Na czym polega makijaż kamuflujący? Jak go wykonać?

Są osoby, które natura wyróżniła na przykład „ogniem” na twarzy” lub bielactwem, czyli pozbawionymi pigmentu plamami na ciele. Poważnym problemem są również blizny powstałe w wyniku poparzeń. Także choroby, wypadki czy własna lekkomyślność pozostawiają często ślad na ciele w postaci żylaków, starczych plam, podbitych oczu lub tatuaży. W tych przypadkach zwykłe kosmetyki mogą okazać się niewystarczające. Właśnie z myślą o wszystkich, którzy chcą ukryć usterki oraz odbarwienia skóry, niektóre firmy kosmetyczne produkują specjalne preparaty kamuflujące.

Kosmetyk kamuflujący spełnia swoje zadanie, Czytaj więcej »

Alergia a egzema

Choroby skóry sprawiają nam zwykle podwójny kłopot: są trudne w leczeniu, wymagają od pacjenta dużo samozaparcia i cierpliwości, a ponadto szpecące zmiany na skórze umiejscawiają się na ogół w miejscach widocznych, takich jak twarz czy ręce. Jedną z częstszych przyczyn występowania zmian skórnych jest egzema, czyli wyprysk zaliczany do chorób o podłożu alergicznym. W przeciwieństwie do wykwitów czy zmian wywołanych przez czynniki zewnętrzne, takie jak urazy i oparzenia lub na skutek zakażenia drobnoustrojami, gdzie łatwiej jest dociec przyczyny dolegliwości, a tym samym zastosować odpowiednie leczenie, nie zawsze znana jest przyczyna egzemy. Czytaj więcej »

Lek na trądzik różowaty

Trądzik różowaty jest chorobą skóry, która dotyczy głównie okolic twarzy. Pierwszym objawem tej dolegliwości jest pojawienie się zaczerwienienia, zazwyczaj w środkowych partiach twarzy, czyli na policzkach, nosie, brodzie oraz czole. Kolejny etap schorzenia to grudki i krostki, którym towarzyszy świąd i pieczenie. Powoduje to łuszczenie się skóry oraz jej zwiększoną drażliwość. Mogą również wystąpić pajączki. Najbardziej rozwiniętemu stadium towarzyszą guzki oraz nacieki w postaci zapalnej. Trądzik różowaty pojawia się zazwyczaj między 30 a 50 rokiem życia.

Jakie są przyczyny trądziku różowatego?
Bardzo często to, czy dolegliwość ta nas dotknie zależy od genów, jednak ten rodzaj trądziku mogą również powodować zmiany hormonalne, alergie, choroby układu pokarmowego, jak i również nadciśnienie tętnicze.

Co może nasilać chorobę?
Przede wszystkim jest to stres, alkohol, silne detergenty, zbyt silne słońce, wiatr, mróz, sauna, intensywne ćwiczenia fizyczne, kosmetyki (zawierające w swoim składzie alkohol etylowy, benzylowy, propylenowy, alfa hydrokwasy oraz laurylosiarczan sodu), pikantne potrawy, mocna herbata oraz kawa.

Jak walczyć z trądzikiem różowatym? Czytaj więcej »

Revitol Scar Cream – krem na blizny

Revitol Scar Cream to innowacyjny sposób na pozbycie się blizn. Krem w szybki sposób zmniejsza widoczność niedoskonałości skóry.

Revitol Scar Cream jest odpowiedni do stosowania w przypadku leczenia blizn po trądziku, po oparzeniach, zabiegach chirurgicznych i powstałych po zadrapaniach. Produkt w skuteczny sposób wspomaga likwidację rozstępów, starszych blizn z plam starczych.

Jest to idealna alternatywa dla Czytaj więcej »

Jak interpretować zmiany na ciele? Stan skóry, włosów, paznokci a stan zdrowia

Oczy, włosy, paznokcie to barometr Twojego zdrowia. Obserwowanie własnego ciała nie jest hipochondrią ale bardzo dobrym nawykiem.

Stare przysłowie mówi, że gdyby człowiek wiedział, że upadnie, to by wcześniej usiadł… I wiele w tym prawdy, bo gdybyśmy znali czyhające na nas niebezpieczeństwo, moglibyśmy go z pewnością uniknąć. Tymczasem organizm często wysyła do nas alarmujące sygnały, które zauważone w odpowiednim czasie, mogłyby stać się cenną wskazówką do dalszego postępowania. W dzisiejszej dobie większość chorób jest uleczalna. Warunek? Szybkie postawienie diagnozy i podjęcie leczenia. Pierwsze sygnały pojawiają się Czytaj więcej »

Jak zmniejszyc rumieniec na twarzy?

