Na czym polega odczulanie?

W jaki sposób przeprowadza się odczulanie?

Odczulanie jest zabiegiem polegającym na podskórnym podawaniu alergenu w postaci rozcieńczonego roztworu. Taki zabieg powtarza się wielokrotnie przy jednoczesnym zwiększaniu dawki w przypadku przyzwyczajenia się organizmu do alergenu. Stosuje się odczulanie sezonowe bądź całoroczne z zastosowaniem odpowiednich przerw. W dniu poprzedzającym dzień odczulania, podaje się lek przeciwhistaminowy w celu zmniejszenia obrzęku oraz zwiększenia skuteczności szczepionki. Schemat odczulania powtarza się przez 5 lat. Taki zabieg przeprowadzają jedynie wykwalifikowani alegrolodzy, posiadający odpowiednio wyposażone gabinety. Specjalista musi posiadać także sprawdzone i atestowane środki oraz stosować je z należytą ostrożnością. Zabieg odczulania zmusza również pacjenta do zdyscyplinowania i regularnych zgłoszeń celem przyjęcia kolejnej, zaplanowanej dawki.

W jakim momencie warto poddać się odczulaniu?

Jeśli odczulanie ma przynieść jakiekolwiek efekty, osoba chcąca przeprowadzić kuracje nie może być uczulona na więcej niż cztery alergeny. W momencie kiedy pacjent reaguje na wiele alergenów odczulanie staje się nieskuteczną metodą. Im mniej substancji uczulających, tym efekt będzie lepszy. Pacjent chcący skorzystać z odczulania nie może cierpieć na żadną inną chorobę przewlekłą. Odczulanie przeprowadza się u pacjentów do 50 roku życia.

Kto nie może poddać się odczulaniu?

Z pewnością do tej grupy zaliczymy dzieci do 5 roku życia i dorosłych po 50tce. Kobiety będące w ciąży mogą poddać się odczulaniu tylko w momencie kiedy zabiegi rozpoczęły się przed zajściem w ciążę. Cierpiąc na ostre stany zapalne dróg oddechowych oraz choroby przewlekłe np. reumatoidalne zapalenie stawów, gruźlicę, zaburzenia odporności, nowotwory, niektórymi chorobami tarczycy i układu krążenia. Aby przystąpić do odczulania, wszystkie inne szczepienia należy zakończyć przed upływem 2 tygodni od zaplanowanego zabiegu. W innym przypadku jest to również przeciwwskazanie do wykonania odczulania.

Słoneczne „ukąszenia”

Stosowanie niektórych leków, ziół i kosmetyków w połączeniu z korzystaniem z kąpieli słonecznej w dobrowolny lub przypadkowy sposób może wywołać na skórze wysypkę, bąble i poparzenia. Czym jest to spowodowane? Jak powinniśmy chronić się przed fotodermatozami?

Dlaczego w czasie brania pewnych leków powinniśmy unikać słońca? Wiele związków chemicznych uwrażliwia skórę na szkodliwe działanie promieniowania świetlnego, wywołując odczyny fototoksyczne lub fotoalergiczne.

Jeśli dochodzi do reakcji foto-toksycznej, już po kilku minutach opalania na skórze pojawia się silne zaczerwienienie przypominające oparzenie słoneczne. Czasem wyskakują pęcherze wypełnione surowicą. Charakterystyczne zmiany pojawiają się tylko w miejscach wystawionych na słońce. Tego typu nadwrażliwość zwykle odstępuje po odstawieniu leków.

Niektóre osoby, zwykle należące do grona alergików, mając kontakt ze środkami fotouczulającymi doświadczają klasycznych symptomów alergii. Wtedy kilka godzin po powrocie z plaży na skórze, również w miejscach, które nie były opalane, wyskakują swędzące grudki wypełnione przezroczystym płynem. Zmienione pod wpływem słońca cząsteczki leków łączą się z białkami skóry, tworząc alergeny. Układ odpornościowy jest w stanie zapamiętać te alergeny. Następnie zawsze rozpoznaje je jako wroga reagując ostrym stanem zapalnym skóry. Pojawia się także wysypka, pokrzywka i obrzęk. W takiej sytuacji konieczne jest podanie leku antyhistaminowego.

Czarna lista…
Niestety prawie każdy lek może zwiększyć wrażliwość skóry na słońce. Do najpopularniejszych należą antybiotyki (np. doksycyklina i tetracyklina). Składniki te są często stosowane w leczeniu trądziku. Dlatego też wszelkie choroby skóry lepiej jest leczyć porą jesienną i w zimie niż w porze letniej, gdy słońce świeci mocniej i może spowodować dotkliwe poparzenia i dodatkowe znamiona.

Groźne dla opalających się mogą też być preparaty przeciwgrzybicze (np. gryzeofulwina), stosowane zarówno w postaci tabletek, jak i maści. Również dostępne bez recepty popularne niesteroidowe leki przeciwbólowe i przeciwzapalne zawierające kwas acetylosalicylowy, naproxen czy ibuprofen coraz częściej wywołują fotoalergie. Dlatego jeśli weźmiesz aspirynę, lepiej nie wychodź na słońce. Ryzyko alergii zwiększają preparaty na obniżenie ciśnienia (np. Propra-nolol), moczopędne (np. Furosemid), sulfonamidy (Biseptol i stosowana w reumatologii Sulfasalazyna), leki przeciwcukrzycowe (np. diabetol). Nawet środki przeciwbakteryjne dodawane do mydeł mogą uczulać.

Niebezpieczne są też zażywane leki hormonalne. Zawarte w nich estrogeny sprawiają, że opalamy się nierównomiernie, w plamy. Uważać na słońce powinny zarówno panie stosujące hormonalną terapię zastępczą, jak i zażywające pigułki antykoncepcyjne. Przed słońcem powinny się też kryć kobiety w ciąży ze względu na zachodzące w tym czasie w organizmie zmiany hormonalne.

A co z ziołami? Też potrafią sprawić przykre niespodzianki. Fotouczulenie może wywołać olejek z dziurawca, a także sporządzone z nich herbatki i tabletki, po które chętnie sięgamy, mając dolegliwości wątroby lub, żeby poprawić sobie nastrój (np. Deprim). Uczulają też oset, ruta, arnika, chryzantema, mniszek lekarski, nagietek. Lepiej nie opalać się po kąpielach i masażach z użyciem olejków cytrusowych i ekstraktów z bergamotki.

Jak można sobie poradzić z przebarwieniami? Jak ich unikać?
Trzeba wystrzegać się niebezpiecznych substancji. Dokładnie czytać ulotki, a w razie wątpliwości zapytać lekarza, czy w czasie kuracji można bezpiecznie korzystać z kąpieli słonecznych. Jeśli nie da się zmienić leku na taki, który nie powoduje niepożądanych reakcji, nie pozostaje nic innego, jak unikać słońca, zwłaszcza między 11.00 a 15.00, gdy słońce świeci w największym natężeniu. Także późnym popołudniem i w pochmurne dni koniecznie trzeba nakładać kremy z wysokim filtrem, czyli przynajmniej SPF 50. Taki kosmetyk powinien zawierać zarówno filtr przeciw UVB, jak i UVA oraz chronić skórę w dwojaki sposób: za pomocą substancji chemicznych i odbijając promienie słoneczne jak lustro. Odsłonięte części ciała należy posmarować pół godziny przed wyjściem z domu i co jakiś czas powtarzać smarowanie. Koniecznie trzeba to zrobić po kąpieli w morzu, jeziorze czy basenie, nawet wtedy, gdy krem reklamowany jest jako wodoodporny. Aby nie kusić losu, w lecie najlepiej nosić przewiewne lniane lub bawełniane ubrania z długimi rękawami, długie powłóczyste spódnice lub spodnie. Pamiętajmy, że promienie docierają do skóry przez szyby samochodu.

Dlaczego dochodzi do przebarwień posłonecznych?

Niektóre leki, zioła oraz kosmetyki pod wpływem słońca mogą wywołać na skórze poparzenie, bąble, wysypkę. Dlaczego tak się dzieje? Jak chronić się przed fotodermatozami i co, robić w momencie kiedy nas dotchną?

Dlaczego w czasie brania pewnych leków powinniśmy unikać słońca?

Wiele związków chemicznych uwrażliwia skórę na szkodliwe działanie promieniowania świetlnego, wywołując odczyny fototoksyczne lub fotoalergiczne. Gdy dojdzie do reakcji foto-toksycznej, już po kilku minutach opalania na skórze pojawia się silne zaczerwienienie przypominające oparzenie słoneczne. Czasem wyskakują pęcherze wypełnione surowicą. Charakterystyczne zmiany pojawiają się tylko w miejscach wystawionych na słońce. Nadwrażliwość zwykle mija po odstawieniu leku. U niektórych osób. zwykle alergików, pod wpływem środków fotouczulających mogą wystąpić klasyczne symptomy alergii. Wtedy kilka godzin po powrocie z plaży na skórze, również w miejscach, które nie były opalane, wyskakują swędzące grudki wypełnione przezroczystym płynem. Zmienione pod wpływem słońca cząsteczki leków łączą się z białkami skóry, tworząc alergeny. Układ odpornościowy zapamiętuje te alergeny. Później zawsze rozpoznaje je jako wroga i reaguje ostrym stanem zapalnym skóry z obrzękiem i pokrzywką albo wysypką. W tej sytuacji konieczne jest podanie leku antyhistaminowego.

Co znajduje się na czarnej liście?

Prawie każdy lek może zwiększyć wrażliwość na słońce. Są wśród nich antybiotyki (np. do-ksycyklina i tetracyklina), często stosowane w leczeniu trądziku. Dlatego choroby skóry lepiej leczyć jesienią i zimą niż w lecie, gdy słońce świeci mocniej i może spowodować dotkliwe poparzenia. Groźne dla opalających się mogą też być preparaty przeciwgrzybicze (np. gryzeofulwina), stosowane zarówno w postaci tabletek, jak i maści. Również dostępne bez recepty popularne niesteroidowe leki przeciwbólowe i przeciwzapalne zawierające kwas acetylosalicylowy, naproxen czy ibuprofen coraz częściej wywołują fotoalergie. Dlatego jeśli weźmiesz aspirynę, lepiej nie wychodź na słońce. Ryzyko alergii zwiększają preparaty na obniżenie ciśnienia (np. Propra-nolol), moczopędne (np. Furosemid), sulfonamidy (Biseptol i stosowana w reumatologii Sulfasalazyna), leki przeciwcukrzycowe (np. diabetol). Nawet środki przeciwbakteryjne dodawane do mydeł mogą uczulać.

Leki hormonalne. Czy są niebezpieczne?

To prawda. Zawarte w nich estrogeny sprawiają, że opalamy się nierównomiernie, w plamy. Uważać na słońce powinny zarówno panie stosujące hormonalną terapię zastępczą, jak i zażywające pigułki antykoncepcyjne. Przed słońcem powinny się też kryć kobiety w ciąży ze względu na zachodzące w tym czasie w organizmie zmiany hormonalne.

