt częste spożywanie napojów jak i picie ich za pomocą słomki znacznie zmniejszy ryzyko trwałego uszkodzenia szkliwa.
Najlepszym rozwiązaniem jest picie napojów przy pomocy słomki skierowanej w tylną cześć jamy ustnej. Oczywiście nawet pijąc w ten sposób wszelkiego rodzaju szkodliwe napoje, nie ograniczymy zupełnie kontaktu płynu z uzębieniem. Dodatkowym i na pewno dobrym rozwiązaniem jest płukanie jamy ustnej po każdorazowym spożyciu kolorowego napoju. Zalecane jest także maksymalne ograniczenie napojów gazowanych za rzecz produktów niegazowanych. Napojami gazowanymi nie wolno płukać zębów a jedynie je połykać i to w jak najszybszy sposób. Nie spożywamy ich przed snem i nie myjemy zębów zaraz po ich wypiciu, gdyż takie działanie powoduje dodatkowe uszkodzenie już rozmiękczonego przez napój szkliwa.

Brodawki, kurzajki – jak leczyć i usuwać?

Kurzajkę wywołuje wirus brodawki. Taka przypadłość uznawana jest za zaraźliwą i dość trudną do wyleczenia. Jak się przed nimi bronić, a jak je leczyć?

Jeden z bohaterów książki Marka Twaina pt. „Przygody Tomka Sawyera” – Huckelberry Finn, miał swoje sposoby na pozbycie się kurzajek. Do tego celu potrzebował kota bądź fasoli, cała ceremonia odbywała się o północy, na rozstaju dróg bądź na cmentarzu. Inne, podobne sposoby na kurzajki odnajdziemy w medycynie ludowej, co dowodzi, że ten problem towarzyszy nam już od wielu lat. Dziś wciąż trudno pozbyć się brodawek, choć naukowcy nieustannie zgłębiają ten problem. Są one nadal nie do końca poznaną zagadką dla medycyny.

Kurzajka jest to szarobrunatna, grudkowata narośl o szorstkiej powierzchni. Nie wygląda estetycznie i to stanowi największy jej problem. Jeśli pojawią się w okolicy paznokcia, mogą powodować unoszenie się płytki, co powoduje dość silny ból. Jeśli należysz do osób obgryzających paznokcie i jednocześnie masz problem z kurzajkami możesz spodziewać się ich również na ustach. Te pojawiające się na dłoniach można uznać za wyjątkowo kapryśne. Bywa, że wyrasta ich bardzo wiele, aż tu nagle w ciągu paru dni wszystkie znikają. Po prostu giną same pomimo wcześniejszego, nieskutecznego leczenia. Brodawki pojawiające się na stopach wnikają głęboko w skórę powodując stan zapalny. Daje to uczucie uciskania stopy przez gwóźdź co znacznie utrudnia chodzenie. Kurzajki na stopach często są mylone  z odciskami, wyciskamy je i smarujemy płynami przeznaczonymi na odciski. Takie „leczenie” nigdy nie skończy się powodzeniem.

Uparty wirus
Wszystkie brodawki wywołuje wirus brodawczaka ludzkiego (human papillomavirus- HPV), który znany jest z wielorakości odmian.  Każdy z wirusów wywołuje inny rodzaj brodawek verucea vulgaris), np. zwykle płaskie, mozaikowe.

Wirusa brodawczaka nie da się wyhodować w laboratorium, mając do dyspozycji sztuczne podłoże. Między innymi z tego też powodu nie znaleziono skutecznego leku na wszystkie rodzaje jego szczepów. Do tej pory, przy pomocy technik molekularnych scharakteryzowano 77 odmian. Dalsze 30 genotypów zidentyfikowano, ale nie zostały jeszcze w pełni poznane.

Wybrane typy HPV wykazują cechy onkogenne, czyli wywołują nowotwory błon śluzowych lub skóry. Genotypy HPV oznaczone numerami 16, 18 i 33 stwierdza się w śluzówce osób cierpiących na nowotwory narządów płciowych.

Uwaga kurzajki!!!
Tego rodzaju brodawek nie wolno rozdrapywać ani wycinać, ponieważ w ten sposób ich wirusy rozsiewają się po całym ciele. Mogą także zaatakować skórę wokół ust. Zarazić się nimi można przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Dodatkowym zagrożeniem dla osoby zdrowej jest korzystanie ze wspólnego ręcznika czy przedmiotów domowych. Niebezpieczeństwo czyha także w saunie, na basenie, szatni, solarium i wszędzie tam gdzie przebywa duża ilość różnych osób. Będąc na basenie zwróć uwagę na brodziki, które mimo płynu odkażającego są siedliskiem dla wirusów. Każdy wchodzący na pływalnię musi przejść przez taki brodzik.

Niektóre osoby dziedziczą skłonność do zarażania się takimi przypadłościami. Co temu sprzyja? Z pewnością młody wiek, urazy na skórze dłoni bądź te powstające przy obgryzaniu paznokci. Wycinanie skórek jak i używanie wspólnych narzędzi do manicure/pedicure bez odpowiedniej sterylizacji, również może być przyczyną pojawienia się brodawek. Kurzajek można się nabawić w każdym wieku. Na tą dolegliwość cierpią również rodzice małych dzieci, pielęgniarki, lekarze, a także masażyści, pedikiurzystki oraz osoby z upośledzoną odpornością komórkową.