Rumiana twarz za czasów naszych dziadków była symbolem zdrowia, młodzieńczości i niewinności. Dziś zdarza się, że czerwienienie się twarzy odczytywane jest jako wyraz braku pewności siebie, zdenerwowania, zakompleksienia.

Atak „buraczka” na twarzy

Rumienienie się twarzy najczęściej pojawia się u dzieci znienacka i jest odpowiedzią na sytuacje, którym towarzyszą emocje, np. niespodziewane wezwanie do tablicy, rozmowa z dorosłym w cztery oczy czy konflikt z kolegami. Z czasem ataki czerwienienia się zaczynają występować z innych, niezwiązanych z emocjami powodów, jednak zawsze po kilku lub kilkunastu minutach rumieniec ustępuje. Zdarza się jednak, że policzki zaczynają różowieć na stałe. Mogą przybierać barwę coraz ciemniejszą i szpecić.

Rumieńce, czyli rozszerzone naczynka
Na rozszerzenie włosowatych naczynek krwionośnych na twarzy ma wpływ wiele czynników. Częstym powodem może być np. nerwica naczyniowa (uwarunkowana genetycznie), zaburzenia naczynioruchowe na tle nerwicowym, trądzik różowaty, zaburzenia krążenia i wrodzona kruchość naczyń, choroby wątroby, zaburzenia hormonalne, jak również odmrożenia. Na elastyczność naczyń wpływa także ujemnie nikotyna i alkohol. Nikotyna niszczy w ustroju witaminę C, która jest niezbędna do zachowania prawidłowej szczelności i elastyczności naczyń. Alkohol z kolei powoduje poważne zakłócenia w przemianie materii, co w konsekwencji prowadzi do trwałego rozszerzania naczynek. Uporczywa czerwoność nosa spowodowana jest czasami zaburzeniami w czynnościach przewodu pokarmowego (najczęściej długotrwałymi zaparciami).

Dieta „antyrumiana”
Zauważono, że brak witamin z grupy B (a zwłaszcza wit.B2) oraz C i PP powoduje kruchość naczynek. Dlatego też dobrze jest jeść owoce dzikiej róży, borówki, maliny, truskawki, a przed snem wypijać sok z czarnej porzeczki lub zjadać dwie pomarańcze. Chorobie sprzyja też dieta uboga resztkowo (czyli taka, w której produkty zawierają mało niestrawnych składników) i tłusta, wywołująca zatwardzenia i niedomogi wątroby. Dlatego też warto wyeliminować z jadłospisu (lub znacznie ograniczyć) potrawy smażone, ciężko strawne, cukierki czy białe pieczywo. Dobrze też jeść przed obiadem płaską łyżkę pszennych otrąb.

Aby wzmocnić kruche naczynka krwionośne wskazane jest:

- codzienne picie napoju drożdżowego
Bryłkę drożdży, wielkości dużego orzecha włoskiego, zalewamy szklanką wrzącej wody. Po wystudzeniu napój wypijamy.
UWAGA! Nie wolno jeść świeżych drożdży! W przewodzie pokarmowym znajdują one świetne warunki do rozmnażania się, co może spowodować niemiłe komplikacje żołądkowe. Ponadto żywe drożdże pobierają z organizmu duże ilości witamin. W ten sposób, zamiast zyskać witaminy, można je stracić!

- picie wyciągu z kasztanowca (2-3 razy dziennie między posiłkami, 15-30 kropli wyciągu na kieliszek wody) lub wyciągu z ruty (3 razy dziennie po jedzeniu, w ilości 15-30 kropli na kieliszek wody).

- często jedzenie natki pietruszki (posiekana 1 łyżka).

Profilaktyka różowienia
Skóra skłonna do czerwienienia się jest typem szczególnie wrażliwym i dlatego należy ją chronić przed działaniem wysokich i niskich temperatur, promieniowaniem UV, nadmiernym i długotrwałym nasłonecznieniem. Należy ograniczyć lub wręcz unikać:

- stosowania ciepłych kąpieli
- korzystania z sauny oraz solarium
- picia alkoholu
- jedzenia pikantnych, gorących potraw
- stresu
- nadmiernego wysiłku fizycznego
- stosowania niektórych kosmetyków i leków (zawierających: alkohol etylowy, aceton, alkohol benzylowy, mentol, glikol propylenowy, hydroksykwasy (AHA), laurylosiarczan sodu, kwas paraaminobenzoesowy, kwas witaminy A, mocznik, nadtlenek benzolu)
- czynników drażniących skórę twarzy np. mycia twardą, chlorowaną wodą, używania mydeł, toników i alkoholowych roztworów substancji leczniczych
- stosowania peelingów ziarnistych, gorących wosków depilujących i wysuszających preparatów przeciwłojotokowych.

