Wraz ze skórką do śmieci wędrują również inne cenne skarby zdrowotne. Na przykład – białko, które występuje w dużych ilościach także tuż pod skórką ziemniaka. Jest to oczywiście białko roślinne, ale również bardzo cenne, ponieważ jego skład aminokwasowy jest zbliżony do białka zwierzęcego. Warto więc może wiedzieć, że przygotowując z ziemniaków frytki, tracimy aż 45% aminokwasów, a więc tych niby-cegiełek tworzących białko. Nie mówiąc już o składnikach mineralnych, których w ziemniakach jest cała gama – siarka, wapń, fosfor, potas, miedź, cynk itd. 100 gramów miąższu ziemniaczanego zawiera 568 mg potasu, a więc więcej niż chleb, mięso czy ryby. 500 gramów ziemniaków z powodzeniem pokrywa dobowe zapotrzebowanie organizmu na potas. Nie zapominajmy też, że w bulwach ziemniaków występuje również niemal komplet witamin z grupy B (wraz z rzadkim kwasem foliowym) oraz karoten (prowitamina A), skrobia, błonnik.

Wielka sztuka gotowania ziemniaków
Najlepiej smakują ziemniaki, które po ugotowaniu są sypkie, a nie kleiste. Jednak kleistość bywa czasem wynikiem niewłaściwego gotowania. Dlatego znawcy przedmiotu radzą, aby obrane ziemniaki zalewać gorącą wodą i dopiero gotować. My czynimy to zwykle odwrotnie… A właśnie gorąca woda, którą zalewamy bulwy, niszczy enzymy powodujące ich ciemnienie i utlenianie witaminy C. Natomiast ocala białko, które szybko się ścina i nie przedostaje się do wody. W gorącej wodzie skrobia i związki pektynowe szybciej wchłaniają wodę i rozklejają się. Chyba właśnie dlatego w poradnikach kucharskich wielu krajów zaleca się, aby po 15 minutach od zagotowania odlać wodę z ziemniaków i dogotować je na parze. Można je przyrządzać na wiele sposobów. Oto interesujące przepisy:
Ziemniaki z orzechami
Składniki: 500 g ziemniaków, 1 cebula, 3/4 szklanki obranych włoskich orzechów, 2 ząbki czosnku, 2 gałązki zielonej kolendry, kopru lub po prostu mały pęczek natki pietruszki, trochę octu owocowego, papryka i sól do smaku.

Umyte ziemniaki trzeba gotować w skórkach, potem obrać i pokroić w kostkę. Włoskie orzechy, czosnek, paprykę utłuc z solą, dodając potem ocet owocowy i drobno siekaną cebulę. Wszystko razem mieszamy i podajemy na talerzach, posypując na koniec siekaną natką pietruszki lub koperkiem.

Sałatka z ziemniaków i szczypiorku
Składniki: 500 g ziemniaków, 2 łyżki siekanego szczypiorku (może być więcej), 2 łyżki oleju słonecznikowego lub oliwy z oliwek, 1/4 szklanki octu, pieprz i sól do smaku.
Ziemniaki ugotować w mundurkach, obrać, pokroić w plasterki i wyłożyć do salaterki, doprawić pieprzem, wymieszać z octem owocowym i olejem lub oliwą. Potem całość posypujemy siekanym szczypiorkiem i natką pietruszki. Taką sałatkę podaje się najczęściej do smażonego mięsa lub ryb. Jest najsmaczniejsza, jeśli się ją robi ze świeżo ugotowanych ziemniaków. Można ją jeść nawet samą.

Ziemniaki nadziewane śledziem
Na 1 kg ziemniaków trzeba wziąć 300 g śledzi, 2 cebule, 1 łyżeczkę pieprzu, 1 łyżeczkę sproszkowanego liścia laurowego, 1 surowe jajko, 1/3 szklanki śmietany oraz sól do smaku.
Należy wybrać tylko duże ziemniaki, dobrze je umyć, zalać wrzątkiem i ugotować po posoleniu. Następnie ziemniaki obieramy ze skórki, odk-rawamy czubek i drążymy w nich otwory. Wyjęty ze środka miąższ rozcieramy ze śledziem, dodajemy pokrojoną drobno cebulę, pieprz i liść laurowy w proszku, wbijamy jajko i wlewamy śmietanę. Całość dobrze mieszamy. Uzyskanym farszem nadziewamy ziemniaki, obsmażamy w oleju, zalewamy śmietaną i pieczemy w piekarniku (krótko).

Rolada z ziemniaków i warzyw
Do ugotowanych i przetartych, jeszcze gorących ziemniaków dodajemy gorące mleko, surowe jajka, sól oraz roztopione masło. Wszystko mieszamy dokładnie aż do uzyskania „ciasta”. Farsz robimy z pokrojonych warzyw (tj. marchewki, pietruszki, cebuli, selera), które dusimy pod przykryciem do zmięknięcia. Następnie zdejmujemy je z ognia, wbijamy jajka, solimy i mieszamy. Masę ziemniaczaną rozkładamy cienką warstwą (2 cm) na wilgotnej czystej ściereczce i w środku układamy farsz warzywny. Formujemy roladę i układamy ją brzegiem do spodu w brytfannie posmarowanej masłem. Z wierzchu roladę smarujemy jajkiem lub śmietaną, posypujemy tartą bułką i polewamy roztopionym masłem. Wsadzamy do piekarnika na pół godziny. Po przyrumienieniu roladę dzielimy na porcje i podajemy z topionym masłem i tartą bułką. Można ją też podawać z sosem mlecznym lub śmietaną. Roladę tę można także nadziewać mięsem z cebulą lub jajkami na twardo (siekanymi), bądź farszem z grzybów i cebuli.