Metody leczenia i usuwania kurzajek
Doświadczeni dermatolodzy twierdzą, że dostępnych metod leczenia jest wiele. Jednak zawsze trzeba podejmować kolejne próby pozbycia się takich brodawek. Skuteczną metodą usuwania kurzajek, która praktykowana jest od wielu lat jest lapisowanie. Patyczek potrzebny do tego zabiegu można zakupić w aptece. Kurzajki można smarować specjalnymi żelami, płynami i maścią. Produkty te zawierają kwas mlekowy, salicylowy bądź mocznik. Trudne do wyleczenia kurzajki można usuwać preparatami dostępnymi na receptę. O ich zastosowaniu decyduje dermatolog.

Medycyna ludowa podczas walki z kurzajkami poleca glistnik. Według innego nazewnictwa roślina ta zwana jest także jaskółczym zielem. Bardzo łatwo można je napotkać w porze letniej przy drogach i na skraju lasów. Jeśli złamiemy łodygę rośliny wycieknie z niej pomarańczowy sok. Glistnik zawiera aminy biogenne, flawonoidy, alkaloidy oraz sole mineralne. Jego sokiem smaruje się kurzajkę przez kilka dni. Niekiedy potrzeba na to więcej czasu, ale podobno prędzej czy później kurzajka zniknie. Podczas takich zabiegów należy jednak zachować szczególną ostrożność, ponieważ zatarcie oczu sokiem z łodygi może przyczynić się do powstania poważnych dolegliwości. Jeśli jesteś alergikiem leczenie kurzajek medycyną naturalną nie jest dobrym pomysłem.

Brodawki u dermatologa usuwa się poprzez łyżeczkowanie lub zamrażanie ich ciekłym azotem. Uprzednio zmiękcza się brodawkę, poprzez posmarowanie jej maścią salicylową i zaklejenie jej plastrem. Małe brodawki można usunąć przez elektrokoagulację. Jeśli wyżej wymienione metody zawodzą, w ogniska kurzajki wstrzykuje się bleomycynę. Taki zabieg jest skuteczny ale niestety także bolesny. Zazwyczaj – bez względu na liczbę brodawek – usuwa się 1 lub 2 jednocześnie. Po zabiegu pozostałe kurzajki często znikają. Dotąd nie wyjaśniono dlaczego tak się dzieje.

Wpływ gorzkiej czekolady na cerę, czyli jak spowolnić procesy starzenia się skóry.

Wpływ czekolady na zmarszczki
Uwielbiasz czekoladę? Jeśli nie możesz się uwolnić od jej podjadania i jednoczesnych wyrzutów sumienia- zmień ją na lepsze! Sięgnij po gorzką czekoladę. Warto wybrać naprawdę dobrą i nieco droższą, aby na początku się nie zniechęcić. Po kilku tygodniach, a być może nawet dniach przywykniesz do nowego, mniej słodkiego smaku.

Dlaczego warto zmienić czekoladę na gorzką? Codzienna porcja tego smakołyku zapobiega powstawaniu zmarszczek, które tworzą się na wskutek szkodliwego działania promieni słonecznych. 

Sprawianie sobie przyjemności, którą nie wątpię jest spożywanie czekolady uchroni skórę przed promieniami ultrafioletowymi zawartymi w świetle słonecznym. Wystarczy zjadać kilka kostek ciemniej czekolady dziennie. Badania naprowadziły lekarzy na trop, że ciemna czekolada może obniżyć ryzyko zachorowania na raka.

Dlaczego gorzka czekolada ma tak dobre właściwości? Otóż jest bogata we flawanole, antyoksydanty występujące naturalnie w ziarnach kakao. Dobra gorzka czekolada posiada ziarna kakaowca jako swój główny składnik. Produkt powinien mieć dużą zawartość kakao, wtedy naprawdę jest wartościowy.

W jaki sposób przeprowadzano badania nad wpływem gorzkiej czekolady na skórę?
Grupa ludzi, dobrowolnie zgłoszonych do badania zjadała codziennie określoną porcję gorzkiej czekolady. Uczestników podzielono na dwie grupy. Pierwsza dostawała wysokiej klasy gorzką czekoladę, pozostali natomiast przysmak uboższy w flawanole. W ten sposób dowiedziono, że dużo lepsze i bardziej cenne właściwości ma czekolada posiadająca wysoką zawartość kakao. Spożywając wysokiej klasy produkty dajemy sobie szansę na ładniejszą i młodszą skórę bez szybko pojawiających się zmarszczek.

Problem z bezsennością? Jak to pokonać?

1. W jaki sposób objawia się bezsenność?

• problemy z zasypianiem
• mała ilość snu – szybkie budzenie się
• zmęczenie towarzyszące po obudzeniu
• wielokrotne budzenie się w ciągu nocy połączone z kłopotami ponownego zaśnięcia
• uczucie niepokoju, rozdrażnienia, napięcie nerwowe
• brak skupienia, trudności w koncentracji, zmniejszona uwaga w trakcie wykonywania codziennych prac

2. Najczęstsze przyczyny kłopotów ze snem.

• Nerwica, stany depresyjne, lęki, czyli zaburzenia natury psychicznej.
• Przewlekły stres, kłopoty osobiste.
• Przewlekłe choroby, na przykład w przypadku mężczyzn zaliczamy do nich przerost prostaty, który zmusza do wielokrotnego wstawania w nocy i oddawania moczu.
• Zaburzenia rytmu snu poprzez częstą zmianę stref czasowych bądź pracę w systemie zmianowym.
• Stosowanie używek takich jak kofeina, nikotyna, alkohol, środki odurzające.