A co z ziołami?

Też potrafią sprawić przykre niespodzianki. Fotouczulenie może wywołać olejek z dziurawca, a także sporządzone z nich herbatki i tabletki, po które chętnie sięgamy, mając dolegliwości wątroby lub, żeby poprawić sobie nastrój (np. Deprim). Uczulają też oset, ruta, arnika, chryzantema, mniszek lekarski, nagietek. Lepiej nie opalać się po kąpielach i masażach z użyciem olejków cytrusowych i ekstraktów z bergamotki.

Jaka na to rada?

Trzeba strzec się niebezpiecznych substancji. Dokładnie czytać ulotki, a w razie wątpliwości zapytać lekarza, czy w czasie kuracji można bezpiecznie korzystać z kąpieli słonecznych. Jeśli nie da się zmienić leku na taki, który nie powoduje niepożądanych reakcji, nie pozostaje nic innego, jak unikać słońca, zwłaszcza między 11.00 a 15.00, gdy najbardziej pali. Także późnym popołudniem i w pochmurne dni koniecznie trzeba nakładać kremy z wysokim filtrem, czyli przynajmniej SPF 50. Taki kosmetyk powinien zawierać zarówno filtr przeciw UVB, jak i UVA oraz chronić skórę w dwojaki sposób: za pomocą substancji chemicznych i odbijając promienie słoneczne jak lustro. Odsłonięte części ciała należy posmarować pół godziny przed wyjściem z domu i co jakiś czas powtarzać smarowanie. Koniecznie trzeba to zrobić po kąpieli w morzu, leziorze czy basenie, nawet wtedy, gdy krem reklamowany jest jako wodoodporny. Aby nie kusić losu, w lecie najlepiej nosić przewiewne lniane lub bawełniane ubrania z długimi rękawami, długie powłóczyste spódnice lub spodnie. Pamiętajmy, że promienie docierają do skóry przez szyby samochodu.

Alergia na słońce? Czy to możliwe?

Pierwsze objawy alergii na słońce uaktywniają się wraz z pojawieniem się wiosny. Wtedy promyki są dość intensywne, a skóra po okresie zimowym nie zdążyła się jeszcze przyzwyczaić do obcowania z nimi.

Do objawów takiej alergii należy zaczerwienienie skóry i swędząca, drobna wysypka, która może pozostawić na skórze przebarwienia. Zaczerwienienie natomiast może samoistnie zniknąć.

Czasami uczulenie może przyjąć postać opuchlizny, swędzących pęcherzyków czy łuszczącej się skóry. Tego typu zmiany lokalizują się najczęściej na odsłoniętych partiach ciała. Miejsce w którym pojawią się zmiany zależy od czasu ekspozycji oraz długości fali światła.

Dodatkowymi odczuwalnymi zmianami mogą być nudności, ból głowy, wymioty, uczucie rozbicia, biegunka. Zmiany te nie są spowodowane jedynie promieniami słonecznymi, ale także innymi substancjami znajdującymi się w naszym organizmie. Do takich substancji zaliczamy np. leki bądź perfumy aplikowane na skórę.

Fotouczulenie  może powstać na wskutek dwóch reakcji. Pierwsza jest to reakcja fototoksyczna. Polega ona na podwyższeniu wrażliwości naszej skóry na słońce, poprzez aplikację niektórych substancji. Drugą reakcją jest reakcja fotoalergiczna. W tym przypadku angażowany jest układ odpornościowy. Działanie jakichkolwiek substancji uwrażliwiającej skórę nie jest potrzebne. Oba przypadki mają identyczne objawy do których zaliczamy swędzące wykwity.

Co może spowodować fotouczulenie?
Dość dziwny może wydawać się fakt, że niektóre środki kosmetyczne specjalnie mają umieszczane preparaty uwrażliwiające skórę na promienie słoneczne. Taki substancje można znaleźć najczęściej w przyspieszaczach do opalania. Do nich zaliczamy beta-karoten, L-tyrozynę i wyciąg z orzechowa włoskiego.

Związki chemiczne, które z łatwością znajdziemy w owocach, warzywach, ziołach a nawet lekach również prowadzą do niepożądanego fotouczulenia.
W kontakcie ze słońcem mogą uczulać:

• leki antykoncepcyjne,
• leki hormonalne – stosowane w hormonalnej terapii zastępczej,
• niektóre antybiotyki, tj.  fluorochinolony, tetracyklin,y sulfonamidy,
• preparaty przeciwbólowe,
• leki przeciwdepresyjne,
• leki przeciwłupieżowe,
• leki przeciwgrzybiczne,
• leki przeciwtrądzikowe np. z dziegciem,
• niektóre warzywa np. pietruszka, seler,
• niektóre zioła np. ruta, dziurawiec,
• dodatkowe substancje np. zapachowe stosowane w kosmetyce – piżmo, olejek bergamotowy.

Stosowanie perfum bezpośrednio na ciało w okresie letnim może doprowadzić nie tylko do uczulenia, ale również do trwałych przebarwień. Takie zmiany mogą okazać się trudne do usunięcia. z pewnością należą do tych mało estetycznych.

Alergia – pytania i odpowiedzi

Co powoduje alergie? Objawy. Leczenie.

Wiosna i początek lata, a nawet sam okres letni jest to czas rozkwitu roślinności oraz pylenia. Coraz więcej osób, właśnie w tym okresie boleje z powodu kataru czy piekących i zaczerwienionych oczu. Są to najczęstsze objawy alergii sezonowej. Niestety z roku na rok zwiększa się także ilość osób mających alergię na kosmetyki, zwierzęta, jedzenie a nawet kurz. Jest to niezwykle uciążliwa dolegliwość często nie pozwalająca normalnie funkcjonować.

1. Pojęcie alergii.
Alergia oznacza nadmierną, niekorzystną, nieadekwatną i powtarzalną reakcją układu odpornościowego organizmu na czynniki środowiskowe zwane alergenami. Atopią nazywamy podwyższony stan podatności na alergię.

2. Alergeny – co to takiego?
Alergenami nazywa się substancje, które są w stanie wywołać reakcje immunologiczne. Przeważnie zaliczamy do nich związki, które w przypadku większości ludzi nie powodują żadnych reakcji, są tolerowane i nie stanowią zagrożenia dla zdrowia. Alergeny mogą spowodować wystąpienie niepożądanych objawów a nawet stanowić zagrożenie dla życia, w przypadku kiedy mamy do czynienia z astmą, nadwrażliwością, obniżoną odpornością czy atopowym zapaleniem skóry.

3. Na co można być uczulonym?
Należy stwierdzić, że niestety prawie na wszystko. Alergenem może być każda substancja, niezależnie od tego czy jest połykana, wdychana czy wstrzykiwana. Do najczęstszych alergeny zaliczamy:

Alergeny pokarmowe:

• białko jaja kurzego,
• cielęcina, wołowina,
• czekolada,
• leki (najbezpieczniejsze są te podawane doustne – gdyż w razie wystąpienia reakcji alergicznej najłatwiej je wyeliminować z organizmu),
• mleko krowie,
• orzechy, migdały,
• pomidory, soja, owoce cytrusowe,
• ryby, skorupiaki.

Alergeny wziewne:

• pierze,
• pyłki roślin,
• pyły w miejscu pracy,
• roztocza kurzu,
• sierść zwierzaków,
• wełna,
• zarodniki pleśni.

Alergeny kontaktowe:

• jady os, pszczół, żmij,
• kosmetyki,
• guziki,sztuczna biżuteria, monety, metalowe dodatki do ubrań-  zawierające chrom i nikiel,
• środki czystości.

4. Co może być przyczyną alergii?
Przyczyny są różne. Głównie bazuje się na predyspozycjach genetycznych połączonych z kontaktem z alergenem. Odczyn alergiczny może wywołać nawet niewielkie stężenie alergenu.

5. Czy alergię mogą powodować leki?
Niestety one również. To indywidualna skłonność do alergii decyduje czy w naszym przypadku wystąpi nadwrażliwość na daną substancję. Dlatego też, przeważnie na ulotce preparatu znajduje się informacja, że jest on przeciwwskazaniem jeżeli stwierdzono nadwrażliwości na lek.

Leki najczęściej uczulające to:

• anestetyki (substancje znieczulające)- np. lidokaina,
• antybiotyki- szczególnie penicyliny, także neomycyna,
• barbiturany (np. fenobarbital, tiopental),
• insulina,
• leki o budowie sulfonamidowej – diuretyki (np. furosemid),
• leki stosowane w reumatoidalnym zapaleniu stawów (np. sulfasalazyna),
• leki przeciwwirusowe (np. stosowana w leczeniu opryszczki tromantadyna),
• leki przeciwbakteryjne (np. sulfacetamid, sulfadiazyna),
• leki przeciwbólowe – szczególnie salicylany i ich pochodne (np. aspiryna),
• doustne leki przeciwcukrzycowe (np. glimepiryd, gliklazyd),
• leki przeciwdrgawkowe z grupy benzodiazepin (np. klonazepam),
• substancje dodatkowe stosowane jako konserwanty np. glutaminian sodu,
• środki kontrastowe podawane przy wykonywaniu badań TK, RTG.

6. Jak może objawiać się alergia?

Na skórze: może pojawić się pokrzywka, wysypka, zaczerwienienie, rumień, bąble na skórze, pieczenie, swędzenie bądź obrzęki.
Jeżeli chodzi o układ oddechowy można zaobserwować duszności, kaszel, świsty a nawet astmę.
Przewód pokarmowy może uraczyć nas biegunką i wymiotami, natomiast w kanale nosowo-łzowym dochodzi do obrzęku nosa, kataru siennego, nieżytu nosa, zapchanego nosa bądź zapalenia spojówek.

Do najgroźniejszych postaci alergii zalicza się wstrząs anafilaktyczny. Tego typu reakcja organizmu charakteryzuje się natychmiastowym niewydolnością krążeniową, oddechową i spadkiem ciśnienia. Z pewnością wymaga interwencji lekarskiej, ponieważ jest to stan zagrożenia życia.

7. Jakie schorzenia mają zwykle podłoże alergiczne?

• alergiczne choroby przewodu pokarmowego,
• atopowe zapalenie skóry,
• astma oskrzelowa,
• katar całoroczny i sezonowy,
• obrzęk Quink’ego,
• pokrzywka,
• skaza białkowa,
• wyprysk kontaktowy (egzema),
• wstrząs anafilaktyczny,
• zapalenie spojówek.