Blade lice – dążenie do ideału
Gdy mamy cerę naczyniową, powinniśmy znaleźć przyczynę czerwienienia się twarzy. Trzeba przyjmować środki od wewnątrz uelastyczniające naczynia krwionośne, do których należą np. wyciągi z kasztanowca i ruty oraz witamina C, Rutinoscorbin, ekstrakt z kory sosny, wyciąg z pestek winogron, itp. Preparaty te odwracają uszkodzenia naczynek, chronią je przed kolejnymi, zmniejszają ich rozszerzenie, co w efekcie zmniejsza rumieńce. Także dzisiejsza kosmetyka zajęła się troskliwie tym problemem, tworząc specjalne linie kosmetyków przeznaczone dla cer ze skłonnością do czerwienienia się. Preparaty te to cała gama kosmetyków- począwszy od mleczek do de-makijażu, poprzez maseczki, kremy, ampułki, po peelingi włącznie. W składach tych „mazideł” możemy dopatrzyć się witaminy C, PP i K, licznych składników ziołowych bogatych we flawonoidy oraz związki krzemu.

Walka z czerwoną twarzą
Podstawową bronią kosmetyczną, jakiej można użyć do walki z rozszerzonymi naczynkami jest jonoforeza. Jest to zabieg wykorzystujący prąd galwaniczny oraz preparat zmniejszający rumień i wzmacniający ściany naczyń. Najczęściej wykorzystuje się witaminę C, chlorek wapnia oraz wyciągi ziołowe (arnika, kasztanowiec, ruta, miłorząb japoński). Seria takich zabiegów na pewno przyniesie znaczną poprawę, zwłaszcza jeśli zostanie wykonana w początkowej fazie powstawania rumienią i będzie systematycznie powtarzana. Jeśli natomiast mamy do czynienia z już utrwalonym, mocnym zaczerwienieniem, lepsze efekty uzyska się poprzez zastosowanie specjalnego lasera lub tzw. terapii śniegowej (dwutlenek węgla o temp. -70°C). O kuracje takie należy pytać w klinikach dermatologicznych i niektórych szpitalach.

Jak ukryć przebarwienia na skórze?

Z wiekiem i na skutek czynników wewnętrznych mechanizm barwienia skóry zostaje zachwiany. Na twarzy, dekolcie, plecach i dłoniach pojawiają się często ciemne plamy. Prócz promieniowania ultrafioletowego, ich przyczyną mogą być zmiany hormonalne, stany zapalne oraz zaburzenia systemu metabolicznego.

Najczęściej spotyka się przebarwienia powstałe na skutek działania promieni UV.

Piegi - uwidaczniają się wraz z pierwszymi promieniami słońca. Występują głównie na skórze twarzy, rąk i dekoltu. Najczęściej rozkładają się symetrycznie. Nagromadzony barwnik znajduje się w głębokich warstwach naskórka i w skórze właściwej.

Ostuda (chloasma) to rozległe plamy na twarzy u kobiet. Przyczyną ich powstania jest słońce i zaburzenia czynności gruczołów wydzielania wewnętrznego, przyjmowanie doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych czy zmiany w czasie ciąży.

Plamy soczewicowate powstają głównie na odsłoniętych częściach ciała – twarzy i grzbietach dłoni, najczęściej u starszych. Wiele osób wiąże ich powstanie z działaniem czynników wewnętrznych, jednak zasadniczym powodem jest długotrwały wpływ słońca na skórę. Plamy nie powstają bezpośrednio po opalaniu, lecz ujawniają się po latach.

Profilaktyka. Ponieważ większość zmian barwnikowych powstaje na skutek działania promieniowania ultrafioletowego, najważniejszą sprawą jest unikanie słońca. Jeśli nie chcemy całkowicie z niego zrezygnować lub nie jest to możliwe np. ze względu na charakter pracy, musimy osłaniać ciało, a zwłaszcza narażone na ekspozycje słoneczne partie. Korzystajmy z kapeluszy, czapek z daszkiem, okularów przeciwsłonecznych czy nawet rękawiczek. Działanie ochronne wspomagajmy kremami z blokerami promieni UVA i UVB. Im wyższy numer filtra, tym ochrona jest silniejsza!

Duża grupa przebarwień skórnych powstaje pod wpływem słońca u osób, które zetknęły się z substancjami fototoksycznymi. Do takich środków należą dziegcie, barwniki (np. róż bengalski), olejki eteryczne: cytrusowy, bergamotka, lawendowy, imbirowy oraz leki: przeciwcukrzycowe, moczopędne, przeciwpadaczkowe, przeciwarytmiczne, uspokajające, przeciwłuszczycowe, przeciwłupieżowe i przeciwtrądzikowe (antybiotyki).