3. Czy bezsenność zagraża naszemu zdrowiu?
Wyróżniamy dwa rodzaje bezsenności. Pierwszy typ może mieć charakter okresowy i trwa przeciętnie od kilku dni do nawet 3 – 4 tygodni. W tym przypadku dobre skutki w leczeniu przynoszą dostępne bez recepty preparaty ziołowe oraz zadbanie o spokojny sen. Istnieje także bezsenność przewlekła, która może przeciągać się nawet do kilku miesięcy a nawet lat. Ciągle przedłużające się problemy z zasypianiem i towarzyszące temu stany lękowe są sygnałem, aby udać się do lekarza po poradę i leki nasenne.

4. Konsekwencje przewlekłej bezsenności.
Bezsenności nie należy lekceważyć, gdyż wywiera ona niekorzystny wpływ na zdrowie psychiczne, objawiając się drażliwością, zmęczeniem, upośledzeniem koncentracji i pamięci. W naszej fizyczności obniża odporność i zwiększa podatność na infekcje. Dość ważnym etapem jest odnalezienie i w najlepszym przypadku wyeliminowanie przyczyny kłopotów ze snem. Wszelkie środki przeznaczone do stosowania w przypadku problemów z zasypianiem nie usuną głównej przyczyny. Jedynie załagodzą objawy bezsenności.

5. Zioła powszechnie stosowane w terapii bezsenności.
Preparaty ziołowe działają wyciszająco, uspokajająco, dzięki czemu pozwalają na spokojny sen. Zioła powinno się stosować jedynie w bezsenności okresowej.

W ziołach leczniczych, dostępnych w aptece najczęściej znajdziemy:

• korzeń kozłka lekarskiego – wyciąg z tej rośliny popularnie zwany jest walerianą. Najpopularniejszy środek na zasypianie. Przykłady tabletek: Nervomix, Valerin, kapsułki- Valused, Persen, syrop Neospasmina, krople Nervosol, tabletki Cirkused.
• szyszki chmielu zwyczajnego – działają uspokajająco, bakteriostatycznie, obniżają ciśnienie i poprawiają trawienie. W aptece dostępny jest płyn zawierający szyszki chmielu np. Valused i tabletki: Hova, Benosen.
• liść melisy – jest to dośc popularna roślina o wielokierunkowym zastosowaniu. Łagodzi stany lękowe, nerwicowe, ułatwia trawienie, inhalacje łagodzą kaszel. Świeże liście mają cytrynowy zapach i smak. Do tabletek z melisą zaliczmay Persen i Valerinsen, natomiast płyny to: Intractum Melissae i Mlisana Klostrfrau.
• ziele męczennicy cielistej – stosuje się jako surowiec łagodzący, wyciszający, likwiduje stan nadmiernego pobudzenia. W Europie uprawia się męcznicę cielistą jako roślinę ozdobną. Płyn z zawartością męczennicy – Passiflor, Valused. Tabletki- Nerwobon, Herbsen.
• kwiatostan głogu – dodaje się go do nalewek stosowanych przy nadciśnieniu czy chorobie wieńcowej. Wszystko za sprawą działania rozkurczającego. Kwiatostan głogu znalazł także zastosowanie jako dodatkowy komponent złożonych preparatów o działaniu uspokajającym. Płyn zawierający kwiatostan głogu to np. Nerwobonisol.
• liść mięty pieprzowej – stosowany jako surowiec w preparatach łagodzących zaburzenia trawienia, schorzeniach jelit czy wątroby. Liść mięty pieprzowej stosuje się także jako środek ułatwiający zasypianie, środek wiatropędny, dobrze sprawdza się przy problemach żołądkowych i skurczach jelit. Przykład – tabletki Persen.
• kwiat lawendy lekarskiej – kwiat jak i pozyskiwany z niego olejek działają przeciwskurczowo i uspokajająco. Zewnętrznie stosowany jako dodatek do kąpieli, wewnętrznie jako składnik złożonych preparatów doustnych. W aptekach dostępne są krople z lawendą – Lumewal, Nervosol.

Jak zachować szczupłą sylwetkę?

Sposób na zachowanie szczupłej sylwetki
Amerykańscy eksperci od spraw żywienia nie rozumieją, dlaczego w wielu krajach, na przykład w Niemczech, mówi się tak dużo o rozmaitych dietach i kuracjach odchudzających. Tam, w Stanach Zjednoczonych, pojęcia takie jak dieta lub kalorie straciły na znaczeniu, odkąd odkryto mechanizm wiodący do utrzymania szczupłej sylwetki. Witaminy i inne biosubstancje nie tylko poprawiają nam samopoczucie i sprawiają, że czujemy się aktywni i zdrowsi, ale również wyszczuplają. „Każdy człowiek może zeszczupleć, nie stosując żadnej diety” – zapewniają nowi specjaliści od smukłości, zwłaszcza w salach wykładowych uczelni kalifornijskich, głównych ośrodkach rewolucji w tej dziedzinie medycyny.