8. Marsz alergiczny – co to takiego?
Marszem alergicznym nazywa się zmiany manifestacji objawów alergicznych. Na przestrzeni lat, nasz organizm zaczyna nieco inaczej reagować na ten sam alergen. Marsz alergiczny polega na przechodzeniu z jednej alergii w kolejną. Przykładem może być niemowlak, u którego alergie rozpoczynają się od uczulenia na białko mleka krowiego. W tym momencie alergia będzie objawiać się bólami brzucha, biegunką, wymiotami. W okresie wczesno-szkolnym z tego samego powodu, dziecko może cierpieć na kaszel, duszności bądź wysypkę. U dziecka nastoletniego zaobserwujemy nieżyt, a gdy będzie już dorosły objawy mogą przyjąć charakter ataków astmy.

9. Skaza białkowa, czyli uczulenie na mleko.
Jeśli dziecko cierpi na skazę białkową oznacz to, że jest ono uczulone na mleko. Może być również tak, że pod pojęciem mleko, kryją się inne produkty mleczne. Przez skazę białkową   rozumiemy alergie pokarmowe niemowląt powodowane nietolerancją mleka.

Objawy skazy białkowej można dostrzec na skórze w postaci zaczerwienień, swędzących zmian na rączkach, nóżkach i buzi, zmiany mogą się sączyć. Mogą być także odczuwalne w postaci dolegliwości przewodu pokarmowego. W tym przypadku występują biegunki, kolki jelitowe i częste ulewanie. Zwykle takie zmiany spowodowane są uczuleniem na białko krowiego mleka. Dolegliwości mogą również zostać wywołane przez przyjmowaniem wraz z mlekiem matki nietolerowanych przez organizm dziecka składników diety rodzicielki.
Produkty najczęściej uczulające nazywa się mianem „wielkiej ósemki” . Zaliczamy do nich jajka, mleko krowie, ryby, orzeszki ziemne, orzechy (pistacje i migdały), pszenicę, soję i skorupiaki.  Jeżeli dziecko jest alergikiem, ważne aby matka karmiła go piersią co najmniej przez pół roku. Pokarm matki jest dla niemowlaka z problemami alergicznymi najkorzystniejszy.
Bardzo ważnym elementem jest wystrzeganie się przez matkę pokarmów, które mogą być przyczyną uczuleń malucha. Tak dieta nosi nazwę „diety eliminacyjnej”.  Również dziecko powinno odżywiać się według takiej diety. W celu jej ułożenia należy skonsultować się z lekarzem specjalistą, również dlatego aby uniknąć niedoborów żywieniowych. Nowe produkty w diecie dziecka, a w szczególności te podejrzane o możliwość uczulania należy wprowadzać pojedynczo wraz z zastosowaniem kilkudniowych odstępów.

Skaza białkowa zwykle samoistnie zanika przed 2 rokiem życia. Aby  oszczędzić dziecku dokuczliwych i przykrych dolegliwości, zaleca się stosowanie mieszanek mlekozastępczych wraz z dietą eliminacyjną. Są to tak zwane hydrolizaty serwatkowe, dostępne na receptę. Pośród nich, do godnych polecenia znajdziemy: ALFARE firmy Nestle oraz Bebilon Pepti1, Bebilon Pepti MCT i Bebilon Pepti2 – produkowane prze firmę Nutricia.

10. Zespól alergii jamy ustnej (OAS)
Dopiero niedawno, tego typu schorzenie zostało poznane i opisane. Jego przebieg opisano w dwóch etapach i występowaniu tylko pozornie odrębnych reakcji uczuleniowych. Tak naprawdę reakcje krzyżują się i wspólnie tworzą obraz choroby. W pierwszym etapie powstaje uczulenie na pyłek rośliny, najczęściej leszczyny, brzozy bądź olchy. Pełny obraz choroby rozwinie się dopiero po upływie kilku tygodni. W tym momencie osobie chorej zaczynają szkodzić jarzyny i owoce. Na tle uprzednio istniejącej alergii wziewnej powodowanej przez pyłki rozwija się alergia pokarmowa.
Głównym objawem OAS jest pokrzywka kontaktowa powstająca w miejscu, w którym alergen styka się ze skórą. W przypadku jarzyn i owoców cierpią ręce i wargi. Bardzo szybko objawy przenoszą się na całą jamę ustna, także język. Mogą pojawić się także duszności.

W naszym regionie do najgorzej tolerowanych owoców zaliczamy brzoskwinie i jabłko. Początkowo osoba chora jest uczulona tylko na produkty surowe a objawy pojawiają się przy jedzeniu a także wąchaniu i dotykaniu ich. Po pewnym czasie nawet produkty gotowane powodują nieprzyjemne objawy. Jaki jest związek pomiędzy dwoma rodzajami wyżej wymienionych alergii? Wszystko wynika z faktu, że białka zawarte w pyłkach roślin mają zbliżony chemizm do alergenów pokarmowych występujących w niektórych jarzynach i owocach.

11. Profilaktyka przeciwalergiczna.
Oczywiście bez wątpienia do najlepszej profilaktyki należy unikanie alergenu. Jednak jest to możliwe dopiero wtedy, gdy mamy zdiagnozowaną alergię na konkretny czynnik. Jest to jednoznaczne ze świadomością i unikaniem rzeczy drażniących nasz organizm. W momencie kiedy mamy do czynienia z alergią kontaktową bądź pokarmową nie jest to trudne. Wiemy co możemy jeść, dotykać a co nie. Problem pojawia się dopiero w momencie, gdy jesteśmy uczuleni np. na zarodniki grzybów czy pyłki roślin.

W rodzinach, w których występuje skłonność do ujawniania się alergii, zaleca się unikanie kontaktu z alergenami zwierząt domowych i roztoczami kurzu domowego. Tyczy się to szczególnie małych dzieci. Warto również rozważyć pozbycie się dywanów, tapicerowanych mebli, a także klimatyzacji. Zwierzęta również należą do niezbyt mile widzianych w domu alergika. Oczywistym istnieje potrzeba stosunkowo częstej wymiany pościeli, utrzymania czystości całego mieszkania a także odpowiedniej higieny osobistej.
Jako działanie profilaktyczne zaleca się zażywanie cynku. To właśnie on wspomaga walkę z alergenami i stymuluje naszą odporność. Jeżeli zbliża się okres pylenia roślin (na które jesteśmy uczuleni), warto zażywać wapno, najlepiej w połączeniu z kwercetyną i cynkiem. Jeśli nawet pojawią się objawy alergii to z pewnością nie będą one tak nasilone jak bez stosowania wyżej wymienionych środków. Jeżeli alergia dotyczy objawów skórnych warto stosować odpowiednie kosmetyki. Najlepiej sięgnąć po te do cery bardzo wrażliwej i skłonnej do alergii. Przykładowe firmy to FlosLek i AA.
Cierpiąc z powodu uczulenia na roztocza, można a nawet warto zaopatrzyć się w specjalne preparaty, urządzenia służące do zwalczania roztoczy. Na rynku dostępny jest specjalne aerozole, płyny do dywanów zwalczające roztocza i wkłady rozgrzewające. Takie urządzenie jest połączeniem prześcieradła i odpowiedniego dla niego wkładu rozgrzewającego, którego zadaniem jest redukcja liczby roztoczy dzięki zastosowaniu odpowiedniej tkaniny, z jakiej wytworzone jest produkt oraz podwyższonej temperaturze.

12. Jakie leki stosować, gdy pojawią się objawy?
Leczenie alergii należy do leczeń wielokierunkowych. Grupa lekarzy zajmująca się alergią to alergolodzy. To właśnie oni stosują schematy leczenia z wykorzystywaniem leków, najczęściej dostępnych wyłącznie na receptę. Oczywiście nie zawsze alergia jest tak nasilona, że wymaga wizyty u alergologa. Często stosuje się proste preparaty antyalergiczne, dostępne bez recepty. Do takich należą np.:

• Leki doustne zawierające cetyryzynę: Alerzina, Allertec WZF Letizen, Amertil Bio, Cetalergin Ten, Zyrtec UCB.
• Leki doustne zawierające loratadynę: Aleric, Loratadyna galena, Loratan Claritine SPE, Loratan Pro.
• Leki zwężające naczynia krwionośne (krople, kremy, żele, maści (do oczu/nosa)): Visine, Starazolin hydrobalance, Starazolin 0.05%, krople do oczu- Oculosan, krople do nosa- Berberil- Rhinophenazol, Betadrin.
• Preparaty do stosowania miejscowego z glikokortykosteroidami: maść Hydrocort 0,5%, Hydrocortisonum krem 0,5%.
• Preparaty z zawartością wapnia i cynku np.: Calcium Pliva z wit.C i cynkiem, Calcium Duo Alergo + kwercetyna, Calcium Alergo plus.

13. Zażywasz leki przeciw alergii? O czym musisz pamiętać…
Nawet leki stosowane w terapii do leczenia alergii również mogą wywołać nadwrażliwość. Jeżeli dojdzie do takiej sytuacji, lek należy odstawić a następnie udać się na konsultację lekarską.

Lek jak każdy, nawet przeciw alergii może powodować niepożądane skutki. A oto kilka przykładów. Niektóre leki antyhistaminowe (np. difenhydramina, klemastyna, cetyryzyna, loaratadyna) mogą powodować: obniżenie koncentracji, senność, uniemożliwia wykonywanie pracy na wysokościach czy pracy wymagającej skupienia, spowolnia reakcje podczas prowadzenia samochodu.

Leki obkurczające naczynia, stosowane miejscowo przez dłuższy niż zalecany mogą wywołać anemizację naczyń, co może doprowadzić do obumarcia tkanek.

Wcześniej wymienione glikokortykosteroidy – powinny być stosowane wyłącznie kiedy są niezbędne. Tego typu leki, stosowane w wysokich dawkach bądź  podawane długotrwale mogą wywołać zaburzenia gospodarki hormonalnej.

Przyjmowane leki, zbliżając się do zakończenia terapii należy odstawiać stopniowo. Szybkie zrezygnowanie z lekarstw może spowodować nawrót alergii z podwójna siłą.

14. W jaki sposób możemy rozpoznać na co mamy uczulenie?
Jednym z najprostszych sposobów jest obserwacja swojego organizmu. Należy zauważyć po  zastosowaniu jakich kosmetyków bądź zjedzeniu jakich pokarmów występują symptomy alergii. Jeśli alergia pojawia się o okresie pylenia, należy sprawdzić w jakim czasie kwitną konkretne rośliny. Jednak chyba najskuteczniejszą i sprawdzoną metodą, która pozwala dokładnie określić na jakie alergeny jesteśmy uczuleni jest wykonanie specjalistycznych testów alergologicznych. Tego typu testy obejmują badanie krwi, testy skórne oraz testy prowokacyjne.

15. Czy istnieje możliwość uwolnienia się a na zawsze od alergii?
Jest to wykonalne, jednak bardzo trudne. Wraz z wiekiem objawy alergii ulegają wygasaniu a czasami mogą całkowicie zniknąć. Jeżeli jest to możliwe powinno się wyeliminować  bądź ograniczyć kontakt z alergenami. Do najbardziej skutecznych metod walki z alergią zaliczamy immunoterapię swoistą – odczulanie.