Warto wiedzieć, że nie wszystkie kosmetyki nadają się do użycia, gdy planujemy kąpiel słoneczną. Trzeba być ostrożnym zwłaszcza w przypadku preparatów mających w składzie wyciągi roślinne z arniki, karczocha, mniszka lekarskiego, nagietka, cykorii czy słonecznika. Najlepiej wyłączyć je całkowicie z użycia na kilkanaście dni przed planowanym nasłonecznieniem skóry. Odczyny fototoksyczne i przebarwienia skórne powstają często po spożyciu lub po kontakcie z niektórymi roślinami: pasternakiem, koprem, selerem, barszczem zwyczajnym, rutą, dziurawcem.

Rozjaśnianie u kosmetyczki

Przemysł kosmetyczny zgłębia problem przebarwień od wielu lat. Powstało wiele preparatów wybielających. Stosowanie ich daje widoczny efekt wyrównania kolorytu skóry. Niektóre z nich to wyciągi z:

- ogórka, pietruszki, cytryny, porzeczki, malwy

- mącznicy lekarskiej (arbutyna)

- korzenia lukrecji

- kory brzozy (betu lina)

-  brazylijskiego drzewa dimorfandra,

a także kwasy:

- askorbinowy (wit.C)

- witamin A

- azelainowy

- alfa-hydroksykwasy (AHA)

- beta-hydroksykwasy (BHA) – hydrochinon.

Medyczne odbarwianie

Gabinety medycyny estetycznej proponują tzw. peelingi głębokie, krioterapię lub laserotera-pię. Przykładem tych pierwszych jest dermabrazja polegająca na mechanicznym usuwaniu naskórka i górnych warstw skóry właściwej. Wykonuje się ją za pomocą urządzenia ściernego, zwykle w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Krioterapia polega na zamrażaniu. Plama niszczona jest miejscowo przy zastosowaniu dwutlenku węgla, ciekłego azotu lub podtlenku azotu. Metodę tę wykorzystuje się przy likwidowaniu piegów, plam soczewicowych oraz przebarwień starczych. Skutecznym „odplamiaczem” jest laser CO2.

Bielactwo

Przeciwieństwem przebarwionych plamek na skórze są zmiany charakteryzujące się brakiem barwnika. Mogą one dotyczyć małych powierzchni skóry bądź całego ciała. Skrajnym przypadkiem jest albinizm, czyli bielactwo wrodzone uogólnione. Częściej występuje w odmianie częściowej lub tzw. bielactwo nabyte (vitiligo). Choroba polega na pojawieniu się licznych, ostro odgraniczonych plam różnego kształtu i wielkości, otoczonych przebarwioną obwódką. Włosy, które rosną w obrębie plam, są zwykle białe.

Przyczyny choroby nie sq znane. W 30% przypadków to przypadłość rodzinna. Tylko w 20-30% przypadków zanikanie barwnika towarzyszy innym chorobom, jak: choroby tarczycy, niedokrwistość złośliwa, cukrzyca, łysienie plackowate, twardzina. Istnieje też związek między bielactwem, a układem nerwowym. Często początki choroby mają miejsce po wstrząsach psychicznych.

Nie ma skutecznego leczenia tego typu odbarwień. Stosuje się różne metody, m.in. leczenie zewnętrzne kortykosterydami. Z nowszych metod – leczenie chirurgiczne, polegające na przenoszeniu prawidłowo zabarwionej skóry w miejsca ognisk bielaczych.

Jak ukryć przebarwienia na skórze? Kosmetyki do kamuflarzu.

Mimo wdrażania nowych metod w leczeniu zaburzeń barwnikowych skóry, wyniki często nie są zadowalające. Pozostaje wówczas kamuflowanie zmian kosmetykami kolorowymi. Jeśli są niewielkie, wystarcza odpowiedni korektor. Przebarwienia o żółtawym kolorycie tuszujemy korektorem o fioletowym zabarwieniu, natomiast plamy pomarańczowe- niebieskim. Kosmetyk nakłada się punktowo i dokładnie wklepuje, by krawędzie stały się niewidoczne. Następnie całą twarz pokrywamy (odpowiednim do kolorytu cery) podkładem, który utrwalamy sypkim pudrem. Jeśli jesteśmy w posiadaniu klasycznego, beżowego korektora kolejność nakładania nieco zmieniamy- podkład, korektor, puder.

By dokładnie i długotrwale zatuszować niedoskonałości lub rozległe zmiany, musimy użyć specjalnych preparatów do kamuflażu. Zawierają one od 50 do 54% pigmentu, podczas gdy normalne kosmetyki kolorowe tylko 15%.

Specjalistyczne kamuflaże utrzymują się na skórze do 36 godzin nawet w ekstremalnych warunkach (upał, wysiłek fizyczny, kąpiel w basenie), pod warunkiem, że utrwalimy je specjalnym fiksatorem.

Jak pielęgnować stopę cukrzycową?

Cierpisz na cukrzycę? Od pewnego czasu boli cię stopa? Masz trudności z poruszaniem się? Nie zwlekaj z wizytą u lekarza!