Życzę smacznego!

Related posts:

1. Czy ziemniaki są zdrowe?
2. Dieta tygodniowa

Historia ziemniaka
Pierwsze bulwy ziemniaczane przywieźli do Europy w 1565 roku Hiszpanie, powracający z Ameryki Północnej. Jednakże podróżnicy niewiele wiedzieli o uprawie ziemniaków i ich zastosowaniu. Początkowo próbowano więc jeść dojrzałe jagody ziemniaka gotowane w cukrze, ale ich obrzydliwy smak sprawił, że roślina ta popadła szybko w niełaskę. Dopiero odkrycie walorów smakowych bulw ziemniaka zapoczątkowało jego trwającą do dziś karierę.

Ziemniak należy do najstarszych roślin uprawnych. Indianie, którzy podarowali bulwy tej rośliny hiszpańskim podróżnikom, uprawiali ją z wielkim powodzeniem już przed tysiącami lat. Dziś w Europie pola obsadzone ziemniakami zajmują przeszło 13 min hektarów.
Nie marnujmy ziemniaków! – radzą znane autorytety żywienia i medycyny. My zaś marnujemy to, co w nich najwartościowsze z punktu widzenia racjonalnego odżywiania. A najwartościowsza w bulwach ziemniaczanych jest warstwa tuż pod skórką. A zresztą i sama skórka, jako warstwa korkowa, też jest bardzo przydatna dla organizmu.

Jak jeść ziemniaki aby były zdrowsze?

W Stanach Zjednoczonych (i nie tylko) ziemniaki jada się trochę inaczej. Gładkie, zdrowe bulwy po umyciu zawija się w lekko natłuszczoną folię aluminiową i piecze w piekarniku, po czym konsumuje się je wraz ze skórką. Tak przygotowane ziemniaki można przekrawać na krzyż, dodając odrobinę masła bądź soli. Jednak do takiego pieczenia nadają się wyłącznie najwartościowsze odmiany ziemniaków, o gładkiej, niepomarszczonej skórce, starannie i niezbyt długo przechowywane.

W czasie pieczenia ziemniaków w alufolii większość zgromadzonych pod skórką składników odżywczych wędruje do ich wnętrza. Dzięki temu miąższ ziemniaczany zostaje wzbogacony między innymi o 22% potasu! Także podczas gotowania na parze ziemniaki tracą niewiele składników pokarmowych. Natomiast prawdziwym marnotrawstwem jest długie moczenie w wodzie wcześniej obranych ziemniaków. W ten sposób postępuje się w wielu restauracjach. Toteż nic dziwnego, że podawane tam ziemniaki są wyjątkowo niesmaczne.

Skarbnica witaminy C
Lekarze i specjaliści od żywienia już dawno stwierdzili, że w polskich domach to właśnie ziemniaki są najlepszym, najbardziej powszechnym źródłem witaminy C, i to przez okrągły rok. Oczywiście, najwięcej zawierają jej jesienią – około 30, a nawet 40 mg, czyli mniej więcej tyle, ile w soku ze 100 g cytryny. Oczywiście, w miarę upływu czasu witaminy C ubywa i wiosną bulwy ziemniaczane mogą jej mieć nawet i 10 razy mniej. Najwięcej witaminy C jest zmagazynowane tuż pod skórką. Zatem jeśli niezręcznie i grubo obieramy ziemniaki, witamina ta wędruje do śmieci. Co za strata!

Related posts:

1. Czy spożywanie tłuszczów jest zdrowe?
2. Zdrowe produkty, czyli co warto jeść

Orzechy składają się w 60 procentach z oleju, co czyni z nich owoc bioenergetyczny. Ponadto są bogate w sole mineralne (magnez, fosfor, wapń) i witaminę E, a więc mogą być szczególnie pomocne w stresującym okresie życia i przeciwdziałaniu procesowi starzenia się. Ich zaletą jest również dostępność przez cały rok. Jesienią można jeść je świeże, a przez resztę roku  suszone. Orzechy suszone są bardziej kaloryczne niż świeże i mają bardziej gorzki smak.

W kuchni można wykorzystywać orzechy do potraw na różne sposoby. Dodane do najprostszej sałatki czynią z niej eleganckie danie. Można dodawać je do farszy, na przykład gołąbków lub faszerowanej papryki. Można posypać nimi kromkę chleba z masłem, ewentualnie dodając do smaku sól. Orzechy komponują się także bardzo dobrze smakowo z niektórymi serami, na przykład z roquefortem. Podnoszą również smak deseru ze słodkich owoców. W całości lub rozdrobnione mogą stanowić ciekawe motywy dekoracyjne ciast domowych.
Aby miały lepszy smak, wskazane jest zdjęcie żółtej skórki okrywającej ich wyłuskane owoce.

Orzechy najlepiej jest przechowywać w chłodnym i suchym miejscu, na przykład w lodówce w pojemniku na jarzyny.
A czy masz w domu dziadka do orzechów? Bo cała przyjemność spożywania orzechów zaczyna się już w momencie ich łuskania:)

Dla smakoszy orzechów mamy zaś przepis na wspaniałą tarte z orzechami.

Oto on:
Przygotowujemy ciasto, mieszając ze sobą 125 g masła, jedno jajko, 250g mąki, szczyptę soli i 25 g cukru pudru. Pozostawiamy na 2 godziny. Następnie rozwałkowujemy na posypanej mąką powierzchni. Wylepiamy ciastem formę.