Jak odpowiednio zapobiegać poceniu się?

Zanim poczujesz nieprzyjemny zapach wydzielający się spod pach, możesz skutecznie przedłużyć swoją świeżość i higienę nawet podczas gorących dni. Skórę warto zabezpieczać odpowiednimi antyperspirantami. NIE DEZODORANTAMI. Antyperspiranty w obecnych czasach są znane pod trzema formami – w kulce, sztyfcie (żelowym/z dodatkiem talku) i aerozolu. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na napis – antyperspirant. Przez pomyłkę możemy zakupić zwykły dezodorujący preparat nie mający nic wspólnego z ochroną przed poceniem. Odpowiednia ochrona zapewni nie tylko komfort nam samym ale również uprzyjemni innym pobyt

Każdy z nas się poci (chyba że ostrzyknęliśmy gruczoły potowe botoxem;)), jest to normalny proces regulacji temperatury naszego organizmu. Sam pot jest prawie bezzapachowy, ale gdy na skórze zaczynają rozkładać go bakterie, zaczyna nabierać przykrej woni.

Kilka informacji o pocie…

• Pot jest wodnym roztworem soli. W jego skład wchodzą między innymi związki takie jak: mocznik, kwas mlekowy, aminokwasy, węglowodany, związki mineralne (wapń, potas, żelazo, magnez). To właśnie te składniki decydują o pH potu i nadają skórze kwaśny odczyn.
• Codziennie organizm produkuje ok. 800ml potu, a w upalne dni ilość zwiększa się nawet do kilku litrów. Na skórze jest około 3 miliony gruczołów potowych, do których zaliczamy gruczoły ekrynowe i apokrynowe.
• Gruczoły ekrynowe są rozmieszczone na całym ciele i odpowiadają za regulacje temperatury, ponieważ poprzez parowanie chłodzi skórę. Ten rodzaj potu w 99% składa się z wody, a resztę stanowi sód, potas, chlor, mocznik i kwas mlekowy. Pot wydzielany przez gruczoły ekrynowe nie jest dobrym podłożem do rozwoju bakterii więc nie ma przykrego zapachu.
• Gruczoły apokrynowe, znajdują się tylko pod pachami i w okolicach pachwin. Uaktywniają się w okresie dojrzewania i reagują głównie na bodźce hormonalne i emocjonalne. Wydzielany przez gruczołu apokrynowe pot zawiera niewielkie ilości substancji tłuszczowych co stanowi bardzo dobrą pożywkę dla rozwoju bakterii. To ten rodzaj potu stanowi źródło przykrego zapachu.

Jeżeli obficie się pocisz masz dwa wyjścia. Dysponując dużą gotówką, możesz poddać się zabiegowi wstrzyknięcia Botoxu, który zaprzestanie aktywności gruczołów i pot nie będzie wydzielany. Jednak jest to na tyle kosztowny i nietrwały czasowo zabieg, że pozwalają sobie na niego przeważnie biznesmeni, którzy cierpią na nadpotliwość w strefie dłoni. Z uwagi, że często witają się, podając swoją dłoń, stanowi to dla nich i otoczenia dość duży dyskomfort. Drugim sposobem, znacznie tańszym jest przestrzeganie odpowiedniej higieny, noszenie odzieży z włókien naturalnych, przewiewnych i stosowanie odpowiednich kosmetyków. Głównymi składnikami takich preparatów są niedrażniące skóry, alkaliczne (zasadowe) sole glinu, które nie tylko hamują rozmnażanie bakterii, ale także ograniczają wydzielanie potu. Pod wpływem temperatury i wilgoci substancja aktywna zmienia się na skórze w żel, który nie zatyka porów, a jedynie zwęża je, ograniczając nadmierną potliwość. W składzie antyperspirantów odnajdziemy także garbniki oraz preparaty ziołowe, takie jak szałwia, tymianek, rozmaryn, wyciągi z kory dębu. Ostatnio stosuje się naturalny krzemian magnezowy, czyli talk, który pochłania pot oraz neutralizuje towarzyszący mu zapach. Ponadto wysuszając skórę, ogranicza rozwój mikroflory bakteryjnej. Jest łagodny dla skóry, nie powoduje podrażnień.

Nowoczesne antyperspiranty chronią skórę przez 24 godziny, a niektóre nawet dwukrotnie dłużej. Oczywiście jeżeli nie uprawiamy prac bardzo wysiłkowych w temperaturze 35 stopni Celsjusza. Bezwonne lub delikatnie perfumowane produkty nie wykluczają stosowania perfum lub wody toaletowej, są też idealne dla osób z wrażliwą skórą. Można używać je przy ciemnym ubraniu ponieważ nie pozostawiają białych śladów na odzieży.

Ważne uwagi:

1. Stosowanie kosmetyków chroniących przed potem przynosi właściwe skutki tylko wtedy, kiedy zastosujemy je na czystą i suchą skórę. Tylko w tym wypadku zapewniają skuteczne działanie.
2. Antyperspiranty w przeciwieństwie do zwykłych dezodorantów działają przez kilkanaście godzin, wystarczy więc użyć go tylko raz, najlepiej po porannym prysznicu. Stosowanie takich preparatów na noc nie jest wskazane. W tym czasie skóra powinna się regenerować i spokojnie oddychać. Nadmierne zwężenie kanalików potowych może prowadzić do powstawania stanów zapalnych w okolicach ich ujść.
3. Kosmetyki na bazie alkoholu mogą prowadzić do powstania podrażnień w momencie zastosowania po depilacji. Warto więc odczekać kilka godzin od momentu depilacji do aplikacji kosmetyku.
4. Depilacja pach jest absolutną koniecznością. Zalegający na włosach pot i mnożące się bakterie zniwelują działanie nawet najlepszego dezodorantu.
5. Antyperspiranty stosujemy wyłącznie pod pachami i ewentualnie na stopy. W żadnym przypadku na całe ciało.
6. W upalne dni kończ mycie chłodnym natryskiem. Zimna woda zwęża ujścia gruczołów potowych.
7. Przed wyjściem na plażę lub do solarium staraj się ograniczyć ich kontakt ze skórą. Mogą powodować powstawanie miejscowych przebarwień.
8. Podczas wieczornej kąpieli dokładnie zmyj resztki preparatu ze skóry i pozwól jej odpocząć.
9. Dobierając preparat, kieruj się głównie skutecznością działania, a dopiero na końcu zapachem i reklamą. Forma aplikacji i zapach preparatu nie mają większego wpływu na jego efektywność. O jego skuteczności decydują przede wszystkim zawarte składniki i to właśnie od nich zależy, czy preparat działa dezodorująco czy również hamuje wydzielanie potu.
10. Zwróć uwagę na siebie… Pot sam nie znika a to, że ty go nie czujesz nie sprawi, że inni nie będą go odczuwać…

Problem ze skórą wrażliwą… Dezodoranty bądź antyperspiranty mogą uczulać. Takie reakcje powoduje najczęściej ich skład, czyli substancje zapachowe i konserwanty zawarte w produkcie. Zawartość alkoholu, która wzmacnia działanie przeciwbakteryjne  może działać drażniąco na wrażliwą i skłonną do alergii skórę. W przypadku, kiedy po zastosowaniu dezodorantu pojawia się zaczerwienienie i swędząca wysypka, należy jak najszybciej sięgnąć po inny środek. Pamiętaj, że najbezpieczniejsze dla skóry są dezodoranty i antyperspiranty hipoalergiczne tzn. pozbawione alkoholu, środków zapachowych i konserwantów, czyli środków mogących wywołać podrażnienie, a nawet uczulenie. Naturalnym produktem jest deokryształ – ałun. Jest to siarczan glinowo-sodowy, półprzezroczysty minerał. Przed użyciem należy zwilżyć lekko jego powierzchnię wodą i potrzeć nim miejsca szczególnie skłonne do pocenia. Jego działanie jest identyczne jak w przypadku innych preparatów – zwęża on ujścia kanalików potowych i eliminuje przykry zapach.

Jak pozbyć się przebarwień posłonecznych?

W związku z nieuniknionymi zmianami pór roku, właśnie szykujemy się do wiosennej regeneracji skóry i poprawy swojego wyglądu po okresie zimowym. Już dosłownie za kilka tygodni znowu poczujemy gorące promienie słońca na naszej skórze. Niestety to przyjemne uczucie może pozostawić po sobie niezbyt fajne pamiątki w postaci wysuszenie skóry, poparzeń słonecznych, przyśpieszenia procesów starzenia się oraz licznych przebarwień.

Złota opalenizna często cieszy nas krótko, jak szybko się pojawia tak i szybko znika. Niestety ciemniejsze plamki mogą na długo pozostać widoczne i nie są tak pożądane jak całościowa opalenizna. Przebarwień możemy nabawić się zarówno w solarium jak i korzystając z kąpieli słonecznych. Po zaobserwowaniu tego typu zmian skórnych należy przeprowadzić kurację rozjaśniającą, w domu lub w gabinecie dermatologicznym/ kosmetologicznym.

Wiele osób uważa, że przebarwienia mogą powstać tylko podczas upalnych dni w środku lata. Jest to bardzo mylne… Najwięcej zmian skórnych tego typu powstaje późnym latem. Długotrwałe wylegiwanie się na słońcu bez dostatecznej ochrony szybko nadaje skórze brązowy kolor, ale często nierównomiernie. Ciemne plamki i plamy powstają w miejscach najczęściej poddawanych ekspozycji słonecznej, czyli na twarzy, dłoniach czy dekolcie. Problem dotyczy 30% kobiet po trzydziestce i prawie 90% po 50. roku życia. Osoby młodsze zmagają się z pojedynczymi plamkami, które są głównie pochodzenia hormonalnego (ostuda), natomiast te w wieku dojrzałym z rozlanymi, zbitymi plamami posłonecznymi (soczewicowatymi). Według dermatologów około 60% plam wywołuje na skórze słońce, a zaledwie 13% związanych jest z naturalnym starzeniem się skóry.

Gdzie najczęściej powstają zmiany barwnikowe?
Często barwnik występujący w skórze rozkłada się nierówno. W tym momencie dochodzi do powstania przebarwień o gładkiej powierzchni, ewentualnie przypominają siateczkę. Mogą być niewiele ciemniejsze od karnacji skóry, czasem jednak przybierają nawet ciemnobrunatny kolor i umiejscawiają się na różnych głębokościach. Do określenia rodzaju i głębokości przebarwień stosuje się lampę Wooda.