Decydujące są trzy procesy biochemiczne w naszym organizmie. Po pierwsze, tłuszcz zgromadzony na brzuchu i w biodrach musi opuścić te miejsca i przenieść się do krwi, po drugie – dostać się z krwi do komórki, a po trzecie – zostać w tej komórce spalony. Jeśli zawiedzie choćby jeden z tych etapów, nigdy nie zeszczuplejemy, bez względu na stosowane przez nas drakońskie diety.

Zmiany komórek tłuszczowych w przypadku nadwagi
U większości ludzi otyłych trójglicerydy (cząsteczki tłuszczu ) są uwięzione w komórkach tłuszczowych jak w sejfie bankowym. I stale dochodzą tam nowe trójglicerydy, tłocząc się w tych i tak już wypchanych komórkach o brzydkiej żółtawej barwie zamiast wynieść się wreszcie stamtąd raz na zawsze. Jest to sytuacja tym bardziej niekorzystna, że komórki tłuszczowe mogą pomieścić w sobie nieskończenie dużo tłuszczu; u człowieka otyłego są one sto razy większe niż u szczupłego. Mikroskopijnie drobne kluczyki do otwarcia komórek tłuszczowych otrzymują jedynie hormony stresu. Przy każdym stresie organizm potrzebuje nowej dawki energii, a więc tłuszczu jako paliwa. Dlatego nadnercze jest pełne surowców przeznaczonych do produkcji hormonów stresu, na przykład adrenaliny. W momencie głodu, wysiłku fizycznego, zbyt niskiego poziomu cukru we krwi, jednym słowem przy każdym stresie, owe hormony stresu uaktywniają się, śpieszą do komórek tłuszczowych i uwalniają z nich trójglicerydy, które – związane z substancjami białkowymi, albuminami – zostają w efekcie odtransportowane.

Nocą, gdy śpimy, mamy znacznie mniej stresów i ruchu, ale mimo to komórki muszą być stale zaopatrywane w paliwo. Również tutaj natura wpadła na genialny pomysł: hormon wzrostu. Już siedemdziesiąt minut po zaśnięciu gruczoł przysadki mózgowej w międzymózgowiu zaczyna pompować raz po raz mikroskopijnie drobniutkie ilości hormonu wzrostu – nocny hormon stresu – do krwi. Molekuły tego hormonu otwierają komórki tłuszczowe i uwalniają molekuły tłuszczu, aby mogły być wykorzystane do wytworzenia energii. Hormony wzrostu sprawiają, że zwierzęta żyjące na wolności pozostają smukłe i sprawne; dbają też o to, aby tłuszcz nie przebywał zbyt długo w komórkach tłuszczowych, lecz był przetwarzany w energię. Dlatego właśnie ptaki, zwierzyna płowa, zające, wiewiórki i inne zwierzęta tryskają energią od samego rana. Podobnie wygląda to u naszych dzieci. Dzięki działającym w nocy hormonom wzrostu zachowują szczupłą sylwetkę i po przebudzeniu są w formie.

W jaki sposób odchudzić się w nocy, a z rana być w formie?
Gdyby ścisnąć palcami ludzki gruczoł przysadki mózgowej, wytrysnęłoby z niego niewiele więcej niż tylko woda i hormon wzrostu. Dziewięć innych hormonów występuje tam zaledwie w niewielkim stężeniu, można więc wywnioskować, że natura przywiązuje dużą wagę do hormonu wzrostu. Wielu ludzi otyłych, z nadwagą, ma jednak zbyt niski poziom hormonu wzrostu we krwi – a to dlatego, że gruczoł przysadki mózgowej nie jest u nich należycie zaopatrywany, nie istnieje ta aktywna, nocna faza odchudzania. Amerykańscy biochemicy dają w tym miejscu cenną wskazówkę: późnym wieczorem, tuż przed pójściem spać, należy zjeść kęs mięsa, ryby lub drobiu (około 30 g) z całą cytryną. Kto nie może wgryźć się w cytrynę, niech wypije sam jej sok (ale nie taki z butelki kupionej w sklepie!). Z owej kompozycji gruczoł przysadki mózgowej wytwarza całą noc hormon wzrostu i jednocześnie stymulator, hormon ACTH (hormon adrenokortykotropowy). Jest on wyrzucony do krwiobiegu o świcie, kiedy gruczoł przysadki zwalnia tempo wytwarzania hormonu wzrostu. Również ACTH jest hormonem stresu redukującym tłuszcz. Drugi etap na nowej drodze do uzyskania szczupłej sylwetki to wprowadzenie do komórek molekuł tłuszczu krążących we  krwi. Aby osiągnąć ten cel, przemiana materii może dysponować specjalnym wysłannikiem, karnityną, a więc niby witaminą. Karnityna spoczywa sobie w błonie komórki, a gdy dostrzega przepływającą obok molekułę tłuszczu, chwyta ją  i wraz z nią wślizguje się do wnętrza komórki – wprost do mitochondriów. Tam tłuszcz jest przetwarzany w energię i witalność. Należy jednak pamiętać, że bez udziału karnityny i innych substancji tłuszcz nie będzie mógł zostać spalony niedoczynności w komórce; zamiast tego będzie krążył w coraz groźniejszym stężeniu we krwi, a marzenie o smukłej sylwetce pozostanie na zawsze marzeniem. (Więcej informacji o karnitynie – w rozdziale „Karnityna dla utrzymania linii”.)