Następnie przygotowujemy przybranie. Mieszamy ze sobą 125 g cukru, 125g  masła, 2 jajka, 50 g mąki i 125 g grubo posiekanych orzechów, przygotowaną masę nakładamy na ciasto. Całość wkładamy do średnio nagrzanego piekarnika na 25 minut. Po upieczeniu ciasto studzimy i polewamy stopioną na parze czekoladą (125 g). Dekorujemy połówkami orzechów.

Jeśli już napełniliśmy brzuszki orzechami i wspomogliśmy pracę naszego mózgu, zadbajmy teraz o naszą cerę.

Oto przepis na maseczkę z orzechów, czyli maseczkę orzechową:)

• Maseczka uelastyczniająca z orzechów i śmietany

Do dwóch łyżek słodkiej śmietany dodaj łyżeczkę soku z pomarańczy i wymieszaj z drobno roztartymi orzechami włoskimi (5-10 szt.). Maseczkę nakładamy na twarz na 20 minut. Zmywamy mlekiem po 20 minutach.
Maseczka ta świetnie uelastycznia i wygładza skórę.

• Maseczka oczyszczająca z orzechów

Do jej wykonania potrzebny będzie:

- jogurt naturalny,
- 10 orzechów włoskich,
- szczypta cukru,
- dwie łyżki płatków owsianych,
- jabłko,
- 2 łyżki soku z cytryny,
- ogórek,

Sposób użycia maseczki
Obieramy jabłko, ogórka i tarkujemy aby otrzymać jednolitą masę. Wyłuskane orzechy rozdrabniamy w blenderze. Łączymy z pozostałymi składnikami aby uzyskać gładką masę. Przez 4 minuty wykonujemy peeling na owej masce. Przykrywamy maskę gazą, a po upływie 20 minut zmywamy mlekiem bądź wodą mineralną. Maseczka wspaniale złuszcza naskórek i usuwa zaskórniki.

Orzechy to produkt bardzo wartościowy, jednak powodujący alergie. Trzeba zachować ostrożność i umiar.

Related posts:

1. Dieta śródziemnomorska dla zdrowia i ładniejszej skóry.

Przez pierwsze 3 dni zaczynamy zjadać po 200 g świeżych winogron 3 razy dziennie. Następnie porcję owoców można z powodzeniem zwiększyć do 2 kg dziennie (lub mniej). Czas kuracji winogronowej trwa od 3 do 6 tygodni. W tym okresie powinno się jeść dania lekko strawne, bez mleka, napojów alkoholowych i innych owoców.

W kuracji winogronowej można, rzecz jasna, stosować także i nasze krajowe winogrona (są tańsze). Nim jednak zdecydujemy się na jej podjęcie, radzę złożyć wizytę dentyście, aby wyleczył zęby, gdyż zawarte w winogronie pewne kwasy mogłyby im nieco zaszkodzić.

Kuracja winogronowa nie sprzyja jednak

• chorym na cukrzycę,
• otyłym,
• cierpiącym na owrzodzenie żołądka,
• ropne zmiany w płucach,
• nadciśnienie,
• niedomagania serca z obrzękami.

Wszystkim innym kuracja ta pomaga w wyczerpaniu nerwowym i umysłowym, anemii, nieżycie chronicznym oskrzeli, osłabieniu, podwyższonym poziomie cholesterolu we krwi, zapaleniach kłębków nerkowych, nadkwaśności żołądka.

Kuracja winogronowa odtruwa organizm i ma korzystny wpływ na cerę. A co zawierają winogrona? Przede wszystkim cukry (10-15% glukozy), potem witaminy, na przykład komplet witamin z grupy B (wraz z cholina i inozytolem), witaminy C i D. Mają także minerały, jak potas, mangan, wapń, fosfor, żelazo, magnez, lecytynę (obniża poziom cholesterolu we krwi) i kwasy organiczne. Kilogram winogron dostarcza nam 700-800 kalorii, a więc… uważajcie grubaski!

Dodatkowo winogrona mogą poprawić wygląd naszej cery! Maseczka winogronowa to naturalny sposób na likwidację oznak zmęczenia, nadanie ładnego kolorytu skórze i przywrócenia blasku.

Oto przepisy na maseczki winogronowe:

1. Około 8 winogron obieramy ze skórki, usuwamy pestki i formujemy konsystencję papki. Tak powstałą maseczkę nakładamy na twarz a następnie po upływie 20 minut zmywamy letnią wodą.
2. Obieramy ze skórki i wydrążamy 3 winogrona. Rozgniatamy je. Dodajemy łyżkę otrębów pszennych i parę kropel soku z winogron. Otrzymujmy papkę przypominającą peeling. Nakładamy na twarz i pocieramy delikatnie okrężnymi ruchami, spłukujemy.
3. Sok z garści winogron mieszamy z połową łyżeczki miodu i łyżeczką kremu na dzień. Nakładamy na twarz na 20 minut. Zmywamy letnią wodą.

No related posts.

W taki sposób dietetycy przekonywali amerykańskie społeczeństwo do tak zwanej monodiety, która polega na jedzeniu przez kolejne dwa dni tylko jednego rodzaju świeżych sezonowych owoców lub warzyw. Może warto spróbować?

Przecież wszyscy jesteśmy w mniejszym lub większym stopniu ofiarami naszych przyzwyczajeń kulinarnych. Zbyt często jemy produkty, które skutkiem zbyt intensywnej obróbki przemysłowej mają niewielką wartość odżywczą, W rezultacie więc nie tylko tyjemy, ale również w naszym organizmie odkładają się szkodliwe substancje.