Na powstanie plamek narażone są zwłaszcza osoby z ciemną pigmentacją skóry. Osoby te najczęściej posiadają ciemne oczy i śniadą karnację, niezależnie od pory roku. Jeśli masz taki fototyp, planuj urlop raczej w czerwcu lub we wrześniu, gdy słońce nie działa tak silnie jak w najgorętsze dnie lata. Przebarwienia bywają także efektem kuracji farmakologicznej. Plamotwórcze są zwłaszcza leki doustne: antybiotyki (odkażające układ moczowy), sulfonamidy, leki przeciwbakteryjne, niesterydowe przeciwzapalne, obniżające poziom cholesterolu, a nawet tak często zażywana aspiryna. Ciemne zabarwienie skóry może powstać również po stanie zapalnym. Mają na to wpływ wahania hormonalne. Pierwsze plamki pojawiają się najczęściej podczas ciąży oraz w trakcie przyjmowania pigułek antykoncepcyjnych. Niechcianą pamiątkę pozostawia oparzenie silnie operującym słońcem połączone z lekkim odmrożeniem skóry, takie jak w czasie pobytu na nartach.

Odczyny fototoksyczne. Tego typu zmiany również należą do przebarwień. Lokalizują się w miejscach, które miały kontakt z substancją fotouczulającą i były wystawione na działanie słońca. Najczęściej skórę na światło uwrażliwiają składniki takich roślin, jak: dziurawiec, pasternak, koper, seler. Plamki najczęściej pojawiają się na podudziach. Winowajcą bywa też olejek bergamotowy – jest popularnym składnikiem perfum. Przebarwienia umiejscawiają się na bocznych powierzchniach szyi i na dekolcie, czyli w miejscach, gdzie nanosi się zapach. Miejsca te bardzo rzadko zasłaniane są w porze letniej dlatego też należy wystrzegać się perfumowania w tych miejscach. Zapewni to zminimalizowanie możliwości pojawienia się zmian barwnikowych.

Rozjaśnianie i usuwanie przebarwień
W skutecznych preparatach wybielających najczęściej łączy się hydrochinon, kwas kojowy i witaminę C. Hydrochinon i kwas kojowy to silnie odbarwiające związki chemiczne, które blokują wytwarzanie melaniny (barwnik skóry). Składnik pierwszy ma optymalne działanie wybielające, jeśli jego stężenie w kremie wynosi od 2 do 4%, natomiast przy kwasie kojowym jest to od 3 do 6 %. Kwas kojowy dodatkowo działa antybakteryjne i przeciwutleniająco, spłyca zmarszczki jednocześnie nawilżając skórę.

Silnie wybielającą substancją jest kwas azelainowy, który nadaje się też do cer trądzikowych, z rozszerzonymi porami i ze zmianami naczyniowymi. W rozjaśnianiu przebarwień wielkie zasługi ma witamina C jak i jej pochodne. Spowalniając syntezę melaniny, rozjaśnia i wyrównuje odcień skóry. Witaminę C stosuje się w stężeniu 10 – 20%.

W działaniu antybarwnikowym stosuje się również retinol, czyli pochodną witaminy A. Działa wyrównująco na koloryt skóry, nie dopuszcza do powstania skupisk barwnika i nadmiernego rogowacenia naskórka. Witamina A zmniejsza pigmentację nawet o 60%. Kosmetyki depigmentacyjne zawierają także składniki złuszczające i wygładzające naskórek, takie jak kwas salicylowy i kwas glikolowy. Innowacją stało się połączenie kwasu salicylowego wraz z substancjami tłuszczowymi.. Daje to efekt lepszego wnikania w skórę i równomiernego złuszczania.

W kuracji rozjaśniającej sprawdzają się również kwasy owocowe, a zwłaszcza kwas glikolowy, uzyskiwany jest z trzciny cukrowej. Kwasy najczęściej stosuje się w stężeniu 5-15%. Złuszczając regularnie zrogowaciały i stary naskórek, ułatwiamy penetrację związków wybielających w głąb skóry.

Przebarwienia mogą zostać usunięte również przy pomocy wyciągów roślinnych, choć kuracja w tym przypadku trwa nieco dłużej. Rozjaśniająco działają ekstrakty z mącznicy lekarskiej, cebuli narcyza, lukrecji, zielonej herbaty skalnicy, morwy i winogron. Wybielające właściwości ma ekstrakt z moreli i drożdży oraz wyciąg z ogórka i cytryny. Podobnie działa arbutyna, roślinna pochodna hydrochinonu.

Kremy depigmenacyjne – tylko dla cierpliwych
Najnowsze kosmetyki wybielające ograniczają powstanie melaniny, która odpowiada za ciemny kolor skóry. Nadają się one do każdego rodzaju cery, jednak w wypadku cery wrażliwej i naczynkowej lepiej wypróbować preparat na małej powierzchni, ponieważ mogą wystąpić podrażnienia. Silne kosmetyki stosuje się punktowo, tylko w obrębie przebarwień. Skuteczność zależy od głębokości zmian. Im głębiej umiejscowiona plamka, tym trudniej ją usunąć. Kuracja wybielająca jest stosunkowo czasochłonna. Na pierwsze efekty można liczyć po kilku tygodniach, a często widać je dopiero po 3-4 miesiącach. W czasie stosowania kremów należy obowiązkowo chronić się przed słońcem, nawet w okresie zimowym i także po skończonej kuracji rozjaśniającej. Jeśli plamki znajdują się w głębszych warstwach skóry, nie uda się usunąć ich nawet najmocniejszym kremem. Jedynym ratunkiem jest wtedy zabieg złuszczania wykonany przez dermatologa.

Jak usunąć przebarwienia szybko i skuteczne?
Najlepszym rozwiązaniem jest wizyta u dermatologa. Jeżeli po roku regularnego smarowania miejsc objętych zmianami, nawet dwa razy dziennie nie widać większych efektów, musisz udać się do lekarza dermatologa.

W zależności od głębokości zmian lekarz zaproponuje kurację peelingiem. Powierzchowne peelingi opierają się zwykle na kwasie migdałowym oraz  kwasie glikolowym w połączeniu z kwasem kojowym. Wspomagająco działa mikrodermabrazja, czyli powierzchowne mechaniczne ścieranie. Należy jednak pamiętać, że tego typu zabieg wykonywany jako jedyny nie jest w stanie zlikwidować przebarwień.

Skuteczny jest Yellow Peel będący kombinacją kwasów retinowego, fitowego, kojowego i azaleinowego z dodatkiem witaminy C. Peeling nie złuszcza silnie skóry a jedynie odrywa jej drobinki. Dodatkowo pobudza produkcję elastyny  i kolagenu, działa antyoksydacyjnie co opóźnia proces starzenia się skóry. Dla pełnego efektu warto wykonać od 4 do 6 zabiegów w odstępie miesiąca.

Jednak jednym z najlepszych preparatów do usuwania przebarwień jest  Cosmelan. Jest to peeling oparty na kwasie kojowym, fitowym, askorbinowym i retinolu. Mimo, że zabieg jest dość drogi, to  gwarantuje całkowite usunięcie przebarwień. Efekt widoczny jest już po dwóch tygodniach, najdalej po miesiącu od wykonania zabiegu. Aby go utrzymać, należy smarować twarz specjalnym kremem, który ma za zadanie usunąć resztki przebarwień i zapobiegać powstawaniu nowych. Preparat wystarcza na 1,5-2 miesiące, potem warto dokupić drugi. W przypadku rozlanych zmian również skuteczny jest laser. Natomiast powstał brunatne plamki na rękach doskonale pozwala usunąć krioterapia, czyli zamrażanie ciekłym azotem.

Głębokie złuszczanie naskórka za pomocą peelingów

Głębokie złuszczanie dotyczy naskórka oraz górnych warstw skóry właściwej. Głębokie złuszczanie jest jedną z metod korygowania defektów skóry a szczególnie przebarwień oraz powierzchownych zmian bliznowatych, zwłaszcza w przypadku trądziku.

Do tego celu stosowany może być peeling cypryjski, Green Peel, polski peeling ziołowy Jadwiga, Jessner – Peeling.

Peelingi są naturalne i bezpieczne. Mieszanka ziołowa, zostaje wtarta w skórę i wywołuje przekrwienie oraz złuszczanie naskórka. W zależności od tego jakie składniki są zawarte w preparacie, działa on z różną intensywnością. Peelingi ziołowe mogą wykonywać jedynie doświadczone i przeszkolone kosmetyczki, aby nie spowodować niepotrzebnych uszkodzeń skóry.

Peeling cypryjski
Zawiera zioła, wodorosty, miętę pieprzową, nagietek i melisę. Ma podwójne działanie, mechaniczne oraz biologiczne. Poprawiają krążenie kiwi, rewitalizują skórę, działają przeciwzapalnie.
Likwiduje:
- trądzik,
- tłustość skóry,
- rozszerzone pory,
- przebarwienia,
- piegi,
- ostudę,
- delikatne zmarszczki i bruzdy,
- matową, szorstką skórę.

Efekt jest widoczny po pierwszym zabiegu. Włókna ziół w kontakcie ze skórą stają się aktywne i zaczynają penetrację w skórze, poprawiając krążenie krwi w miejscu zabiegu. Wpływają też na gruczoły łojowe, zmniejszając wydzielanie sebum. Peeling ziołowy powoduje regenerację skóry, dodatkowo blokuje działanie wolnych rodników. Jest odpowiedni dla każdej skóry, nawet wrażliwej. Stosowane zioła i preparaty nie powodują podrażnień. Posiadają atest PZH. Nie jest to zabieg bolesny. Klient nie musi pozostawać po kuracji w domu i już po tygodniu, po jednorazowej aplikacji może skorzystać ze słońca bądź solarium. Peeling cypryjski nie powoduje żadnych objawów ubocznych, jest całkowicie bezpieczny. Działa efektywnie o każdej porze roku.
Zaobserwowano, że po zastosowaniu terapii ziołowej i głębokiego złuszczania skóra u osób cierpiących na opryszczkę wargową bądź nosową znacznie się poprawiła, a występowanie i nasilenie się zmian zmniejszyło się. Mając opryszczkę wargową należy zachować specjalną ostrożność podczas wykonywania zabiegu i unikać bezpośredniego kontaktu, aby nie spowodować jej uszkodzenia. Oczywiście peeling cypryjski wykonujemy wyłączenie w gabinecie kosmetycznym bądź lekarskim. Częstotliwość stosowania zależy od rodzaju skóry i jej reakcji na działanie ziół. Najczęściej zaleca się 3 zabiegi w ciągu 10 dni, zapobiegawczo – raz w miesiącu.

Green Peel
Jest jedną z metod głębokiego złuszczania naskórka, ponieważ złuszcza od 3 do 5 warstw. Metoda ta bazuje na naturalnej, specjalnej mieszance ziołowej, nie zawierającej substancji chemicznych czy syntetycznych cząstek trących.

Działanie mieszanki ziołowej polega na:
- intensywnym przekrwieniu prowadzącym do poprawy metabolizmu skóry,
-oczyszczeniu skóry,
- płatowym złuszczaniu powierzchownych warstw naskórka, pobudzającym tworzenie się nowych komórek,
- stymulację regeneracji naskórka i górnych warstw skóry właściwej, tworzenie się własnego kolagenu
- redukcji tworzenia się zaskórników i innych zanieczyszczeń skóry.