Otyłość czy smukła sylwetka – to zależy od cząsteczek tyroksyny
Kiedy już molekuły tłuszczu dzięki karnitynie dostaną się szczęśliwie do komórki, muszą jeszcze zostać tam spalone. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy będzie obecny „palacz, który napali w piecach energetycznych”. Ów palacz to tyroksyna; hormon z naszej tarczycy. Niedobór tyroksyny sprawia, że piece pozostają zimne. Dlatego ludzie z niedoczynnością tarczycy wykazują tendencję do otyłości.

Cząsteczka tyroksyny składa się w dwóch trzecich z rzadko występującego pierwiastka śladowego jodu i w jednej trzeciej z tyrozyny, zawartej głównie w mięsie, rybach, drobiu i w chudym serze. Odpowiednia ilość tych surowców w tarczycy sprawia, że ów organ wielkości orzecha włoskiego wytwarza dziennie 100 g tyroksyny. I to wystarcza, aby wszystkie piece w 70 bilionach komórek płonęły dwadzieścia cztery godziny na dobę. Współpraca pierwiastka śladowego z białkiem i jego prosta struktura sprawiają, że molekuła tyroksyny jest bardzo wrażliwa na działanie wolnych rodników. Jest jedną z pierwszych substancji, jakie zostają zaatakowane. U wielu ludzi tylko około 20% wydalonych z tarczycy molekuł tyroksyny dostaje się do komórek. Lekarze popełniają nader często błąd, stawiając diagnozę: „No cóż, pańska tarczyca niestety nie pracuje należycie”. W rzeczywistości ten gruczoł funkcjonuje bardzo dobrze, ale jego hormony są niszczone we krwi i dlatego ich stężenie we krwi odbiega od normy. Molekuły tyroksyny mają specjalnego ochroniarza: witaminę C. Jeżeli spożywamy świeże owoce trzy do pięciu razy dziennie, stężenie witaminy C we krwi rośnie gwałtownie – a w takim środowisku wolne rodniki nie czują się dobrze, co zniechęca je do wędrówki do krwi. Dzięki temu molekuły tyroksyny dostają się do komórek i mogą wreszcie zainicjować spalanie tłuszczu.

W jaki sposób zeszczupleć?
Witamina C i tyrozyna uczestniczą w wytwarzaniu wszystkich hormonów stresu: tyrozyna jako składnik i witamina C jako szef produkcji. W jaki sposób zeszczupleć? Spożywać wiele węglowodanów, ale w ich najzdrowszej formie, a więc owoce, sałatę, warzywa, ziemniaki, produkty z ziarna pełnego oraz ryż naturalny Zabronione są: zwykłe pieczywo, wyroby mączne, ryż oczyszczony, cukier i słodycze, jak również napoje słodzone. Wolno jeść kilka kromek bagietki, na przykład do sałatki; świeże owoce trzy do pięciu razy dziennie, a wieczorem przed pójściem spać kęs mięsa, ryby lub drobiu z całą cytryną. Bezkompromisowi wegetarianie mogą zastąpić mięso chudym serem lub produktami z soi. Ale przecież wegetarianie rzadko wykazują nadwagę.

Dobroczynne właściwości wody – woda źródłem młodości i witalności.

Mimo iż woda nie ma zdolności nawilżania skóry, to jest aktywnym składnikiem wielu kosmetyków. Szczególnymi właściwościami odznaczają się wody z niektórych źródeł termalnych. Na czym więc polega ich wartościowość?

Woda termalna, zwana również cieplicą, ma temperaturę powyżej 20°C, a czasem osiąga nawet 70°C. Dzięki bogatej kompozycji mikroelementów, działa jak łagodzący kompres: koi podrażnienia, zmniejsza przesuszenie skóry i leczy schorzenia dermatologiczne. Ponadto pobudza aktywność enzymów i wspomaga mechanizmy systemu obronnego skóry. Ze względu na wyjątkowe właściwości wód termalnych, wykorzystuje się je do produkcji kosmetyków do pielęgnacji skóry suchej, delikatnej i wrażliwej. Znajdziesz je w kremach, mleczkach i balsamach oraz w postaci sprayu, służącego do odświeżania skóry i łagodzenia jej dolegliwości. Dermokosmetyki oparte na wodach termalnych można kupić tylko w aptekach. Są to najczęściej preparaty hipoalergiczne, które pozbawiono środków zapachowych i barwiących dla zminimalizowania ryzyka uczuleń i podrażnień.

Spragniona skóra
Ilość wody w naskórku i w skórze właściwej zwiększa się wraz z głębokością – im dalej od powierzchni skóry, tym wyższa zawartość wody w tkankach.

Skóra właściwa zawiera aż 80% wody, natomiast w naskórku wartość ta spada drastycznie do 10-13%. Na utratę wody narażone są wierzchnie warstwy skóry, które bezpośrednio kontaktują się ze środowiskiem zewnętrznym. Niekorzystnie na skórę działa wiatr, słońce, suche powietrze. Jednak największe straty wilgotności powoduje suche powietrze, o wilgotności mniejszej niż 40%.  Zachodzi bowiem proces, który na zasadzie różnicy ciśnień osmotycznych „wyciąga” wodę ze skóry. Dowiedziono, że dla odpowiedniego poziomu nawilżenia skóry, względna wilgotność otaczającego nas powietrza powinna wynosić nie mniej niż 40-50%.