Monodieta jest podobno idealnym sposobem na zapewnienie sobie żelaznego zdrowia i idealnej linii. Dietetycy radzą, aby wybrać owoce i warzywa pochodzące z tak zwanej uprawy biologicznej, a więc bez stosowania sztucznych nawozów i środków chemicznych. Dietę należy stosować w wolne dni, na przykład w sobotę i niedzielę, wybierając takie owoce lub warzywa, jakie najbardziej lubimy. Na tydzień przed rozpoczęciem diety trzeba wypić na czczo dużą szklankę soku z wybranego owocu lub warzywa.

Dni owocowe

Załóżmy, że najbardziej lubisz jabłka. To dobrze — jabłka zawierają pektyny, które są odmianą bezcennego dla zdrowia błonnika i  „wymiatają kiszki”.

Na czczo: duża szklanka soku jabłkowego.

Śniadanie: dwa jabłka, które na leży wolno przeżuwać lub jedn duże jabłko.

Obiad: dwa jabłka i szklanka sok jabłkowego lub jedno duże jabłko.

Kolacja: dwa duże jabłka.

Przed zaśnięciem: duża szklanki soku jabłkowego.

W zależności od uczucia głodi można zwiększyć ilość spożywa nych jabłek, ale nie należy prze kraczać dwóch kilogramów dziennie

Puść wodze fantazji!

Jeśli masz wrażliwy żołądek, jeds jabłka utarte na tarce lub pieczone w piekarniku, bądź ugotowane na parze. Można dodać szczyptę zmielonych goździków lub świeże liście mięty, posiadające właściwości pobudzające trawienie. Poza posiłkami można pić lekką herbatkę z szałwii bez cukru. Szałwia ma własności tonizujące, pomaga w zaburzeniach na tle nerwowym i jest doskonałym antyseptykiem jelitowym. Można ją zastąpić, w zależności od gustu, rumiankiem lub lipą. Należy pić 1 litr (nie więcej) tej samej herbatki ziołowej dziennie.

Dni warzywne

Jeśli wolisz warzywa, możesz jeść na przykład pomidory.

Na czczo: zmieszać miąższ z dwóch dużych, dojrzałych pomidorów ze szczyptą rozmarynu w proszku.

Obiad: sałatka z pomidorów, przyprawy. W razie potrzeby — sok ze świeżych pomidorów z miętą.

Kolacja: tak jak obiad.

Uwaga! Nie należy nigdy jeść więcej niż 2 kg owoców lub warzyw dziennie. Owoce należy dokładnie pogryźć przed połknięciem. W czasie posiłków myślcie o korzyściach płynących z diety. Jeść należy w spokoju w godzinach normalnych posiłków. Powodzenia!

Related posts:

1. Oczyszczenie organizmu z toksyn
2. Jak ważny dla organizmu jest cynk?

Do zalet produktów zaliczamy:

• skuteczne oczyszczenie organizmu,
• wspomaganie pracy układu pokarmowego dzięki oczyszczeniu jelit,
• bezpieczeństwo stosowania,
• wspomaganie walki  dodatkowymi kilogramami i otyłością,
• naturalny skład,
• aktywizacja metabolizmu.

Cleanse Rite

Cleanse Rite to tabletki oczyszczające oparte na naturalnych składnikach. Dają skuteczne, wręcz niewiarygodne efekty. Usuwają toksyny, oczyszczają układ pokarmowy, eliminują zaparcia. Reguluje proces wykorzystywania zasobów energetycznych przez co poprawia się ogólny stan naszego zdrowia. Cleanse Rite to produkt, który wyeliminuje permanentne uczucie przemęczenia, którego częstą przyczyną jest właśnie problem w funkcjonowaniu układu pokarmowego. Kapsułki są w pełni bezpieczne i wyprodukowane z naturalnych komponentów.

Jak stosować Cleanse Rite?
Program oczyszczający trwa siedem dni. Powinno się go powtarzać raz, dwa razy do roku. Kapsułkę należy zażyć trzy razy dziennie– rano, popołudniu i wieczorem. Stosujemy trzy pakiety (36 kapsułek). Kapsułki powinno się przyjmować jednocześnie z urozmaiconą i zdrową dietą. Dodatkowo codziennie należy wypijać co najmniej osiem szklanek niegazowanej wody mineralnej. Takie działanie wspomaga i dodaje skuteczności kuracji.

Opakowanie zawiera 21 pakietów, czyli 252 kapsułki. Cena opakowania to 221 złotych.

Bowtrol Colon Cleanser

Bowtrol Colon Cleanser to produkt, który oferuje Ci kompleksowe oczyszczanie z toksyn. Wspomaga pracę jelit a jego regularne stosowanie może przyczynić się do utraty wagi.

Co oferuje nam Bowtrol Colon Cleanser?

• to naturalny suplement wspomagający regulację pracy układu pokarmowego,
• zwiększa wchłanialność cennych składników odżywczych z spożywanego pokarmu,
• wspomaga walkę z wzdęciami, zaparciami i biegunkami,
• reguluje metabolizm,
• sprzyja utracie kilogramów,
• zwiększa poziom energii,
• poprawia koncentrację,
• podnosi zdolność intelektualną,
• jest w 100% bezpieczny.

Należy stosować 1 tabletkę dziennie.

Opakowanie zawiera 60 tabletek. Cena to 119,49zł

Oczyść  swój organizm z toksyn! Ciesz się lepszym samopoczuciem i zdrowiem od dziś!

Related posts:

1. Zdrowe produkty, czyli co warto jeść
2. Jak ważny dla organizmu jest cynk?
3. Jak poprawić metabolizm naszego organizmu?