By skutecznie wyleczyć stopę cukrzycową, konieczna jest walka z głównym winowajcą, czyli cukrzycą.

Przyczyną powstania nieprzyjemnego i groźnego zespołu objawów, zwanego stopą cukrzycową, jest źle kontrolowana cukrzyca. To powikłanie występuje u 6-10 proc. diabetyków. Wywołuje je niedokrwienie tkanek stopy. Nie lekceważ tego! Statystyki są zatrważające: cukrzyca jest powodem prawie 50% przypadków amputacji kończyn dolnych. Jednak wystarczy odrobina wysiłku, by temu zapobiec. Przekonaj się sama.

Higiena
Cukrzyca obniża naturalną odporność organizmu, stąd przy drobnych nawet zaniedbaniach pojawiają się natychmiast powikłania chorobowe (jak czyraki, ropnie). Zwykła codzienna kąpiel może wielu kłopotom zapobiec. Usuwając zanieczyszczenia skóry i złuszczający się, zrogowaciały naskórek, likwidujesz bakterie, pasożyty i grzyby chorobotwórcze. Jednak pamiętaj, by nie używać środków o zbyt agresywnym działaniu, np. złuszczającym. Najlepiej zaopatrzyć się w preparaty pochodzenia roślinnego. Korzystna jest krótka kąpiel pod bieżącą wodą (np. pod prysznicem). Za każdym razem kończąc mycie, spłucz skórę chłodnym strumieniem wody, a potem dokładnie wysusz stopy – szczególnie miejsca między palcami. By wysuszonej skórze stóp zapewnić odpowiedni poziom nawilżenia i elastyczności, stosuj kremy lub balsamy. Natomiast jeśli skóra jest nadmiernie wilgotna, poci się, sięgnij po puder do stóp. By zapobiec objawom stopy cukrzycowej, możesz też stosować np. kąpiele z dodatkiem soli ciechocińskiej lub bocheńskiej albo 5-minutowe kąpiele tlenowe (5 tabletek na litr wody Pertlenonu). Pamiętaj, że twoje stopy powinny być ciepłe i suche. Dlatego codziennie zakładaj świeże, miękkie skarpety. Noś zawsze buty, które dokładnie pasują i są ze skóry. Często sprawdzaj, czy nie ma w nich drobnych kamyczków, pęknięć, wystających gwoździ, które mogłyby uszkodzić skórę stopy. Jeśli zachodzi potrzeba noszenia obuwia leczniczego lub profilaktycznego, poproś lekarza ortopedę o pomoc w wyborze odpowiednich butów i wkładek.

Sygnały alarmowe
Czasem, mimo najszczerszych chęci, nie uda ci się ochronić przed powikłaniami. Powinny cię zaniepokoić następujące objawy:

1. Zaburzenia czucia objawiające się drętwieniem palców stóp, kurczami mięśni, brakiem wrażliwości na ból i temperaturę, występowaniem dolegliwości kujących i piekących.
2. Sucha łuszcząca się skóra, która swędzi i pęka oraz rogowacieje. Pojawiają się owrzodzenia, a z czasem – ogniska martwicy. Występuje też skłonność do grzybicy skóry i paznokci stóp. Nawet drobne rany goją się trudno i długo.
3. Pojawienie się deformacji palców stóp. Nogi są gorące i występują obrzęki grzbietu stopy. Jeśli choć jeden z powyższych problemów dotyczy ciebie, natychmiast zasięgnij porady lekarskiej i przeprowadź badania krwi z oznaczeniem poziomu glukozy, lipidów oraz czasu krzepnięcia.

W przebiegu cukrzycy najczęstszym powikłaniem jest bowiem uszkodzenie wskutek miażdżycy naczyń krwionośnych. A to z kolei prowadzi do niedokrwienia, niedotlenienia i w rezultacie – martwicy tkanek.

Skuteczne leczenie
By skutecznie wyleczyć stopę cukrzycową, konieczna jest walka z głównym winowajcą, czyli cukrzycą. Zaś w przypadku istniejących ran stosuje się ich przemywanie lub moczenie w 0,1% roztworze Rivanolu, po czym zakłada się suchy, jałowy opatrunek. W aptekach jest szereg gotowych opatrunków miejscowych, sterylnych, zawierających leki odkażające oraz chroniące ranę. Dodatkowo może być konieczna antybiotykoterapia. Leczenie stopy cukrzycowej wymaga też zaangażowania lekarzy kilku specjalności, oprócz diabetologa także dermatologa, fizjoterapeuty, a czasem i chirurga. Przy nieznacznych zmianach konieczne jest np. wycinanie zrogowaciałej skóry, a w wypadku dużych zmian ropnych -nacinanie, drenowanie, sączkowanie, wycinanie martwiczych tkanek.
Bezwzględnym warunkiem skutecznego gojenia zmian na stopie jest też jej odciążenie. Powinnaś leżeć w łóżku lub poruszać się za pomocą kul albo stosować specjalistyczne obuwie. I zobaczysz, twoje stopy znów będą zdrowo niosły cię przez życie.