Przy tak niskiej zawartości wody w warstwie rogowej naskórka nawet niewielka jej utrata wystarcza, aby odbiło się to niekorzystnie na wyglądzie cery i funkcjonowaniu skóry. Dlatego kosmetyki z wodą termalną aktywnie nawilżają, chroniąc jednocześnie skórę przed utratą wilgoci.

Historia kąpieli

Już Hipokrates stwierdził: „Sposób na utrzymanie ciała w zdrowiu i kondycji jest prosty-wonna kąpiel i pachnący masaż każdego dnia…”.

Już w czasach Starożytnych, rzymskie społeczeństwo korzystało z dobrodziejstw wody.  Kąpiel oprócz codziennego rytuału była także częścią życia towarzyskiego i społecznego.Rzymianie spotykali się w termach, łaźniach i saunach oddanych do życia publicznego. Tam właśnie odpoczywali i oddawali się przyjemności błogiego relaksu.  Najpopularniejsze były kąpiele w gorących źródłach.

Propagowanie idei „zdrowia u źródeł” przeżyło odrodzenie dopiero  w XVIII wieku. Wiele uzdrowisk powstało właśnie na ziemiach, gdzie znajdowały się źródła wód mineralnych.

Dziś SPA to nazwa ośrodków hydroterapii. „Sanusperaquam” opiera się na założeniu, że woda może ukoić lub pobudzić nasze ciało. Dzięki SPA odrodził się kult piękna opartego na holistycznej koncepcji człowieka, w której umysł, dusza, energia i ciało są nierozerwalną całością i gdzie jedyną receptą na piękno, urodę i zdrowie jest zachowanie harmonii pomiędzy tymi elementami.

W luksusowych farmach piękności wykorzystuje się leczące, relaksujące i upiększające działanie wody Są to odpowiednio dobrane zabiegi kosmetyczne, oparte na terapiach wodnych i masażach.

Zabiegi przywracające zdrowie i witalność
- Talasoterapia oznacza leczenie morską wodą (od greckiego thalassa – morze). Pojęcie to pochodzi z Francji, gdzie w 1867 roku zaczęto tak określać lecznicze zastosowanie wody morskiej, piasku, wodorostów, błota i innych substancji pochodzących z morza. Morze to istna tablica Mendelejewa – zawiera wszystkie znane pierwiastka.

Woda morska pod względem zawartości soli mineralnych i mikroelementów podobna jest do płynu owodniowego, czyli naturalnego środowiska, w którym rozwija się płód ludzki.

Dlatego moczenie się w morzu sprzyja wchłanianiu morskich minerałów i pierwiastków śladowych, pobudza krążenie krwi, aktywizuje przemianę materii i przyspiesza usuwanie toksyn z organizmu. Słona woda jest znakomitym antyseptykiem, lekiem na choroby skórne, a także drobne otarcia i rany. Przy leczeniu chorób skóry i reumatyzmu stosuje się morskie błoto, które zawiera algi i wodorosty.

- Solanki są to kąpiele z użyciem soli z mikroelementami. Działanie kąpieli solankowej polega przede wszystkim na wpływie soli na naskórek i ujścia gruczołów potowych, co w konsekwencji wywołuje silny odczyn ogólny i działa wzmacniająco. Powszechne zastosowanie ma w leczeniu zwyrodnień stawów, nerwobóli, w reumatologii i dermatologii. Poprawia krążenie.

- Sauna fińska (sucha) – sauna o gorącym powietrzu (85-120°C) i stosunkowo niskiej wilgotności powietrza. Zabieg wskazany przy zapalnych chorobach dróg oddechowych i schorzeniach reumatycznych.

- Sauna parowa (łaźnia rzymska) – sauna o wilgotności dochodzącej do 100 proc, lecz niższej temperaturze: 40-50°C. Zabieg intensywnie nawilżający skórę.

- Jacuzzi – odprężający masaż podwodny prowadzony za pomocą specjalnych duszy i podciśnienia .

- Bicze szkockie – ciało masowane jest przy pomocy chłodnego i gorącego strumienia wody. Woda ma odpowiednio temperaturę  37-45°C; 10-20°C. Celem zabiegu jest pobudzenie serca, przyśpieszenie krążenia, regulacja i zahartowanie osłabionego organizmu. Bicze wykonywane są za pomocą dyszy wytwarzającej strumień wody o regulowanej temperaturze i ciśnieniu 3 atmosfer. Regulują układ nerwowy i pobudzają układ krwionośny.

Antykoncepcja dla mężczyzn

Ciągle prowadzone badania nad antykoncepcją męską zapowiadają nadchodzącą rewolucję. Już od 1980 roku naukowcy zastanawiają się w jaki sposób sprawić aby mężczyzna był bezpłodny, jak z jego nasienia usunąć plemniki. Możliwe, że za kilka lat zarówno mężczyzna jak i kobieta będą mogli stosować antykoncepcję w różnych formach.

Jakie metody antykoncepcji męskiej wyróżniamy obecnie?