Zabieg może być skojarzony z drenażem limfatycznym, laseroterapią, zluszczaniem kwasami czy też peelingienn enzymatycznym. Proces złuszczania naskórka różnych części ciała trwa od 5 do 10dni (np. twarz ok. 5 dni). W tym okresie pacjent otrzymuje specjalne preparaty zabezpieczające. Zabieg w zależności od schorzenia skóry, można powtarzać wielokrotnie, jednak nie częściej niż co cztery tygodnie.

Wskazaniami są:
- skóra tłusta
- skóra z rozszerzonymi porami
- trądzik pospolity
- blizny potrądzikowe, powypadkowe i inne
- rogowacenie okołomieszkowe
- skóra starcza
- uszkodzenia posłoneczne skóry (elastoza)
- skóra ze skłonnością do powstawania prosówek i cyst łojotokowych
- opadnięte kontury twarzy
- starzenie się skóry rąk (plamy barwnikowe)
- zwiotczenie skóry
- rozstępy
- zwiotczała skóra powłok brzusznych, ramion, ud.

Przeciwwskazaniami są:
- wszystkie choroby skóry
- infekcje bakteryjno-ropne
- skóra alergiczna, bardzo wrażliwa, atroficzna
- nowotwory skóry
- znamiona barwnikowe
- ciąża.
Przy ewentualnych uczuleniach na składniki mieszanki ziołowej zabieg jest poprzedzany próbą biologiczną.

Polski Peeling Ziołowy JADWIGA
Preparatem tym można przeprowadzić zarówno powierzchowne, jak i głębokie złuszczanie naskórka, w zależności od techniki wykonywania i potrzeb skóry. Składniki tego peelingu są wyłącznie pochodzenia polskiego. Zabieg ten powoduje odmłodzenie i ujędrnienie skóry, która produkuje więcej kolagenu i elastyny. Następuje również spłycenie zmarszczek. Peeling nie powoduje bliznowacenia, ponieważ skutecznie złuszcza jedynie wierzchnie warstwy naskórka do głębokości warstwy podstawnej co prowadzi do jej samoregeneracji, osiąganej dzięki dobremu przekrwieniu skóry właściwej. Zastosowanie peelingu polskiego Jadwiga przy problemach z trądzikiem pospolitym powoduje normalizację procesów rogowacenia przy mieszkach włosowych oraz uniemożliwia tworzenie się zaskórników i cyst łojotokowych.
Pierwszy raz peeling wykonuje się powierzchownie, następny zabieg jest zaś głęboki, polecany po upływie 4 tygodni i następne powinien być przeprowadzany co 4 tygodnie.

Wskazaniami są do peelingu są:

• przebarwienia skóry
• blizny zmarszczki
• rozszerzone pory
• rozstępy
• trądzik pospolity
• cellulit.

Do przeciwwskazań należą:

• teleangiektazje
• trądzik różowaty
• stany alergiczne skóry.

Przed zabiegiem i po zabiegu przez 3 tygodnie nie wolno stosować kosmetyków zawierających kwasy owocowe.

Jessner – Peeling
Jest to roztwór alkoholowy zawierający kwas salicylowy (14%), rezorcynol (14%) i kwas mlekowy (14%). Chcąc uzyskać lepszy efekt należy wybrać się na zabieg w porze jesiennej.
Wiosną natomiast zaleca się zachowanie ostrożności, ponieważ przez 2-3 miesiące po zabiegu złuszczania należy unikać promieniowania UV, wszystko ze względu na możliwość powstania przebarwień. Peeling należy przeprowadzać na skórze zdrowej. Zaleca się ostrożność przy podejmowaniu decyzji o złuszczaniu, kiedy potencjalny pacjent ma skórę cienką, wrażliwą bądź pokrytą siateczką płytko położonych naczynek krwionośnych.

Do przeciwwskazań do zabiegu należą:

• uczulenia na kwas salicylowy nowotwory skóry
• trądzik różowaty
• łuszczyca i rybia łuska
• inne choroby wykazujące morfologiczne podobieństwo do łuszczycy, cukrzycy i niektórych innych chorób ogólnoustrojowych.

Chemabrazja polega na stosowaniu keratolitycznych związków chemicznych, działających na różnych głębokościach naskórka i skóry właściwej. Tego typu zabieg musi być przeprowadzony w klinice, w sterylnych warunkach. Pacjent powinien również pozostać pod obserwacją i stałą opieką, w klinice przez najbliższe dni po zabiegu. Złu szczanie przeprowadza się za pomocą kwasu salicylowego o odpowiednim stężeniu. Umożliwia to dokładne usunięcie warstwy rogowej naskórka. W momencie aplikacji zwiększony nacisk powoduje również usunięcie warstwy jasnej naskórka. Odpowiednie stężenie jest niezbędne podczas rozpuszczania martwych komórek i tworzenia z nich barierę na granicy żywych warstw naskórka. Bariera ma za zadanie ochraniać przed przenikaniem cząsteczek kwasu do krwioobiegu, po zabiegu jest odczuwana jako silne ściągnięcie skóry. Niestety ten typ złuszczania jest dość bolesny, można go zmniejszyć przez zastosowanie znieczulenia miejscowego.

Peeling chemiczny można również wykonywać przy pomocy innych substancji, takich jak:

- kwas witaminy A, stymulujący mnożenie się komórek. Usuwa wierzchni zrogowaciały naskórek jednocześnie odsłaniając nową i nie uszkodzoną skórę. Potrafi cofnąć niekorzystne zmiany spowodowane promieniowaniem słonecznym. Niestety w niektórych przypadkach może wywołać podrażnienia skóry wrażliwej.

- Fenol niestety jest środkiem dość toksycznym i może powodować niekorzystne działania uboczne. Z tych też powodów stosowanie fenolu musi odbywać się pod kontrolą specjalisty. Zabieg polega na odtłuszczeniu skóry eterem a następnie rozsmarowywany jest roztwór kwasu fenolowego. Na przygotowana skórę nakłada się sterylne plastry, na czas 24 godzin. Po upływie określonego czasu ściąga się plastry wraz z naskórkiem. Pochodne fenolu stosowane przez dłuższy czas mogą uszkadzać nerki, wątrobę bądź serce, a źle wykonany zabieg może spowodować trwałe uszkodzenia skóry.

- TCA, czyli kwas trójchlorooctowy jest stosowany w gabinetach dermatologicznych. Powoduje zbielenie naskórka, a po 2 – 3 dniach skóra zaczyna się  złuszczać.

Osoba poddająca się zabiegowi powinna wiedzieć, że po zabiegu:

1. Może wystąpić znaczna opuchlizna, która zazwyczaj pojawia się w drugim dniu po zabiegu. W tym momencie należy zażyć leki przeciwobrzękowe,  dodatkowo spać na kilku poduszkach i ręczniku, aby zredukować opuchliznę i uszkodzenia skóry. Powstałych strupków nie wolno rozdrapywać. Należy również codziennie zmieniać pościel, która może mieć bezpośredni kontakt z leczonymi miejscami.
2. Przed zakończeniem procesu złuszczania nie wolno wykonywać żadnych wyczerpujących ćwiczeń.
3. Nie powinno się drapać ani ściągać łuszczącego się naskórka, ponieważ przedłuża to tylko okres odnowy.
4. Podczas mycia głowy nie można dopuścić do tego, by szampon zgromadził się lub pozostał na leczonej powierzchni skóry.
5. W czasie pierwszego tygodnia należy chronić leczone miejsca przed kontaktem z kosmetykami, takimi jak perfumy, woda toaletowa i dezodoranty.
6. Mężczyźni nie mogą stosować żadnych preparatów przed i po goleniu.
7. Mężczyźni powinni golić się bardzo delikatnie i stosować tylko maszynkę elektryczną.
8. Zarówno podczas okresu złuszczania. jak i w ciągu następnego miesiąca należy całkowicie unikać ekspozycji na światło słoneczne.
9. Po peelingu twarzy nie należy zbyt długo nosić uciskających nakryć głowy, czepków kąpielowych, okularów czy daszków, dopóki skóra całkowicie się nie zagoi.

W przypadku odczuwania bólu należy natychmiast powiadomić lekarza, aby upewnić się. że nie doszło do zakażenia lub/i opryszczki.

Eksfloracja
Nie jest on środkiem złuszczającym w dosłownym tego słowa znaczeniu, natomiast działa normalizująco na proces złuszczania skóry, przywracając normalną grubość warstwie naskórka.

Odbywa się to poprzez zmiękczanie spoiwa międzykomórkowego oraz rozrywania spójności zrogowaciałych komórek. Z punktu widzenia kosmetyki kwas glikolowy działa jako:
-środek nawilżający,
-aktywator procesów metabolicznych
-nośnik – rozluźnienie i złuszczenie wierzchnich warstw naskórka ułatwia wnikniecie w głąb skóry innych substancji.

Wskazania:

• łojotok
• rozszerzone pory
• trądzik  zaskórnikowy i grudkowy
• skóra starcza
• zmarszczki
• przebarwienia posłoneczne
• potrądzikowe
• hormonalne plamy starcze

Metodę eksfoliacji kwasami owocowymi, przy prawidłowo przeprowadzonej kuracji, można uznać za metodę bezpieczną. Niestety są również osoby  z nadwrażliwością na AHA, które nie powinny przeprowadzać tego typu zabiegu…

Przeciwwskazania:

• opryszczka
• łuszczyca
• grzybica
• inne rzadkie schorzenia dermatologiczne.

Prawdy i mity na temat trądziku

Trądzik jest najczęstszym problemem skórnym na świecie. Walczy z nim prawie co druga osoba, w mniejszym lub w większym stopniu. Wokół niego wciąż krążą bardziej bądź mniej znane mity.

Wiele osób ma „swoje sposoby” na trądzik, przekazując je wśród rodziny czy znajomych. Takie działanie często prowadzi do uszkodzeń skóry, pogorszenia wyglądu miejsc objętych trądzikiem. Wszystko z powodu wręcz śmiesznych porad typu – nacieranie twarzy cebulą, smarowanie wykwitów pastą do zębów. W ten sposób przeprowadzane zabiegi są może nie tyle śmieszne co również niezgodne z zasadami leczenia owej dolegliwości. Dlatego też należy przestać ich słuchać i zacząć działać w zgodzie z nauką dermatologiczną i kosmetologiczną. Im więcej wiesz o tym problemie tym skuteczniej się jego pozbędziesz.