Pomidor
Jest źródłem antyoksydantów: likopenu, beta-karotenu, witaminy C. Likopen to czerwony barwnik pomidorów, może on chronić przed niektórymi postaciami nowotworów.

Orzechy włoskie
Są źródłem witaminy E należącej do szlachetnych przeciwutleniaczy. Orzechy pomimo iż są kaloryczne, dostarczają cennych witamin z grupy B. Są one potrzebne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.

Płatki owsiane
Bogate źródło rozpuszczalnych frakcji błonnika pokarmowego. Płatki owsiane przyczyniają się do obniżenia poziomu cholesterolu we krwi. Znajdziemy tam też magnez, który jest ważnym budulcem zębów i kości.  Pierwiastek ten może ochronić także przed zawałem.

Mleczne napoje fermentowane zawierające żywe kultury bakterii
Posiadają wiele właściwości, korzystnie wpływających na nasze zdrowie. Likwidują bakterie chorobotwórcze z przewodu pokarmowego regulują mikroflorę jelitową. Wspomagają naszą odporność. Zbadano żywe kultury bakterii znajdujące się w napojach fermentowanych i odkryto, że potrafią obniżyć poziom cholesterolu we krwi i zahamować rozwój niektórych typów komórek nowotworowych.  W zależności od regionów i wierzeń można spotkać opinię, że właśnie jogurt czy kefir spożywany w dużych ilościach wspomaga nasze dłuższe życie.

Herbata
To doskonałe źródło flawonoidów, czyli  związków działających silnie przeciwutleniająco. Największą część flawonoidów stanowią katechiny. Największe ich ilości znajdziemy w herbacie zielonej. Podczas otrzymywania tego produktu, w przeciwieństwie do herbaty czarnej, nie stosuje się procesu fermentacji. Katechiny  należą do najsilniejszych naturalnych antyoksydantów. Zielony napój należy do najzdrowszych produktów wszech czasów. Poza właściwościami odmładzającymi herbata wykazuje działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne.

Ryby morskie
Źródło kwasów tłuszczowych z rodziny Omega-3 zmniejszających krzepliwość krwi. Kwasy chronią w ten sposób serce.

Soja
Bogactwo lecytyny, która może opóźniać procesy starzenia i wspomagać działanie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Lecytyna może przyczyniać się do zahamowania rozwoju choroby Alzheimera. Soja zawiera także silne przeciwutleniacze – izoflawony.

Brokuły
Niektóre jego składniki ochronią nasze oczy przed szkodliwymi promieniami UV i pozwolą utrzymać je w należytym zdrowiu. Przeprowadzone badania dowiodły, że zawarty w brokułach sulforafan niszczy bakterie wywołujące wrzody żołądka i raka.  Podobno spożycie nawet jednej porcji brokułów przynosi wyraźną ulgę osobom mającym problem z wrzodami.

Related posts:

1. Czy spożywanie tłuszczów jest zdrowe?
2. Soja – jak możemy ją jeść?
3. Czy warto spożywać olej rybi?

Soja (Glycine max.) - ta ciekawa roślina ma wiele odmian uprawnych, m. in. czarną, czerwoną i żółtą. Wykorzystywana jest w rozmaity sposób. Można ją gotować świeżą lub suszoną, jeść jej kiełki, robić pastę, mleczko i oczywiście – sos, bez którego trudno wyobrazić sobie kuchnię chińską. Jest ponadto ser sojowy tofu i znakomity, bezbarwny olej. A oto kilka szczegółów o produktach sojowych.
Mleko sojowe – łatwostrawny zamiennik mleka zwierzęcego zalecany alergikom. Można je przygotować w następujący sposób: szklankę nasion moczyć przez kilkanaście i w dwóch szklankach wody. Odcedzić, zmiksować, taką samą objętościowo ilość wody. Gotować na dużym ogniu, bez przykrycia, kilka minut. Powstałą na wierzchu pianę należy skropić zimną wodą, aż opadnie na dno. Przecedzić, stosownie rozcieńczyć, używać zamiast mleka.
Miso- sfermentowane puree z soi. Zawiera żywe bakterie my, wrażliwe na wysokie temperatury, dlatego dodaje na końcu do ugotowanej już potrawy, często rozpuszczając najpierw w niewielkiej ilości wody. Głównie w Japonii. ale w ostatnich latach także poza nią, dostępne są lite rodzaje miso.
Mrungi miso – o łagodnym smaku, wytwarzane z soi i jęczmienia.
Hatcho miso – o ostrzejszym smaku, otrzymywane z samej soi.
Wreszcie Genmai miso o smaku lekko słodkawym, z dodatkiem ryżu.
Tofu – ser sojowy. Dzięki dużej zawartości białka, żelaza, wapna, witamin z grupy B, a także niskiej kaloryczności i zawartości tłuszczów nasyconych, cholesterolu, jest doskonałym zamiennikiem mięsa. W kuchni chińskiej i japońskiej tofu jest składnikiem o wszechstronnym zastosowaniu: może być marynowany, smażony, dodawany do sosów i zup, mas mielonych na krokiety, a nawet do pudingów. Można się tylko dziwić, że ten wspaniały, lekko strawny i pożywny produkt z takim trudem toruje sobie drogę do krajów, umownie nazywanych Zachodem. Występuje w kilku formach. Najdelikatniejszy jest tofu jedwabisty – nieodciśnięty skrzep serowy, wymieszany z serwatką, o konsystencji serka śmietankowego, najlepszy do sosów. Tofu twardy - mocno odciśnięty, o konsystencji podobnej do żółtego sera. Można go kroić w kostkę lub plasterki i marynować, a także smażyć.