Zastrzyki
Jest to metoda polegająca na wstrzyknięciu do nasieniowodu specjalnego płynu mającego na celu zabicie plemników, jednocześnie nie powodując zahamowania wytrysku. Nad skutecznością metody badania prowadzi Male Contraception Infromation Project (Brytyjski Ośrodek Informacyjny zajmujący się męską antykoncepcją).
Zastrzyki za sprawą testosteronu hamują pracę układu rozrodczego mężczyzny – podwzgórza, jądra, przysadki. Powodują także azoospermię, czyli brak plemników w nasieniu.
Początkowo proponowane duże dawki testosteronu powodowały doprowadzały do efektu kastracji farmakologicznej. Mimo, iż skutecznie zapobiegały niepożądanej ciąży to wywoływały także niezdolność do odbywania stosunków płciowych. Natomiast podczas zmniejszenia dostarczanej dawki w niewystarczający sposób hamowały tworzenie się plemników – spermatogenezę.

Do najnowszej antykoncepcji mężczyzn zaliczamy comiesięczne przyjmowanie zastrzyku. Jego zawartość odpowiada 200mg jednej z odmian testosteronu. Kuracja prowadzona w ten sposób prowadziła u większości mężczyzn do zaniku plemników w nasieniu. U niektórych mężczyzn dochodziło do zmniejszenia liczby plemników. Prawidłowa ilość to co najmniej 20 milionów w jednym mililitrze, natomiast u mężczyzn stosujących zastrzyki wynosiła ona zaledwie kilka milionów.
Oczywiście w przypadku każdej antykoncepcji wyróżniamy plusy i minusy. Do największych powstałych problemów można zaliczyć zmiany w składzie i obrazie biochemicznym krwi obwodowej. Gruczoł krokowy ulega powiększeniu. Ten sposób zabezpieczania się nie wypływa ujemnie na ilość odbywanych stosunków jak i również nie powoduje obniżenia libido.
Zastrzyki zawierają levonorgestrel – jest to substancja znajdująca się w niektórych pigułkach przeznaczonych dla kobiet. Uzupełnieniem tej metody antykoncepcji jest przyjmowanie co tydzień bądź miesiąc odpowiedniej dawki testosteronu w iniekcji. Ten sposób zabezpieczenia przed niechcianą ciążą obniża liczbę plemników do mniej niż 3 milionów u ponad 70% badanych mężczyzn.

Obecnie prowadzone badania i projekty mające na celu opracowanie nowych środków antykoncepcyjnych dla płci męskiej nie ograniczają się jedynie do środków zawierających hormony. Badane są także nowoczesne pigułki blokujące enzym umożliwiający przedostanie się plemnika do jajowodu.

Niepłodność immunologiczna.
Niektóre pary mogą posiadać tak zwaną niepłodność immunologiczną. Oznacza to, że dana para posiada rodzaj niezgodności immunologicznej. Uniemożliwia to posiadanie wspólnego potomstwa. Niektóre osoby korzystają ze sztucznie wytworzonej niepłodności immunologicznej. Ma ona na celu wytworzenie w organizmie kobiety bądź mężczyzny przeciwciał przeciwplemnikowych, które uniemożliwiają połączenie plemnika i komórki jajowej. Możliwe jest także wytwarzanie przeciwciał przeciw komórkom jajowym, a nawet przeciwciał przeciw ludzkiej gonadotropinie kosmówkowej, niezbędnej do implantacji zapłodnionej komórki jajowej.
Tego typu szczepionki antykoncepcyjne mogą być podawane w postaci zastrzyków u płci męskiej jak i damskiej. Niestety istnieją trudności z wytworzeniem szczepionki jak i przywróceniem zdolności prokreacyjnych, które w niektórych przypadkach po upływie kilku lat decydują się na posiadanie potomstwa.
Szczepionki neutralizujące hormon dojrzewania pęcherzyków FSH – pobudzający produkcję plemników, jest skuteczny jednak działanie ich uważa się za nieodwracalne. Liczba przeciwciał może spaść jednak nie ma pewności, że w spermie uchowa się wystarczająca liczba zdrowych i żywych plemników. Choć liczba przeciwciał z czasem spada, nie ma pewności, że pozwolą one uchować się w spermie wystarczającej liczbie żywych, zdrowych plemników. Ten typ antykoncepcji potwierdzono na razie na szczurach. W momencie wyeliminowania niebezpieczeństwa powstania trwałej niepłodności, płeć męska zdecydowanie chętniej sięgnęłaby po szczepionkę wykonaną raz do roku niż codzienne łykanie pigułki.

Antykoncepcja hormonalna
Ten typ antykoncepcji wynaleziono w Chinach. Co dwa miesiące wstrzykuje się domięśniowo sztuczny hormon męski – testosteron. Po wstrzyknięciu substancji mózg rejestruje testosteron na wysokim poziomie co powoduje blokadę w wytwarzaniu go przez jądra. Ustaje również produkcja spermy. Trwające badania mają stwierdzić czy ten typ antykoncepcji nie prowadzi do utraty płodności na zawsze oraz czy nie obniża libido. Na tą chwilę badania dowiodły, że zaaplikowanie takiego zastrzyku może prowadzić do powiększenia gruczołu krokowego.

Blokujący implant
Przewidywany czas na wprowadzenie tej metody to 2011 rok. Polegać będzie na wszczepieniu do nasieniowodu dwóch blokad mających na celu nie doprowadzenie do przepływu spermy. Zabieg będzie przeprowadzany pod znieczuleniem.