Oto lista najbardziej popularnych mitów na temat trądziku:

• Trądzik spowodowane przez brud

Przyczyny trądziku jest wiele, ale brud nigdy nie był wśród nich. Zanieczyszczenia powstałe w formie zalegających martwych komórek naskórka owszem stanowią problem. Proces ten jednak nie ma nic wspólnego ze zwykłym brudem zalegającym na twarzy (pył, kurz). Nadmierne mycie twarzy i ciała (więcej niż dwa razy na dobę) również nie poprawi stanu skóry i trądziku. Stosowanie drastycznych środków czyszczących (żele z zawartością alkoholu, mydło) mogą tylko pogorszyć stan skóry. Zawarte w nich składniki myjące podrażniają skórę i naruszają płaszcz hydrolipidowy skóry.

• Trądzik pojawiający się przy złym odżywianiu

Sądzisz, że jedząc na kolację frytki czy pizzę następnego dnia pojawią się czerwone plamy na twarzy? W rzeczywistości naukowcy nie wykryli bezpośredniego związku pomiędzy jedzeniem a trądzikiem. Tak więc wszystkie środki spożywcze typu pizza, frytki, czekolada nie mają wpływu na trądzik. Cierpiąc na tego typu dolegliwość nie bój się jeść dobrych chodź może nie zdrowych potraw. Czasami jednak bywa tak, że p zjedzeniu czekolady widzimy poprawę na twarzy. Może dzieje się to za przyczyną psychiki, a może faktycznie czekolada dobrze na nas działa. Oczywiście zdarzają się tego typu indywidualne przypadki.

• Problem dotyczący tylko nastolatków

Ponad 85% osób w wieku od 12 do 24 lat cierpi na trądzik. Jednak ten przedział wiekowy nie wyklucza możliwości pojawienia się trądziku w wieku 30, 40 lat. Jak wiadomo wszystko zależy od hormonów, dlatego też trądzik może stać się zmorą kobiet przechodzących menopauzę. Na szczęście jego przebieg nie jest tak nasilony jak u osób nastoletnich. Lekarze szacują, że jedna na cztery osoby dorosłe pomiędzy 25 a 44 rokiem życia cierpi z jakiejś formy trądziku, a prawie co druga kobieta cierpi na jego łagodną formę. Jak widać liczby są dość niepokojące.

• Sam się pojawił to sam zniknie

To niestety również nie jest prawdą. Trądzik nie leczony powoduje zwiększenie zmian w obrębie twarzy, powstanie przebarwień i blizn, a nawet jednego i drugiego. Nie ważne ile masz lat, leczenie jest konieczne i należy rozpocząć je jak najszybciej. Oczywiście najlepszym leczeniem jest zapobieganie jego powstaniu, wtedy problem jest o wiele mniejszy.

• Zapobieganie powstaniu zmian trądzikowych

Pojawienie się zmian trwa stosunkowo krótko, natomiast ich zniknięcie zajmuje czas od 2 do 3 tygodni, przy czym kilkudniowe wykwity stają już się tzw. „starym problemem”. Tutaj nie wystarczy leczenie punktowe. Cierpiąc na tego typu zmiany skórne należy oczyszczać całą skórę twarzy i unikać roznoszenia bakterii po jej powierzchni. Kompleksowa pielęgnacja ciała począwszy od oczyszczania specjalnymi kosmetykami i peelingami, a na nawadnianiu kończąc. Poprawnie wykonane zabiegi zmniejszą pole rozwoju trądziku i pomogą w jego skutecznym zwalczaniu.

• Trądzik jest tylko problem kosmetycznym

Oczywiście trądzik wpływa bezpośrednio na nasz wygląd, jednak to tylko pozory. Psychika również jest bardzo ważna dla ogólnej kondycji naszego ciała. Więc jeśli czujesz się źle, nieatrakcyjnie, poziom pewności siebie znacznie spada a to również wiąże się z problemami zdrowotnymi. Nie pozwól się zniechęcić i szukaj pomocy podczas jego leczenia.a Wzmocnij swoją psychikę przekonaniem, że każdy musi przez to przejść i zwyciężyć tego typu walkę.

• Słońce pomaga w leczeniu trądziku

Pojęcie całkowicie błędne! Długie opalanie skóry działa nie tylko szkodliwie na jej wygląd ale również na istniejący trądzik. Oczywiście niewielka ilość słońca jest korzystna, ponieważ dostarcza organizmowi witaminy D i może nieco poprawić wygląd skóry. Jednak czym więcej przebywa się na słońcu czy w solarium tym cera staje się coraz gorsza. W przypadku skóry objętej trądzikiem dochodzi do chwilowej poprawy stanu skóry, jednak po krótkim czasie dalszej kuracji słonecznej dochodzi do pogorszenia jej wyglądu i zmian skórnych.

• Szybko i skutecznie uleczalny

Niestety szybkie i całkowite wyleczenie trądziku nie jest jeszcze możliwe… ale nie traćmy nadziei. Trądzikowi można zapobiec, bądź mieć go pod kontrolą dzięki regularnej pielęgnacji. W tym celu należy wybrać specjalne kosmetyki drogeryjne bądź apteczne przeznaczone dla skóry z tym problemem. Jeżeli nie wiesz na jakie kosmetyki, leki się zdecydować zasięgnij porady lekarza. On będzie w stanie ocenić stan skóry i zalecić odpowiednie leczenie i profilaktykę. Oczywiście zanik trądziku nie oznacza jego całkowitego wyleczenie. Ponowne zaniedbanie skóry wiąże się z jego powrotem. Dlatego też należy pamiętać o utrzymaniu czystości i piękna naszej skóry.

Kilka konkretów odnośnie problemów trądzikowych.

Przyczyny powstawania trądziku:

1. hormony
2. nadprodukcji wydzielania łoju przez gruczoły
3. zaburzenia w usuwaniu martwych komórek skóry
4. przerost bakterii w porach  – może być reakcją na kosmetyki, leki i żywność, ale jest to mniej prawdopodobne

Bakteria Propionibacterium acnes, utrzymująca się na skórze najlepiej czuje się i rozwija wśród martwych komórek skóry i sebum. Sebum pomaga utrzymać skórę delikatną i gładką, jest to naturalne nawilżanie skóry. Martwe komórki blokują wzrost nowych, nie usuwane powodują pogrubienie warstwy rogowej i wzrost zanieczyszczenia na twarzy. Wtedy pojawiają się krostki, grudki, zaskórniki otwarte i zamknięte.

Głównymi przyczynami są hormony wydzielane podczas dojrzewania ale również stresu, menstruacji czy ciąży. Zażywanie leków hormonalnych też może wpływać niekorzystnie bądź korzystnie na trądzik. W tym przypadku tabletki mogą nasilić lub zmniejszyć jego widoczność..

Leczenie

1. zmniejszenie produkcji sebum,
2. regularne usuwanie martwych komórek z powierzchni skóry za pomocą łagodnych preparatów,
3. w razie potrzeby stosowanie farmaceutyków z przeznaczeniem do walki z bakterią Propionibacterium acnes

a. Antybiotyki w połączeniu z lekami hormonalnymi.

b. Roaccutane – terapia polea na przeleczeniu witaminą A. Korzystając z tego typu terapii możemy czuć się niekomfortowo, pojawiają się różnego rodzaju dolegliwości (mdłości, depresje, ogólne zniechęcenie), leczenie jest stosunkowo drogie jednak efekty są w pełni zadowalające.

c. Stosowanie retinoidów w celu normalizacji aktywności komórek.

Czego należy unikać?

1. Nie należy stosować żadnych drażniących kosmetyków. Przede wszystkim należy unikać alkoholu, detergentów, zwykłego mydła, mięty, mentolu, eukaliptusa, kamfory. Jeśli męczy Cię wrażenie brudnej twarzy, musisz się oprzeć ciągłemu jej myciu. Niestety wszystko w nadmiarze szkodzi.
2. Unikaj produktów zawierających alkaliczne detergenty, ponieważ te naruszają pH skóry dzięki czemu bakterie łatwiej mogą się rozmnażać.
3. Usuwanie wykwitów w domu. Tego typu działania są oczywiści zbaraniane przez lekarzy i kosmetologów, jednak kto tego nie robi? Męczący widok wzrastających wykwitów prowokuje nas do wyciskania. Jeżeli wykwit jest już wystarczająco „dorodny”, ewentualnie można go usunąć przy pomocy zdezynfekowanych opuszków palców i jednorazowej chusteczki higienicznej. Krwawiące miejsce należy zdezynfekować. Jeśli wykwit dopiero wzrasta i nie nadaje się jeszcze do usunięcia, warto zrobić ujście. Naciskając miejsce niewykształconego wykwitu powodujemy powstanie podskórnego stanu zapalnego, dlatego też wokół wykwitu pojawia się czerwona otoczka. Utworzenie ujścia (najlepiej pod wieczór) w wykwicie za pomocą zdezynfekowanej, cieniutkiej igły pozwoli na powolne wydostanie się zawartości wykwitu przez noc. Jest to zdecydowanie szybszy sposób niż spowodowanie i leczenie stanu zapalnego.
4. Palenie tytoniu jest szkodliwe dla skóry. Występowanie trądziku w niepalących wynosi około 25%, natomiast u palaczy aż 40%.
5. Produkty do stylizacji włosów mimo, iż nie są pozornie związane z problemem trądziku to jednak mają na niego mały wpływ. Wszelkiego rodzaju lakiery, żele, pianki zawierają w swoim składzie polimery, które zatykają pory. Dlatego też należy uważać i osłaniać twarz przed kontaktem z wyżej wymienionymi specyfikami do włosów.
6. Kiedy trądzik pojawia się głównie wokół ust, zaleca się wyłączenie substancji do higieny jamy ustnej zawierające fluor.

Plan działań w domu/salonie kosmetycznym – jak radzić sobie ze skórą trądzikową?

• Łagodne oczyszczanie – delikatne oczyszczanie skóry objętej trądzikiem polega na stosowaniu preparatów do cery trądzikowej z jak najmniejszą zawartością alkoholu (np. Nivea Visage Young).
• Dezynfekcja skóry – najlepszy na trądzik jest nadtlenku benzoilu o stężeniu 2,5-10% (zaleca się rozpoczęcie od stosowania najsłabszych stężeń, ponieważ silniejsze mogą być drażniące). Nadtlenek przenika przez pory, więc potrafi wyeliminować bakterie u samego źródła ich powstawania. Alkohol, siarka i olejek z drzewa herbacianego również jest odpowiedni do dezynfekcji skóry. Kolejny etapem jest użycie maści z antybiotykiem.
• Złuszczanie - w tym przypadku najlepiej działa kwas salicylowy (BHA) o stężeniu 1-2% w krajach UE maksymalne dozwolone stężenie BHA w kosmetyce to 0,5%, co daje minimalną skuteczność. Kwas salicylowy jest rozpuszczalny w tłuszczach co oznacza, że w przeciwieństwie do normalnych kwasów owocowych potrafi przenikać w głąb porów, oczyszczając je. Dodatkowo ma zdolność wnikania w głąb mieszków włosowych, co ma duże znaczenie w leczeniu trądziku. Ma działanie antybakteryjne, przeciwzapalne, ściągające. Złuszczanie starych komórek naskórka może również odbywać się w domu za pomocą peelingów mechanicznych i enzymatycznych. Jest to wygodny sposób na kontynuowanie kuracji prowadzonej w salonie kosmetycznym.
• Usuwanie nadmiaru sebum – jeżeli chodzi o tego typu problem z pomocą mogą przyjść maski z glinką. Te nie zawierają żadnych składników drażniących więc są delikatne dla skóry. tutaj są dobre maski gliniane, chyba że nie masz żadnych drażniących składników. Maseczki stosowane są zarówno w gabinetach kosmetycznych jak i w domu. Można je łatwo zakupić w saszetkach w drogerii kosmetycznej.