Uwaga! Tofu należy przechowywać w lodówce, w wodzie, którą trzeba często zmieniać.

Sos sojowy – powszechnie stosowany, często jest produktem syntetycznym. Naturalny – jest wynikiem specjalnej fermentacji. Nasiona soi są mniej znane, jednakże bardzo cenne z powodu dużej zawartości tłuszczu i białka oraz soli odżywczych. Soja jest rośliną pochodzenia chińskiego, ale u nas też dojrzewa i nie powinno jej zabraknąć w naszych ogrodach.

Jak samemu przyrządzić sos sojowy? 1/4 litra soi, 3/4 litra smaku (z przewagą grzybów), 1/2 łyżki masła, 1 cebula, sól selerowa, gorczyca i sól do smaku. Soję nastawić w przegotowanej wodzie – dobę naprzód, gotować w tej samej wodzie długo (ponad 6 godzin), aby się rozgotowała, przecedzić przez włosiane sito, dodać smaku, cebulę zasmażoną w maśle i gotować, aby trochę zagęścić. Przed podaniem dodać soli selerowej i osolić. Sosu tego używa się do potraw ze szpinaku i przystawek z kapusty. W tym wypadku mogą soję zastąpić inne strączkowe – np. soczewica, fasola i groch (mogą być zmieszane). Sprawdzałam – wolę autentyczny sos sojowy, ale to nie powinno odstraszać tych, którzy lubią spróbować samemu.

Potrawy z soi
TOFU Z SOSEM OSTRYGOWYM
25 dag tofu, 6 małych cebulek, 25 dag pieczarek, 3 łodygi selera, czerwona lub żółta papryka, 2 łyżki oleju sojowego, filiżanka wody, 1 łyżka mąki kukurydzianej lub kartoflanej, 2 łyżki sosu ostrygowego, kieliszek wytrawnego sherry (lub czystej wódki), 2 łyżki sosu sojowego. Wszystkie produkty są już u nas dostępne, choć tofu widziałam tylko w sklepach „chińskich” i ze zdrową żywnością. Pokroić tofu w kostkę wielkości połowy kostki cukru, pieczarki oczyścić, umyć i pokroić w plasterki, cebulę prze-kroić na pół, a następnie w plasterki nie za cienkie. Oczyszczoną paprykę pokroić w kostkę (wielkości tofu), a łodygi selera w paski szerokości palca. W głębokiej patelni rozgrzać łyżkę oleju i – mieszając – obsmażyć na brązowo kostki tofu (ok. 30 minut), wyjąć z patelni i odłożyć. Rozgrzać teraz łyżkę oleju i szybko mieszając obsmażyć cebulę, warzywa i grzyby (ok. 1-2 minut). Ponownie włożyć tofu i delikatnie zamieszać. Wodę połączyć z alkoholem, mąką, sosem sojowym i sosem ostrygowym. Powstałym sosem zalać zawartość patelni. Podgrzewać, mieszając, aż się zagotuje. Można jeść z ryżem.

WARZYWA SMAŻONE Z TOFU 25 dag twardego tofu, łyżka oleju sojowego i łyżeczka imbiru. Po 20 dag skiełkowanej soi lub fasoli, pokrajanej w plasterki cebuli, pieczarek, zielonej papryki i udającej wodorosty kapusty włoskiej. Sos: mała u siekana cebula, 4 łyżki oleju, 4 łyżki soku z cytryny, 3 łyżki sosu sojowego, 2 łyżki wytrawnego białego wina, 2 łyżeczki miodu, 3 roztarte ząbki czosnku, łyżeczka imbiru.
Wymieszać wszystkie składniki sosu, zalać pokrajane w kostkę tofu i zostawić na kilka godzin. Odcedzić, sos przelać do rondelka i lekko podgrzać. Tofu i warzywa smażyć w głębokiej patelni w następującej kolejności: na rozgrzany tłuszcz wsypać imbir i smażyć ok. 2 min., dodać tofu i mieszać, aż zbrązowieje (ok. 3 min.). Teraz zsunąć tofu na brzeg patelni i przez 3 min. smażyć pozostałe składniki, mieszając, na bardzo dużym ogniu. Dodać 3 łyżki sosu i już na niewielkim ogniu dosmażyć jeszcze 3 min. Podawać z ryżem, natychmiast po przygotowaniu, z resztą sosu w sosjerce.

KROKIETY Z SOI Z PIECZARKAMI
20 dag namoczonej przez noc soi dowolnego koloru, 2 łyżki oleju sojowego, 35 dag posiekanych pieczarek, 1 roztarty ząbek czosnku, 2 suszone strączki chili (roztarte w moździerzu), 2 łyżki pszennej, razowej mąki, 1 łyżeczka zmielonego kminku, sól i pieprz. Do panierowania: 1 małe, roztrzepane jajko. 3 łyżki zmielonych płatków owsianych lub kaszy mannej, olej do smażenia. Namoczoną soję gotować 10 min. na dużym ogniu, przykryć, zmniejszyć ogień i gotować do miękkości. Olej rozgrzać na dużej patelni, włożyć pieczarki, czosnek, chili i kminek. Posypać mąką. zamieszać i jeszcze kilka minut smażyć. Odstawić, dodać soję, doprawić do smaku. Masa powinna być miękka. Należy ją wstawić na noc do lodówki. Nazajutrz uformować krokiety grubości ok. centymetra, panierować i smażyć na oleju na złoty kolor. Podawać gorące.