Pigułki antykoncepcyjne dla mężczyzn
Obecnie trwają dokładne badania nad działaniem pigułek skierowanych dla płci męskiej. W składzie pigułki będzie znajdował się hormon o nazwie lewonorgestrel występujący w tabletkach dla kobiet. Mężczyźni stosujący tabletki antykoncepcyjne musieliby dodatkowo przyjmować raz w miesiącu odpowiednią dawkę testosteronu w zastrzyku.

Na czym polega odczulanie?

W jaki sposób przeprowadza się odczulanie?

Odczulanie jest zabiegiem polegającym na podskórnym podawaniu alergenu w postaci rozcieńczonego roztworu. Taki zabieg powtarza się wielokrotnie przy jednoczesnym zwiększaniu dawki w przypadku przyzwyczajenia się organizmu do alergenu. Stosuje się odczulanie sezonowe bądź całoroczne z zastosowaniem odpowiednich przerw. W dniu poprzedzającym dzień odczulania, podaje się lek przeciwhistaminowy w celu zmniejszenia obrzęku oraz zwiększenia skuteczności szczepionki. Schemat odczulania powtarza się przez 5 lat. Taki zabieg przeprowadzają jedynie wykwalifikowani alegrolodzy, posiadający odpowiednio wyposażone gabinety. Specjalista musi posiadać także sprawdzone i atestowane środki oraz stosować je z należytą ostrożnością. Zabieg odczulania zmusza również pacjenta do zdyscyplinowania i regularnych zgłoszeń celem przyjęcia kolejnej, zaplanowanej dawki.

W jakim momencie warto poddać się odczulaniu?

Jeśli odczulanie ma przynieść jakiekolwiek efekty, osoba chcąca przeprowadzić kuracje nie może być uczulona na więcej niż cztery alergeny. W momencie kiedy pacjent reaguje na wiele alergenów odczulanie staje się nieskuteczną metodą. Im mniej substancji uczulających, tym efekt będzie lepszy. Pacjent chcący skorzystać z odczulania nie może cierpieć na żadną inną chorobę przewlekłą. Odczulanie przeprowadza się u pacjentów do 50 roku życia.

Kto nie może poddać się odczulaniu?

Z pewnością do tej grupy zaliczymy dzieci do 5 roku życia i dorosłych po 50tce. Kobiety będące w ciąży mogą poddać się odczulaniu tylko w momencie kiedy zabiegi rozpoczęły się przed zajściem w ciążę. Cierpiąc na ostre stany zapalne dróg oddechowych oraz choroby przewlekłe np. reumatoidalne zapalenie stawów, gruźlicę, zaburzenia odporności, nowotwory, niektórymi chorobami tarczycy i układu krążenia. Aby przystąpić do odczulania, wszystkie inne szczepienia należy zakończyć przed upływem 2 tygodni od zaplanowanego zabiegu. W innym przypadku jest to również przeciwwskazanie do wykonania odczulania.

Porady w kosmetycznych sytuacjach awaryjnych

Jak domowym sposobem usunąć makijaż?

Może nie wszystkie Panie wiedzą ale tłuszcz roślinny, występujący np. w margarynie, jest skutecznym, a zarazem niedrogim środkiem do zmywania makijażu. Margarynę nakładamy na skórę a następnie ścieramy chusteczką higieniczną. Podobny efekt demakijażu uzyskamy stosując tłusty krem na twarz w większej ilości a następnie ścierając go.

Jak naprawić pękniętą szminkę do ust?
Pierwszym etapem jest rozgrzanie szminki, najlepiej nad ogniem. Następnie ściskamy oba końce produktu i wkładamy do zamrażalnika aby stwardniała. Oczywiście nawet przy naprawionej szmince trzeba uważać, ponieważ usterka może się powtórzyć.

Jak wykorzystać zaschnięty tusz do rzęs?
Tusz do rzęs, którego już niestety nie możemy użyć z powodu jego zaschnięcia, uda nam się przywrócić na chwilę do stanu używalności. Sposób jest dość prosty – dokładnie zakręcamy opakowanie i przytrzymujemy przez dłuższą chwilę pod strumieniem gorącej wody. Temperatura rozpuści nieco zawartość i pozwoli na jeszcze kilkukrotne zastosowanie. Innym sposobem jest dolanie do tuszu odrobiny płynu do demakijażu oczu. Płyn również rozpuści produkt i chwilowo zwiększy jego wydajność.

Jak wykonać delikatniejszą depilację pach?
Stosując do depilacji pach zwykłą golarkę zamień piankę do golenia na tłusty krem. Zaaplikuj grubą warstwę kremu na skórę pach a następnie przeprowadź depilację. Skóra będzie gładka a zaczerwienienia i krostki przestaną się pojawiać.

Jak naostrzyć kredkę do makijażu?
Jeśli masz problem z łamiącymi się kredkami i konturówkami, przed ostrzeniem umieść je w zamrażalniku. Po stwardnieniu łatwiej będą się temperować i z pewnością mniej się łamać.

Jak rozjaśnić ciemny puder?
Jeśli zakupiłaś zbyt ciemny puder do twarzy możesz rozjaśnić go poprzez wymieszanie z mąką kartoflaną.  W zależności jaką ilość mąki dodasz taki odcień pudru uzyskasz.