Ochrona skóry przed odmrożeniami

Zima to trudny okres dla naszej cery. Wysokie spadki temperatur mogą spowodować podrażnienia i dyskomfort odkrytej i poddanej bezpośredniemu działaniu czynników zewnętrznych twarzy. Organizm źle znosi zmiany pór roku kiedy to musi dostosować się do otaczającej go temperatury. Najgorzej tego typu zmiany znoszą włosy i skóra. Z jednej strony atakuje nas mroźne powietrze bądź wilgoć z a drugiej ogrzewanie oraz suche powietrze w pomieszczeniach. W okresie zimowym organizm jest nieco uśpiony poprzez mniejszą aktywność fizyczną. Zmienia się nam dieta, mniej czasu spędzamy na świeżym powietrzu, spowalniają się nam przemiany metaboliczne. Zmiana otaczających nas czynników ma wielki wpływ na nasz organ ochronny jakim jest skóra. Barierami ochronnymi skóry są płaszcz hydrolipidowy i substancja międzykomórkowa naskórka.

Najczęstszym skutkiem bardzo niskich temperatur są właśnie odmrożenia i odmroziny. Jeżeli temperatura otoczenia wynosi poniżej 8^oC produkcja łoju przez skórę znacznie zmniejsza się, co w rezultacie powoduje pomniejszenie filmu ochronnego skóry. Jest on znacznie cieńszy, maleje ilość ceramidów, naskórek traci wodę. Skóra staje się szorstka, podrażniona, zwiększa się widoczność naczyń krwionośnych. Różnice temperatur  powodują wzmożone ukrwienie (zimno zmniejsza naczynka, ciepło rozszerza). Pod wpływem niskich temperatur naczynia gwałtownie się obkurczają, tworzą się w nich kryształki lodu blokujące krążenie krwi. Dodatkowo dochodzi do zbijania się płytek krwi tworzących mikrozakrzepy, doprowadza to do odwodnienia i wynaczynienia komórek.

Kogo najbardziej dotyka mroźna pogoda?

Negatywny wpływ pogody najbardziej odczuwają osoby mające suchą, wrażliwą, płytko unaczynioną skórę. Do tej grupy należą niemowlęta, małe dzieci, osoby w podeszłym wieku, żyjące w ciepłych klimatach oraz posiadacze tego typu cer. Odmrożeniom skutecznie sprzyja wilgotne powietrze i wiatr. Czynniki te skutecznie nasilają działania niskiej temperatury i prowadzą do odmrożeń.

Oczywiście również temperatury dodatnie mogą prowadzić do powstania odmrożeń. Wystarczy przemoczyć odzież i spędzić w niej dłuższą chwilę. Istnieją również przypadki lekkich odmrożeń miejscowych poprzez miejscowe schładzanie skóry za pomocą klimatyzacji samochodowej.

Stadium odmrożeń

Stopień ciężkości uszkodzeń skóry zależy od czasu, w jakim skóra poddawana była działaniu niskich temperatur.

• Stadium wstępne- skóra blada, zimna, po przywróceniu odpowiedniej temperatury nie powoduje żadnych negatywnych skutków. Występują przejściowe zaburzenia w krążeniu krwi w skórze, dochodzą obrzęki, pieczenie, świąd a nawet silny ból. Ten typ uszkodzeń goi się bez pozostawienia śladów.

• Drugi etap odmrożeń – powstaje podłoże rumieniowo- obrzękowe z pojawiającymi się na skórze pęcherzykami z płynem surowiczym. Tego typu zmiany leczą się długo i również nie pozostawiają blizn.

• Stopień trzeci – występują pęcherze z krwistą zawartością, ich następstwem są powoli gojące się owrzodzenia oraz martwica tkanek.

• Czwarty stopień – stopień ostateczny w którym to może dojść do samoistnej amputacji odmrożonej części ciała z powodu głębokiej martwicy.

Odmroziny

Odmroziny również powstają poprzez działanie niskich temperatur przez dłuższy okres czasu. Czynnikiem sprzyjającym są zaburzenia krążenia obwodowego i osobnicza nietolerancja zimna. Najczęściej lokalizują się na dłoniach, stopach, w obrębie kolan i ud. Odmroziny charakteryzują się występowaniem sinych i sinoczerwonych na skórze. Dłonie bądź stopy są często chłodne, wilgotne. Ma to związek z nadmierną neurogenną potliwością. Na powstanie odmrozin narażone są kobiety noszące cienkie rajstopy (sinica goleni), bądź te uprawiające sporty zimowe bez odpowiedniej odzieży (zapalenie tkanki podskórnej). Sinica goleni oraz odmroziny właściwe należą do schorzeń przewlekłych wymagających opieki lekarskiej. Natomiast zapalenie tkanki podskórnej ustępuje bez śladu po kilku tygodniach leczenia.

Ochrona organizmu przed odmrożeniami

Mając cerę suchą i delikatną, bądź naczyniową powinno się przygotować skórę na zmiany temperatury. Już po wakacjach warto wykonywać zabiegi odżywcze i nawilżające. Jesienią warto skupić się na zabiegach poprawiających ukrwienie i mikrokrążenie w skórze oraz mięśniach powierzchownych, wzmacniających naczynka krwionośne oraz regenerujących płaszcz hydrolipidowy.

Kiedy panują niskie temperatury nie należy wychodzić z mokrą twarzą bądź bezpośrednio po kąpieli. Wilgotność sprzyja odmrożeniom. Rano zamiast żelu myjącego lepiej jest użyć mleczka. Tonik nie powinien zawierać alkoholu, ponieważ ten podrażnia i wysusza skórę. W dzień powinno się ochraniać cerę, natomiast w nocy regenerować płaszcz lipidowy, naprawiać szkody wyrządzone przez niskie temperatury, wiatr i utratę wilgoci w ogrzewanych pomieszczeniach. Kremy przeznaczone do pielęgnacji zarówno w dzień i w nocy zawierają bogatą ilość substancji nawilżających oraz lipidów. Dlatego też są dobrym rozwiązaniem. Krem nawilżający z zawartością tłuszczu pomaga uzupełnić jego braki, podczas niskich temperatur pełni warstwę izolacyjną, natomiast nocą naprawczą. Nie należy zapominać o pielęgnacji okolic oczu. Polecane jest stosowanie kremów natłuszczających. Kobiety stosujące żele powinny aplikować je na noc lub pod inny krem z zawartością substancji tłuszczowych.

Nie należy rezygnować z kremów nawilżających. Mając suchą skórę aby zwiększyć przyczepność kolejnego kremu ochronnego, należy najpierw zaaplikować krem nawilżający a dopiero potem krem tłusty bądź półtłusty. Zalecany jest również makijaż, który pełni funkcję ochronno- izolującą. Kremy zawierające kolagen, elastynę, kwas hialuronowy, chitynę sprzyjają tworzeniu się na powierzchni naskórka filmu ochronnego.

Podczas uprawiania sportów skórę należy zabezpieczać kremem z wysokim filtrem ochronnym. Słońce w połączeniu z wiatrem i mrozem jest wyjątkowo niebezpieczne dla skóry. Osoby posiadające skórę mieszaną i tłustą również powinny stosować kremy ochronne. W tym przypadku wystarczy krem półtłusty. Najbardziej narażone na odmrażanie są miejsca takie jak uszy, policzki, nos, palce rąk oraz stóp.

Aby uniknąć odmrożeń warto jest nosić odpowiednie ubranie. Ważnym elementem jest czapka, dzięki niej głowa nie traci ciepła. Brak nakrycia głowy powoduje aż 40% jego utraty. Ciasne i przylegające do ciała ubrania oraz buty nie są najlepszym rozwiązaniem. Ucisk i niska temperatura sprzyja odmrożeniom.

Ochrona ust -tą część twarzy warto chronić tłustą, witaminową, odżywczą pomadką bądź z filtrem UV podczas uprawiania zimowych zabaw. Nie należy zapominać o małżowinach, które również wymagają opieki. Tutaj wystarczy nakremowanie tych miejsc.

Dłonie w porze zimowej również bardzo cierpią. Są przesuszone, skóra między palcami może być podrażniona i szorstka. Pielęgnacja ich polega na myciu łagodnymi preparatami i smarowaniu specjalnym kremem po każdym umyciu. Jeżeli skóra dłoni się łuszczy warto wykonać łagodny peeling (kupny bądź wykonany w domu – oliwa z oliwek + cukier). Po wykonaniu peelingu należy wmasować świeży sok z cytryny, a potem nałożyć grubą warstwę kremu odżywczo- regenerującego  i nałożyć bawełniane rękawiczki. Taki zabieg warto wykonywać na noc. Jeżeli występuje skłonność do sinienia rąk powinno się pobudzać krążenie hartując dłonie przez naprzemienne zanurzanie w gorącej i zimnej wodzie oraz nosić ciepłe rękawice.

Pomoc przy odmrożeniach

Jeżeli dojdzie do odmrożenia, należy ściągnąć buty i ubranie a następnie delikatnie rozgrzać skórę. Można to wykonać poprzez zanurzanie bądź polewania odmrożonych miejsc wodą o temperaturze 10-12⁰C aż do 36⁰C. Następnie należy ubrać suche ubranie. Jeżeli odmrożenia są cięższe należy nałożyć opatrunek z użyciem maści witaminowej bądź wazeliny i owinąć w ciepły ręcznik. Takiej osobie nie należy podawać alkoholu, ponieważ ten rozszerza naczynia krwionośne co powoduje zwiększoną utratę ciepła. Niewskazane jest także palenie papierosów, nikotyna zwęża naczynia krwionośne co pogarsza krążenie. Najlepiej działa sok malinowy bądź słodzona herbata z cytryną. Odmrożenia III i IV stopnia powinny być leczone w szpitalu. Powrót do zdrowia jest niestety długotrwały. Konieczna jest fizykoterapia odmrożonych części ciała i zabiegi plastyczne.

Ochrona ust -tą część twarzy warto chronić tłustą, witaminową, odżywczą pomadką bądź z filtrem UV podczas uprawiania zimowych zabaw. Nie należy zapominać o małżowinach, które również wymagają opieki. Tutaj wystarczy nakremowanie tych miejsc.