SERNIK Z TOFU
Ciasto: 10 dag masła, łyżeczka miodu, 2 łyżki cukru (najlepiej brązowego), 25 dag płatków owsianych zwykłych. Masa serowa: 30 dag jedwabnego tofu, 10 dag twarożku. 2 banany, 2 łyżki miodu, sok i skórka otarta z połowy cytryny. W rondelku o grubym dnie stopić masło, miód oraz cukier i zagotować, wsypać płatki owsiane i wymieszać. Gdy prze-stygnie – wylepić tym ciastem dno małej, wysmarowanej tłuszczem tortownicy. Piec, aż się ozłoci. Wszystkie pozostałe składniki zmiksować, wyłożyć na wystudzony spód i wstawić do lodówki na dobę. Wierzch można udekorować orzechami lub migdałami.

No related posts.

Anti-aging to nic innego, jak forma nowoczesnej geriatrii. Zajmuje się wczesnym wykrywaniem, profilaktyką i leczeniem różnych dolegliwości związanych z wiekiem i starzeniem się organizmu. Lekarz, po przeanalizowaniu wyników badań, określa wiek biologiczny pacjenta, który może różnić się znacznie od jego wieku metrykalnego. Ocenia też, co wpłynęło na przedwczesne zestarzenie się organizmu (palenie tytoniu, nadmiar cholesterolu, nadciśnienie, fatalne nawyki żywieniowe).

Następnie lekarz zaleca odpowiednie do stanu pacjenta zamiany w dotychczasowym stylu życia. Najczęściej dotyczą one rzucenia nałogów, wprowadzenia do menu większej ilości świeżych, pełnych witamin owoców i warzyw, zadbanie o kondycję fizyczną.

W ramach anti-aging można wspomóc organizm witaminami lub minerałami. Mamy ich sporo w aptekach i zielarniach, są do kupienia bez recepty. W razie konieczności i po konsultacji z lekarzem można wprowadzić leczenie farmakologiczne. Może to być np. terapia hormonalna (stosowana zarówno u kobiet, jak i mężczyzn), podawanie hormonów tarczycy, DHEA, hormonu wzrostu.

Terapia niehormonalna obejmuje odpowiednie dawkowanie preparatów z antyoksydantami, fitohormonów czy środków dietetycznych. Już po kilku miesiącach ich stosowania poprawia się samopoczucie wygląd skóry, zwiększa życiowa aktywność. Można też odwiedzić drogerię i dobrać odpowiedni do cery i wieku krem lub całą linię pielęgnacyjną.

Zdrowa złota dziesiątka
Oto lista dziesięciu najzdrowszych produktów: szpinak, pomidory, czosnek, brokuły, czarne jagody, płatki owsiane, orzechy, łosoś, zielona herbata, czerwone wino (w umiarkowanych ilościach). Warto ją sobie przypominać, kiedy robimy zakupy lub przygotowujemy posiłki.

Related posts:

1. Laser na cellulit – recenzja Rio Anti Cellulite

Kobieta w ciąży nie może jeść „za dwoje” – powinna jeść „dla dwojga”. To wielka różnica. Zapotrzebowanie kaloryczne wzrasta tylko nieznacznie (dopiero w 2. i 3. trymestrze trzeba jeść o 300 kcal więcej niż przed ciążą). A 300 kcal to niewiele – taką wartość kaloryczną mają trzy szklanki chudego mleka lub dwa banany, albo cztery kromki chleba. Znacznie bardziej wzrasta za to zapotrzebowanie przyszłej mamy na składniki odżywcze, m.in. na niektóre witaminy.

Witamina A

Zapotrzebowanie na nią w okresie ciąży wzrasta aż o 56%. Witamina A umożliwia prawidłowy rozwój komórek płodu, chroni przed przedwczesnym pęknięciem błon płodowych, wystąpieniem rzucawki oraz upośledzeniem wzrostu wewnątrz-macicznego dziecka. To też bardzo ważna witamina dla funkcjonowania narządu wzroku, odporności, stanu skóry i błon śluzowych.

Witamina A może występować w formie retinolu lub beta-karotenu. Najbogatsze źródła retinolu to: tran, wątroba, żółtka jaj, śmietana, pełne mleko, tłuste sery. Beta-karotenu jest najwięcej w zielonych i żółtopomarańczowych warzywach oraz owocach, takich jak: szpinak, pomidory, papryka, morele, brzoskwinie, wiśnie, jarmuż, sałata, zielony groszek, brokuły, koperek, szparagi, marchew, dynia.

Kobiety w ciąży zwykle nie mają niedoborów witaminy A, szczególnie retinolu. Warto jednak pamiętać, że bardzo niebezpieczny w tym okresie jest również jego nadmiar – może spowodować wady rozwojowe u dziecka. Dlatego kobietom w ciąży nie zaleca się częstego spożywania wątróbki, bardzo bogatej w witaminę A. Nie jest również zalecane przyjmowanie preparatów witaminowych zawierających retinol (w większości preparatów witaminowych dla kobiet w ciąży witamina A występuje tylko w postaci beta-karotenu).

Witamina C

W okresie ciąży zapotrzebowanie na tę witaminę wzrasta o 14 proc. Witamina C jest ważna dla prawidłowej pracy układu odpornościowego. Zwalcza wolne rodniki, wspomaga przyswajanie żelaza przez organizm, a więc również zapobiega niedokrwistości u kobiet w ciąży. Oprócz tego, zapobiega przedwczesnemu pęknięciu pęcherza płodowego. Jej najlepsze źródła to owoce (dzika róża, truskawki, porzeczki, kiwi, cytrusy) i warzywa (papryka, brokuły, kalafior, kapusta, szpinak).