Rady do stosowania od zaraz:

• Nie pal papierosów.
• Unikaj chodzenia boso.
• Myj nogi w letniej wodzie (nigdy w gorącej).
• Do obcinania paznokci nie używaj obcążków (korzystaj jedynie z pilniczka).
• Stosuj preparaty zapobiegające wysuszaniu i pękaniu skóry. Stwardniałą skórę i nagniotki usuwaj tylko przy użyciu pumeksu.
• Do domowego zabiegu pedicure nigdy nie używaj ostrego nożyka i żyletki.
• Paznokcie obcinaj równo, to zapobiegnie ich wrastaniu.

Brodawki, kurzajki – jak leczyć i usuwać?

Kurzajkę wywołuje wirus brodawki. Taka przypadłość uznawana jest za zaraźliwą i dość trudną do wyleczenia. Jak się przed nimi bronić, a jak je leczyć?

Jeden z bohaterów książki Marka Twaina pt. „Przygody Tomka Sawyera” – Huckelberry Finn, miał swoje sposoby na pozbycie się kurzajek. Do tego celu potrzebował kota bądź fasoli, cała ceremonia odbywała się o północy, na rozstaju dróg bądź na cmentarzu. Inne, podobne sposoby na kurzajki odnajdziemy w medycynie ludowej, co dowodzi, że ten problem towarzyszy nam już od wielu lat. Dziś wciąż trudno pozbyć się brodawek, choć naukowcy nieustannie zgłębiają ten problem. Są one nadal nie do końca poznaną zagadką dla medycyny.

Kurzajka jest to szarobrunatna, grudkowata narośl o szorstkiej powierzchni. Nie wygląda estetycznie i to stanowi największy jej problem. Jeśli pojawią się w okolicy paznokcia, mogą powodować unoszenie się płytki, co powoduje dość silny ból. Jeśli należysz do osób obgryzających paznokcie i jednocześnie masz problem z kurzajkami możesz spodziewać się ich również na ustach. Te pojawiające się na dłoniach można uznać za wyjątkowo kapryśne. Bywa, że wyrasta ich bardzo wiele, aż tu nagle w ciągu paru dni wszystkie znikają. Po prostu giną same pomimo wcześniejszego, nieskutecznego leczenia. Brodawki pojawiające się na stopach wnikają głęboko w skórę powodując stan zapalny. Daje to uczucie uciskania stopy przez gwóźdź co znacznie utrudnia chodzenie. Kurzajki na stopach często są mylone  z odciskami, wyciskamy je i smarujemy płynami przeznaczonymi na odciski. Takie „leczenie” nigdy nie skończy się powodzeniem.

Uparty wirus
Wszystkie brodawki wywołuje wirus brodawczaka ludzkiego (human papillomavirus- HPV), który znany jest z wielorakości odmian.  Każdy z wirusów wywołuje inny rodzaj brodawek verucea vulgaris), np. zwykle płaskie, mozaikowe.

Wirusa brodawczaka nie da się wyhodować w laboratorium, mając do dyspozycji sztuczne podłoże. Między innymi z tego też powodu nie znaleziono skutecznego leku na wszystkie rodzaje jego szczepów. Do tej pory, przy pomocy technik molekularnych scharakteryzowano 77 odmian. Dalsze 30 genotypów zidentyfikowano, ale nie zostały jeszcze w pełni poznane.

Wybrane typy HPV wykazują cechy onkogenne, czyli wywołują nowotwory błon śluzowych lub skóry. Genotypy HPV oznaczone numerami 16, 18 i 33 stwierdza się w śluzówce osób cierpiących na nowotwory narządów płciowych.

Uwaga kurzajki!!!
Tego rodzaju brodawek nie wolno rozdrapywać ani wycinać, ponieważ w ten sposób ich wirusy rozsiewają się po całym ciele. Mogą także zaatakować skórę wokół ust. Zarazić się nimi można przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Dodatkowym zagrożeniem dla osoby zdrowej jest korzystanie ze wspólnego ręcznika czy przedmiotów domowych. Niebezpieczeństwo czyha także w saunie, na basenie, szatni, solarium i wszędzie tam gdzie przebywa duża ilość różnych osób. Będąc na basenie zwróć uwagę na brodziki, które mimo płynu odkażającego są siedliskiem dla wirusów. Każdy wchodzący na pływalnię musi przejść przez taki brodzik.