Witamina E

Zapotrzebowanie na nią w czasie ciąży wzrasta o 33%.To bardzo ważna witamina, ponieważ zapobiega poronieniom i odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie układu rozrodczego. Potoczne jest nazywana witaminą młodości, gdyż pomaga zwalczać wolne rodniki. Odpowiada też za prawidłowy stan skóry. Jej niedobory mogą być przyczyną rozdrażnienia, osłabienia, apatii, a nawet anemii (u mamy i dziecka).

Witamina E występuje w olejach roślinnych, orzechach, pestkach słonecznika, ziarnach zbóż, kiełkach, ciemnozielonych warzywach liściastych, podrobach, jajkach. Niestety, niszczy ją wysoka temperatura, dostęp tlenu, światła i mrożenie. Dlatego oleje roślinne bogate w witaminę E trzeba przechowywać dobrze zamknięte, w zaciemnionym miejscu.

Witamina B2

Kobieta ciężarna potrzebuje tej witaminy o 33%. więcej niż inni. Witamina ta jest ważna dla funkcjonowania układu nerwowego, uczestniczy w procesach widzenia. Jej najlepsze  źródła  to  jajka, mleko i sery, banany, zarodki pszenne, brokuły, kasza gryczana, makrela. Objawami niedoborów mogą być pęknięcia w kącikach ust, zawroty głowy, bezsenność.

Witamina B6

Dzienna dawka tej witaminy powinna być w czasie ciąży zwiększona o 50%. Jest ona konieczna między innymi do wytwarzania przeciwciał odpornościowych oraz czerwonych krwinek. Ułatwia również wchłanianie magnezu, łagodzi stresy, zapobiega anemii – co jest bardzo ważne w ciąży. Witamina B6 jest też ważna dla prawidłowego rozwoju układu nerwowego dziecka. Jej najbogatsze źródła to mięso, ryby, mleko, drożdże i produkty z pełnego ziarna, jajka, orzechy, banany, kiwi, pomarańcze, brokuły.

Witamina B12

Zapotrzebowanie dzienne na tę witaminę w okresie ciąży rośnie o 33%. Witamina B12 zapobiega niedokrwistości u przyszłej mamy, jest też ważna dla układu odpornościowego, poprawia koncentrację i pamięć, wzmaga odporność na infekcje. Niedobory tej witaminy przyspieszają starzenie się skóry, włosy tracą swój ładny wygląd, stają się cienki i  osłabione. Może też wystąpić depresja, bóle głowy. U kobiet w ciąży niedobór witaminy B12 często powoduje anemię oraz zwiększa ryzyko wad wrodzonych, np. rozszczepu kręgosłupa. Najlepsze źródła witaminy B12 to mięso, podroby, śledzie, jajka, mleko.

Kwas foliowy

Organizm kobiety w okresie ciąży potrzebuje tej witaminy z grupy B aż o 200% więcej niż w normalnym okresie życia! Niedobory kwasu foliowego mogą prowadzić do powstawania wad układu nerwowego, zwanych wadami cewy nerwowej, u rozwijającego się płodu.

Kwas foliowy jest niezbędny w czasie całej ciąży, ale szczególnie na jej początku, kiedy to trwa organogeneza, czyli kształtuje się cały organizm dziecka. Przyjmowanie kwasu foliowego przez przyszłą mamę chroni dzieci przed rozszczepem kręgosłupa i przepukliną oponowo -rdzeniową.

Witamina ta występuje m.in. w warzywach o zielonych liściach, w wątrobie, nerkach, drożdżach, orzechach ziemnych, morelach i grzybach. Choć znajduje się w wielu produktach, to jednak zwykle mamy jej niedobory. Kwas foliowy jest bowiem bardzo nietrwały, wrażliwy i wysoką temperaturę. Nie jest możliwe, by zaspokoić dzienne zapotrzebowanie tylko z diety. Dlatego Zespół Ekspertów ds. Pierwotnej Profilaktyki Wady Cewy Nerwowej zalecił wszystkim kobietom w wieku czym, które mogą zajść w ciążę, spożywanie 0,4 mg kwasu foliowej dziennie – najlepiej co najmniej miesiąc przed momentem zajścia w ciążę. Konieczne jest też jego przyjmowanie przynajmniej przez pierwsze miesiące ciąży. Często ginekolodzy zalecają to nawet przez całą ciążę, ponieważ kwas foliowy zapobiega również anemii.

Kiedy sięgać po suplementy?

Jest wiele gotowych suplementów witaminowych i witaminowo-mineralnych, przeznaczonych specjalnie dla kobiet w ciąży. O ich przyjmowaniu powinien jednak zadecydować lekarz prowadzący ciążę. Warto bowiem pamiętać, że nadmiar witamin może być równie niekorzystny jak ich niedobór. Dlatego nie poleca się przyjmowania bez zlecenia lekarza żadnych preparatów witaminowo-mineralnych. Szczególnie w pierwszym trymestrze, kiedy trwa organogeneza, tworzą się wszystkie komórki i tkanki organizmu. Przyjmowanie suplementów nie zwalnia jednak ze stosowania się do zasad zdrowej diety. To ona w czasie ciąży jest najważniejsza. Gotowe preparaty są tylko dodatkiem do niej.

Related posts:

1. Jakie witaminy powinniśmy zażywać w zimie?
2. Co zrobić, aby skóra była gładka i miękka? Zdrowe odżywianie i witaminy.
3. Witaminy na trądzik