Niektóre osoby dziedziczą skłonność do zarażania się takimi przypadłościami. Co temu sprzyja? Z pewnością młody wiek, urazy na skórze dłoni bądź te powstające przy obgryzaniu paznokci. Wycinanie skórek jak i używanie wspólnych narzędzi do manicure/pedicure bez odpowiedniej sterylizacji, również może być przyczyną pojawienia się brodawek. Kurzajek można się nabawić w każdym wieku. Na tą dolegliwość cierpią również rodzice małych dzieci, pielęgniarki, lekarze, a także masażyści, pedikiurzystki oraz osoby z upośledzoną odpornością komórkową.

Metody leczenia i usuwania kurzajek
Doświadczeni dermatolodzy twierdzą, że dostępnych metod leczenia jest wiele. Jednak zawsze trzeba podejmować kolejne próby pozbycia się takich brodawek. Skuteczną metodą usuwania kurzajek, która praktykowana jest od wielu lat jest lapisowanie. Patyczek potrzebny do tego zabiegu można zakupić w aptece. Kurzajki można smarować specjalnymi żelami, płynami i maścią. Produkty te zawierają kwas mlekowy, salicylowy bądź mocznik. Trudne do wyleczenia kurzajki można usuwać preparatami dostępnymi na receptę. O ich zastosowaniu decyduje dermatolog.

Medycyna ludowa podczas walki z kurzajkami poleca glistnik. Według innego nazewnictwa roślina ta zwana jest także jaskółczym zielem. Bardzo łatwo można je napotkać w porze letniej przy drogach i na skraju lasów. Jeśli złamiemy łodygę rośliny wycieknie z niej pomarańczowy sok. Glistnik zawiera aminy biogenne, flawonoidy, alkaloidy oraz sole mineralne. Jego sokiem smaruje się kurzajkę przez kilka dni. Niekiedy potrzeba na to więcej czasu, ale podobno prędzej czy później kurzajka zniknie. Podczas takich zabiegów należy jednak zachować szczególną ostrożność, ponieważ zatarcie oczu sokiem z łodygi może przyczynić się do powstania poważnych dolegliwości. Jeśli jesteś alergikiem leczenie kurzajek medycyną naturalną nie jest dobrym pomysłem.

Brodawki u dermatologa usuwa się poprzez łyżeczkowanie lub zamrażanie ich ciekłym azotem. Uprzednio zmiękcza się brodawkę, poprzez posmarowanie jej maścią salicylową i zaklejenie jej plastrem. Małe brodawki można usunąć przez elektrokoagulację. Jeśli wyżej wymienione metody zawodzą, w ogniska kurzajki wstrzykuje się bleomycynę. Taki zabieg jest skuteczny ale niestety także bolesny. Zazwyczaj – bez względu na liczbę brodawek – usuwa się 1 lub 2 jednocześnie. Po zabiegu pozostałe kurzajki często znikają. Dotąd nie wyjaśniono dlaczego tak się dzieje.

Dobroczynne właściwości wody – woda źródłem młodości i witalności.

Mimo iż woda nie ma zdolności nawilżania skóry, to jest aktywnym składnikiem wielu kosmetyków. Szczególnymi właściwościami odznaczają się wody z niektórych źródeł termalnych. Na czym więc polega ich wartościowość?

Woda termalna, zwana również cieplicą, ma temperaturę powyżej 20°C, a czasem osiąga nawet 70°C. Dzięki bogatej kompozycji mikroelementów, działa jak łagodzący kompres: koi podrażnienia, zmniejsza przesuszenie skóry i leczy schorzenia dermatologiczne. Ponadto pobudza aktywność enzymów i wspomaga mechanizmy systemu obronnego skóry. Ze względu na wyjątkowe właściwości wód termalnych, wykorzystuje się je do produkcji kosmetyków do pielęgnacji skóry suchej, delikatnej i wrażliwej. Znajdziesz je w kremach, mleczkach i balsamach oraz w postaci sprayu, służącego do odświeżania skóry i łagodzenia jej dolegliwości. Dermokosmetyki oparte na wodach termalnych można kupić tylko w aptekach. Są to najczęściej preparaty hipoalergiczne, które pozbawiono środków zapachowych i barwiących dla zminimalizowania ryzyka uczuleń i podrażnień.

Spragniona skóra
Ilość wody w naskórku i w skórze właściwej zwiększa się wraz z głębokością – im dalej od powierzchni skóry, tym wyższa zawartość wody w tkankach.

Skóra właściwa zawiera aż 80% wody, natomiast w naskórku wartość ta spada drastycznie do 10-13%. Na utratę wody narażone są wierzchnie warstwy skóry, które bezpośrednio kontaktują się ze środowiskiem zewnętrznym. Niekorzystnie na skórę działa wiatr, słońce, suche powietrze. Jednak największe straty wilgotności powoduje suche powietrze, o wilgotności mniejszej niż 40%.  Zachodzi bowiem proces, który na zasadzie różnicy ciśnień osmotycznych „wyciąga” wodę ze skóry. Dowiedziono, że dla odpowiedniego poziomu nawilżenia skóry, względna wilgotność otaczającego nas powietrza powinna wynosić nie mniej niż 40-50%.

Przy tak niskiej zawartości wody w warstwie rogowej naskórka nawet niewielka jej utrata wystarcza, aby odbiło się to niekorzystnie na wyglądzie cery i funkcjonowaniu skóry. Dlatego kosmetyki z wodą termalną aktywnie nawilżają, chroniąc jednocześnie skórę przed utratą wilgoci.

Historia kąpieli

Już Hipokrates stwierdził: „Sposób na utrzymanie ciała w zdrowiu i kondycji jest prosty-wonna kąpiel i pachnący masaż każdego dnia…”.

Już w czasach Starożytnych, rzymskie społeczeństwo korzystało z dobrodziejstw wody.  Kąpiel oprócz codziennego rytuału była także częścią życia towarzyskiego i społecznego.Rzymianie spotykali się w termach, łaźniach i saunach oddanych do życia publicznego. Tam właśnie odpoczywali i oddawali się przyjemności błogiego relaksu.  Najpopularniejsze były kąpiele w gorących źródłach.

Propagowanie idei „zdrowia u źródeł” przeżyło odrodzenie dopiero  w XVIII wieku. Wiele uzdrowisk powstało właśnie na ziemiach, gdzie znajdowały się źródła wód mineralnych.

Dziś SPA to nazwa ośrodków hydroterapii. „Sanusperaquam” opiera się na założeniu, że woda może ukoić lub pobudzić nasze ciało. Dzięki SPA odrodził się kult piękna opartego na holistycznej koncepcji człowieka, w której umysł, dusza, energia i ciało są nierozerwalną całością i gdzie jedyną receptą na piękno, urodę i zdrowie jest zachowanie harmonii pomiędzy tymi elementami.

W luksusowych farmach piękności wykorzystuje się leczące, relaksujące i upiększające działanie wody Są to odpowiednio dobrane zabiegi kosmetyczne, oparte na terapiach wodnych i masażach.

Zabiegi przywracające zdrowie i witalność
- Talasoterapia oznacza leczenie morską wodą (od greckiego thalassa – morze). Pojęcie to pochodzi z Francji, gdzie w 1867 roku zaczęto tak określać lecznicze zastosowanie wody morskiej, piasku, wodorostów, błota i innych substancji pochodzących z morza. Morze to istna tablica Mendelejewa – zawiera wszystkie znane pierwiastka.

Woda morska pod względem zawartości soli mineralnych i mikroelementów podobna jest do płynu owodniowego, czyli naturalnego środowiska, w którym rozwija się płód ludzki.

Dlatego moczenie się w morzu sprzyja wchłanianiu morskich minerałów i pierwiastków śladowych, pobudza krążenie krwi, aktywizuje przemianę materii i przyspiesza usuwanie toksyn z organizmu. Słona woda jest znakomitym antyseptykiem, lekiem na choroby skórne, a także drobne otarcia i rany. Przy leczeniu chorób skóry i reumatyzmu stosuje się morskie błoto, które zawiera algi i wodorosty.

- Solanki są to kąpiele z użyciem soli z mikroelementami. Działanie kąpieli solankowej polega przede wszystkim na wpływie soli na naskórek i ujścia gruczołów potowych, co w konsekwencji wywołuje silny odczyn ogólny i działa wzmacniająco. Powszechne zastosowanie ma w leczeniu zwyrodnień stawów, nerwobóli, w reumatologii i dermatologii. Poprawia krążenie.

- Sauna fińska (sucha) – sauna o gorącym powietrzu (85-120°C) i stosunkowo niskiej wilgotności powietrza. Zabieg wskazany przy zapalnych chorobach dróg oddechowych i schorzeniach reumatycznych.

- Sauna parowa (łaźnia rzymska) – sauna o wilgotności dochodzącej do 100 proc, lecz niższej temperaturze: 40-50°C. Zabieg intensywnie nawilżający skórę.

- Jacuzzi – odprężający masaż podwodny prowadzony za pomocą specjalnych duszy i podciśnienia .

- Bicze szkockie – ciało masowane jest przy pomocy chłodnego i gorącego strumienia wody. Woda ma odpowiednio temperaturę  37-45°C; 10-20°C. Celem zabiegu jest pobudzenie serca, przyśpieszenie krążenia, regulacja i zahartowanie osłabionego organizmu. Bicze wykonywane są za pomocą dyszy wytwarzającej strumień wody o regulowanej temperaturze i ciśnieniu 3 atmosfer. Regulują układ nerwowy i pobudzają układ krwionośny.